Het werd hierboven al vernoemd.... spanning.
Even van een andere zijde bekeken.
Je hebt jouw hondje geadopteerd vanuit een asiel uit Spanje. Hij was toen 4 maanden oud.
Als je op die leeftijd al in een asiel zit is wat er aan vooraf ging waarschijnlijk alles behalve goed. Heel wat indrukken en prikkels die op het beestje afdonderen uit die grote drukke lawaaierige en verschrikkelijk enge mensenwereld. Je bent helemaal alleen en verlaten, hebt angst door alles wat er is gebeurd in je korte leven. En plots wordt je geadopteerd. Iemand die voor je zorgt en je een veilige thuis biedt.
Maar het is nog steeds een hele grote enge lawaaierige wereld daarbuiten. Op dat ene kleine stukje na, dat ze thuis noemen.
Dus plekken die je niet kent. Binnen of buiten zijn zo ontzettend indrukwekkend.
Ok de mens, die weet wat het allemaal betekend. Die weet dat op bezoek gaan leuk is. Maar jij hebt dat natuurlijk nog niet geleerd. Dus je vindt dit zoooo spannend.
Die prikkels komen via je zintuigen binnen, gaan naar de hersenen, die op hun beurt signalen doorsturen naar je sympathatisch en parasympathisch zenuwstelsel....
Die o.a. al jouw organen sturen. Dus net zoals bij de mens, werkt stress op jouw blaas en zelfs je darmen. En je moet.... ook al ben je net geweest en heb je kort daarvoor je behoeftes gedaan. Je moet...
Begin terug vanaf nul...
Leer jouw hond, beetje bij beetje de wereld daarbuiten kennen.
Niet teveel ineens. Maar beetje bij beetje en steeds vanop een veilige afstand. Zodat de hond kan leren dat wat er gebeurt, niet allemaal eng hoeft te zijn, maar ook best leuk kan zijn.
Honden hebben een natuurlijk systeem op wat er rondom hen gebeurt. Freeze (bevriezen ofwel stokstijf blijven staan), Flight (vluchten, willen wegrennen van dat wat er eng lijkt) of uiteindelijk de Fight ... (vechten, als laatste verdedigingsmiddel).
Alleen krijgen honden bij de mens in onze huidige samenleving hiertoe nog weinig kans. Omdat wij daar weinig tot geen mogelijkheden voor voorzien. En er ook dikwijls niet vanop de hoogte zijn.
Wat als gevolg geeft dat honden hierdoor heel wat aan stress beleven. En zich dan ook uit in gedrag of zelfs gezondheidsproblemen, op lange termijn.
Dus werk eerst aan de hond te leren ontspannen, rustig worden/zijn. Vanuit thuis, de directe omgeving. En dan kan je gaan uitbreiden, beetje bij beetje. Om dan uiteindelijk een hond te hebben die in balans is, goed in zijn vel zit. Zodat jullie beide kunnen genieten van elkaars gezelschap, waar dat jullie ook naartoe gaan.
Reageren
