Vandaag is ons party frikandelletje jarig en ze is 6 jaar oud geworden. 6 jaar.. zes! Wow!
Inmiddels woont ze alweer bijna 3.5 jaar bij ons en kunnen we ons niet eens meer voorstellen hoe het was zonder haar.
Ik kan dan ook met grote trots vertellen dat we de afgelopen jaren meerdere gehoorzaamheids cursussen met succes hebben afgerond. Nou ja... Wij (ons gezin) hebben die afgerond onder begeleiding van Puk. Puk is érg goed in het trainen van baasjes (je denkt toch niet dat Puk zelf zn cursus gaat volgen he..)
Inmiddels heeft ze zelfs haar instructeurs diploma behaald dus mochten er honden zijn die nog wat hulp nodig met het trainen van de baas dan kan je Puk altijd bellen. Behalve tussen 16.00 en 18.00 want dan is het spitsuur met haar eigen eten, haar bazen die eten koken en haar bazen die hun eten opeten. Liever ook niet in de ochtend want Puk slaapt graag uit. Je snapt dat dat dan voor gaat he.. *prioriteiten*.
Ze is zo bedreven in het trainen van de baas dat wij zonder tegenspraak meteen alles laten vallen als Puk geaait wil worden, natuurlijk pauzeren we het tv programma om Puk meteen te helpen de Wobbler onder de bank vandaan te pakken als die er weer eens onder ligt, we gaan met liefde nóg een wandeling maken met Puk als ze daar om vraagt (ook al zijn we net een halfuur binnen van een wandeling van een uur), uiteraard laten we ons ook helemaal verrot regenen als Puk nog druk bezig is met het graven van een kuil en de regen met bakken naar beneden komt, zonder mopperen doen we de keukendeur open als Puk er op slaat met haar poot (ook als we net 3 keer hebben gevraagd of ze mee gaat naar buiten en Puk -expres- het moment afwacht totdat de deur dicht zit), uiteraard hou je je plas een uur op omdat Puk net zo lekker bij/op/tegen je aan ligt, je kan als baas ook best nóg wel een stukje opschuiven als Puk haar lange teckel-achtige lijf wil uitstrekken op de bank tot formaatje Duitse Dog, vanzelfsprekend loop je een blokje om omdat Puk in de verte haar lievelings mens ziet staan ondanks dat je haast hebt en nog van alles moet doen, je vergeeft zonder nadenken alle keren dat ze weer eens in de weg staat, haar nagels in je been plant (auw!) terwijl ze slaapt of wanneer ze besluit dat jou broek een goede plek is om haar vieze modder poten en kwijlbek aan af te vegen. Uiteraard strek je je arm net iets verder dan dat comfortabel is om Puk met zn 2en te kunnen aaien bij haar kop en kont omdat ze zeer strategisch tussen 2 banken in gaat liggen, alle keren dat je een regel en grens stelt en Puk er op een zeer creatieve eigenwijze slimme manier met haar beagle hersenen toch onderuit weet te komen zijn natuurlijk ook als vanzelfsprekend meteen vergeven.
En waarom we dit allemaal zonder nadenken doen? Daar is maar 1 juist antwoord op: Liefde! Ongelooflijk veel liefde voor dit prachtige prinsesje en alle liefde die we mogen terug ontvangen van dit hele mooie meisje!
Inmiddels zijn we zover dat we met elkaar kunnen lezen en schrijven, alles begrijpen bij de kleinste aanblik. Ik moet toegeven.. Puk heeft ons erg goed getraind en ik kan me geen betere 'baas' wensen.
Hopelijk mogen we nog vele vele vele jaren genieten van onze eigenwijze beagle(x labrador) dame.
Er zijn zeker momenten dat we haar achter het behang willen plakken maar voordat we het behangplaksel en behang gepakt hebben is alles allang weer vergeten en vergeven.
Disclaimer:
Uiteraard is dit geschreven met een hele dikke knipoog. Puk regeert ons echt niet en als het erop aankomt hebben wij zeker het laatste woord maar ach.. beagles moeten ook de ruimte krijgen om beagle te kunnen zijn.
Reageren
we komen een keer met zn alluh feestuh op zn beagles 
