Tijd voor een update!
In december heb ik ons een Embark DNA kit cadeau gedaan. Eigenlijk wilde ik wachten tot de resultaten daarvan binnen waren, maar helaas is het pakketje kwijtgeraakt tijdens de kerstdrukte en moet ik dus op een nieuwe wachten
. Dus, dan maar een 'gewone' update. Zodra ik de Embark resultaten heb zet ik ze evengoed hier neer.
En dan is hij al weer ruim 10 maanden. Wat gaat de tijd hard. Het voelt alsof we al jaren samen zijn
.
Helaas was de jaarwisseling voor Scott lang niet zo fijn. Hij was altijd heel stabiel, nergens bang van, altijd vrolijk en blij. Tot 30 december. We stonden op een losloopveldje langs een redelijk drukbezocht fietspad. Scott zat aan de lange lijn. Hij had een tennisbal gevonden en ik was die voor hem aan het gooien. We waren net klaar, stonden op het punt om weg te lopen toen een paar jongeren op zo'n 20 meter afstand een vuurwerkbom afstaken, midden op dat fietspad. Scott schok zich natuurlijk rot (en ik ook) en hij sloeg met zijn staart tussen de benen op de vlucht, ik kon hem nog net vasthouden. Mijn hart brak. Ik was gefrustreerd. Mijn oh zo lieve, onverschrokken hond, die zo graag overal mee naartoe ging was in letterlijk een klap verdwenen. Ik hoopte dat het eenmalig was, dat het alleen bij harde knallen en vuurwerk zou zijn, maar hij schrikt nog steeds van geknal, hoe ver het ook bij ons vandaan is. Langzaamaan gaat het iets beter, maar als hij echt schrikt slaat hij nog steeds op de vlucht, hij is dan ook nergens meer door te bereiken, zelfs niet de allerlekkerste snoepjes.
Maar goed, tijd voor leukere verhalen.
Een paar weken terug merkte ik dat Scott in de ontsnappingsfase kwam. Het was slecht weer tijdens de ochtendwandeling, dus aan het eind snel naar binnen. Scott sprong op het onopgemaakte bed dus ik probeerde hem daar af te halen, maar meneer vond dat een erg leuk spelletje. Alleen stond de achterdeur nog open, en was de poort intussen opengewaaid, dus hij sprong van het bed af, zo de poort uit. Ik ben er rustig achteraan gegaan want ik woon in een rustige buurt dus veel kon er niet gebeuren en ik wilde er geen spelletje van maken. Maar dat hoefde ook niet, want Scott was namelijk in de auto van de buren gaan zitten.
Het was hilarisch om te zien dat wel, hoe hij er zat te kijken alsof hij zei "waar gaan we naartoe?", en de buren konden er ook om lachen. Dat bewijst wel hoe veel hij van auto's houdt!
We hebben intussen ook de puppycursus met succes afgerond. Het heeft even geduurd door wat chaos en communicatieproblemen op de hondenschool, maar we hebben het gered. Over twee weken beginnen we de vervolgcursus, op een andere hondenschool. En daarna ga ik eens kijken welke 'sport' we gaan doen. Ik twijfel tussen Rally-O, Speuren en Hoopers (behendigheid kan ik zelf helaas niet).
Hij leert ook nog steeds supersnel! Hij vind het ook echt leuk, en hij kan een heleboel. Ik heb laatst korte filmpjes gemaakt van de handige trucjes die hij kan; lichtknopjes bedienen, aan touwtjes trekken (deuren en kastjes openmaken en het gordijn dichtdoen) en spullen oprapen. Filmpjes hier. Die laatste is écht handig, want ik kan niet altijd bukken. Ik ben zo trots op hem
.
En tot slot: Foto tijd!
Een overzicht van de kleurverandering door de maanden

Some things never change




Mafkees





Een paar uurtjes mee in de auto, geen probleem!

Hij is fan van takken, maar dit is misschien iets te groot...

Ze vinden elkaar wel leuk

Moddermonster

Met zijn beste vriendin

En gewoon, mijn vriendje



