Na regen komt zonneschijn (nieuw leven in de brouwerij :) )

Hoi mede- forumleden,

Ik ben nooit zo heel actief geweest op hp, maar vooral een 'stille meelezer' die obv de vele gestelde vragen en gegeven adviezen op het forum, veel heb bijgeleerd over honden en veel handvatten heb gehad vooral mbt (op)voeding van mijn eigen hond Macho, die altijd een behoorlijke stuiterbal is geweest met een tamelijk pittig karakter, maar nu op wat oudere leeftijd aanzienlijk rustiger is geworden, zolang maar voldoende aan zn fysieke en mentale behoeften voldaan wordt.
Daarnaast heeft ie erg gevoelig maag/darmstelsen door intolerantie voor tarwegluten (en bij stress) en heeft ie een wat lichte gevoeligheid bij teveel rund en kip, wat zich dan uit in vacht/huidproblemen en jeuk.
Dit is met de juiste keuze kvv en/of DLG ocean fish & sweet potato goed controleerbaar.

Helaas ben ik afgelopen december mijn oude lieve dametje Chokey, op 12.5 jarige leeftijd kwijtgeraakt aan een maagtorsie, waar ik spijtig genoeg niet op tijd bij heb kunnen zijn.
Toen ik bij thuiskomst merkte dat het niet goed was, wist ik ook aan haar opgezwollen linkerzijde en overige symptomen vrijwel zeker wat er gaande was en heb me met haar naar de DA gesneld, waarbij ze het onderweg helaas niet heeft mogen halen.

Hiervan ben ik lange tijd best kapot geweest, omdat ze zo'n onwijs rustig en prettig karakter had, wat ik erg miste (en Macho ook) in huis, maar ook omdat ze buitenshuis nog in een ongekend goede conditie -en nog onuitputtelijk snel en behendig was, ondanks haar leeftijd... maar nog wel het meest aan watvoor afschuwelijk en pijnlijk iets ze is heengegaan en geen krimp gaf, behalve me machteloos aankijken, van 'help me'

Na een tijd van verwerken kwam toch
de vraag bij mezelf naar boven drijven om er toch weer een hond bij te nemen... omdat ik na ruim 12jr met
2 honden geleefd te hebben, ik toch wel iets miste, maar ook omdat Macho, die nooit zonder gezelschap van een andere hond is geweest, na het overlijden van Chokey (ook zn moeder) niet meer zichzelf is en ook tamelijk gestrest raakt wanneer hij even 3 a 3,5 u thuis moet blijven, als ik 1 a 2 ochtenden in de week meewerk op het dierenasiel... iets waarmee hij voorheen, als ik hem voldoende fysiek en mentale uitdaging had gegeven de dag ervoor en de 'juiste routines' volgde voor het weggaan, die goede invloed op hem hadden... maar geen van deze methoden werkt veelal momenteel nog, ondanks het toch weer rustig aan opbouwen van (nu echt) alleen zijn.
Het eerste uur a anderhalf uur is er volgens de buurvrouw niets aan de hand, waarna hij wat begint te jammeren en blaffen wat dan veelal vervolgd wordt door een diepdoordringend gehuil, wat zich in etappes herhaald, wat hij voorheen met Chokey alleen had, als ik noodgedwongen wat vaker dan normaal van huis was.

Zo had ik lange tijd geleden al besloten, dat als er ooit 1 van mn honden zou overlijden en er een andere zou komen, ik voor een herplaatser zou gaan, niet uitgesloten dat dit een hond uit het buitenland zou gaan worden.
Zo hield ik al enige tijd oa de database voor asieldieren van Nederland en België in de gaten, maar ook stichtingen die hondenherplaatsing -en bemiddeling doen vanuit buitenland hield ik zo nu en dan via hun eigen websites, fb en mp in de gaten en zo stuitte ik via mp op deze prachtige en lieve Spaanse schone





en was als onwijs herdergek, waarmee ik opgroeide en wat me enige tijd geleden weer pakte door de zwarte Duitser van mn vader en Duitser x Mechelaar hier in het dorp, eigenlijk best wel verkocht vooral door die prachtige typische en trouwe herderblik. Omdat ik de tijd en middelen heb om deze hond de verzorging en buitenshuis mentaal en fysiek te geven wat ze nodig heeft, geloof ik er in dat ik, ondanks mn kleine benedenwoning met kleine omheinde tuin, toch een gelukkig leven kan bezorgen, zoals me dat net 2 'high energy' pool/oerhond -en herder kruisingen ook 12jr vrijwel probleemloos is afgegaan.

Zodoende heb ik toch gereageerd en na een prettig en open contact met de contactpersoon van de stichting en het lieve gastgezin in Spanje waar de de hond verblijft, veel vragen en het zien van filmpjes die me erg aanspraken, mag ik toch verheugd mededelen dat deze mooie en lieve dame heel binnenkort de metgezel en
grote vriendin van Macho en mij gaat worden, hopelijk voor vele jaren.

Het lukt me via mn telefoon niet erg om de afbeeldingen in het forum te krijgen, maar op mijn fotopagina staan 2 foto's van haar, het gaat om de zwarte herder.

Macho is in de regel een Don Juan naar teeftjes, waardoor ik van hem nie
zoveel problemen verwacht en Aria (zo heet ze) is zeer open en sociaal met andere honden en mensen.
Toch laat ik ze op neutraal terrein kennis maken en vermijd ik de eerste tijd alles waar spanning om kan ontstaan

@AloeVera, ook nog sterkte met het verlies van jullie maatje en veel succes
en plezier met jullie nieuwkomer. Weten jullie al wanneer jullie pupje mag overkomen? En wat voor iets is het?

@WH, een prachtig dier dier zwarte podenco canario en Aria zou inderdaad mogelijk ook wat podencobloed kunnen hebben... ben benieuwd hoe ze nog gaat veranderen met de tijd.