" Het is zo.....op het moment moet Bams even gevoerd worden, maanden heeft ze dit al, vaak wordt er gezegd, ach als ze niet wilt dan sla je gewoon over ze eet heus wel weer, dat doet Bams dus niet....Bams is organisch lichamelijk gezond, alleen zegt haar denkwijze....nee ik hoef niets......weken heb ik haar eten lekker gemaakt, even was het dan dat ze wat at maar niet voldoende........en de volgende keer was het weer weigeren, even er aan ruiken en weg was ze....dierenarts stond voor een raadsel, iets geven voor de honger wilde ik niet, ze mankeert niets....veel stres geeft dat als je ziet dat je hond al een hele lange tijd niet wilt eten, heb het aangepakt.....niet zelf eten niet erg, ik voer je wel....met een lepel, bek open en slikken.....dat ging er in alles....smorgens zet ik haar eten neer, wil ze niet eten dan voer ik haar.....wel let ik op dat het er goed ingaat.....en ze eet het dan ook helemaal op, na afloop likt ze de bak zelf ook nog leeg....en zo ook in de avond, ze ziet er weer goed uit, oogt tevreden en krijgt de energie weer terug, soms eet ze smorgens zelf, dan ben ik blij, heel blij...en savonds gaat ze er voor zitten, het maakt me niet meer uit, het is in vijf minuten op....als ze maar eet. "
Ik vind dit heel normaal.
Bij de jongens heb ik dit ook gedaan.
Zowel Zorky als Zyrko.
Je maakt je enorme zorgen als ze niet eten en je niet weet waarom.
Dan maar samen eten.
Ik zat dan op de grond. De hond tegenover mij en ik voerde als een klein kind. Hap......en nog een, Hap........
En stiekem
vond ik dat ook nog gezellig ook.
Heerlijk toch dat Bams weer beter uitziet en zich beter voelt. 
Tja, met bejaarden moet je soms behulpzaam zijn.