Rijden kan onderdeel zijn van onderlinge communicatie. Afdwingen van spel, de touwtjes op dat moment in handen willen hebben, de boel sussen. Naar mijn mening moeten honden elkaar daarvoor wel enigszins kennen.
Ik zou er persoonlijk niet blij van worden wanneer mijn reu op andere honden zou gaan rijden en in jouw omschrijving lijkt mij dit ook een geval van stress (niet weten hoe hij zich moet gedragen). Aan jou dus om hem te leren hoe hij zich moet gedragen.
Als je van te voren kan zien aankomen dat hij wil gaan rijden zou ik hem bij roepen en daarvoor goed belonen (met iets lekkers en goed zo zeggen of braaf of wat je ook gebruikt). Als hij al bezig is met rijden zou ik hem gaan halen en even aanlijnen, daar hoef je verder niets bij te zeggen of doen. Gewoon even uit de situatie halen en rustig laten worden.
Als hij rustig is kun je het weer opnieuw proberen. Het kwartje zal niet direct vallen maar als je dit consequent vol blijft houden uiteindelijk wel.
Ik zou zeker niet wachten tot dit zichzelf oplost want in dit geval heeft het weinig met de onderling communicatie te maken maar is het gewoon puur stress rijden. Als je dit niet onderbreekt zal hij het steeds vaker gaan doen en blijft hij het doen. De meeste andere honden vinden het niet leuk als ze bereden worden en kunnen dan bang worden maar hij kan ook een flinke correctie krijgen met alle nadelige gevolgen van dien.
Ik zou er zelf stress van krijgen als mijn hond op iedere andere hond jumpt.ik kan me zo voortstellen dat andere hondeneigenaren hier niet allemaal even blij mee zijn.Tenminste als een vreemde reu op mijn hondjes begint te rijden dan verzoek ik de eigenaar dringend doch vriendelijk zijn hond heel snel te komen halen.Deze hond zou ik castreren,heel simpel....
11 maand dan gaat hij nu dus puberen denk eerder dat dit hormonaal is dan door stress. Of het is overprikkeling.
Als hij eerst normaal speel en na een tijdje gek doen ineens gaat rijden is het hoogstwaarschijnlijk overprikkeling en moet je hem eerder laten stoppen met spelen zodat zijn brein weer tot rust komt.
Zit hij honden constant overmatig te besnuffelen en klimt hij er dan op dan denk ik aan hormonaal en dan zou ik hem nu eerst chemisch castreren.
Castreren van een reu ben ik tegenstander van maar een chemische castratie om de pubertijd wat makkelijker door te komen vind ik ideaal.
Ik zou je wel echt adviseren om nu zo snel mogelijk te bekijken wat dit gedrag precies veroorzaakt (observeer je hond en kijk goed naar zijn signalen om te onderscheiden of dit stress, overprikkeling of hormonaal is) en dan overgaan tot een plan van aanpak. (Chemische castratie, extra training, spel eerder afkappen)
Wacht je te lang met dit probleem dan wordt het een gedraging welke je er niet/nauwelijks meer uit krijgt. Een aangeleerde gewoonte zegmaar.
Mijn oudste deed het uit overprikkeling en door zijn hormonen. Chemische castratie vanaf zijn 18e maand (hij heeft het implantaat een jaar gehad) heeft hier geholpen. Het implantaat is nu al enkele maanden uitgewerkt en meneer heeft nog niet weer gereden (en hij was echt erg eerst
)
Wat voor een ras heb je?
Chemische castratie is zeker een optie maar zou dit niet doen voordat je puber is uitgegroeid. Ook chemische castratie heeft namelijk effect op het sluiten van de groeischijven/botten. Hormonen zijn daarvoor nodig. Daarom zou ik zo lang mogelijk proberen dit gedrag goed te begeleiden en niet meteen over te gaan tot chemische castratie. Het is per ras afhankelijk wanneer die is uitgegroeid.
Mijn hond (ongecastreerde boxer reu van 14 maanden) heeft dit gedrag ook. Is niet uit stres of dominantie wat ik eruit op kan maken maar erg hormonaal gedreven. Heb de afweging om chemisch te castreren ook gemaakt. Vind de puspiemel erg vies, over elk geurtje moet geplast worden (aan de lijn mag dit overigens van mij niet), elke hond moet besnuffeld worden en we komen regelmatig loopse teven tegen dat ik meneer echt aan de lijn moet houden. Maakt het wandelen er niet altijd even ontspannen op. Al gaat het deze week ineens super goed. Misschien heeft hij ons gehoord dat als hij zich niet snel gedraagt hij chemisch gecastreerd wordt
.
Toch wacht ik tot hij zeker 15 maanden oud is omdat hij dan is uitgegroeid. Vertoont hij dit gedrag dan nog steeds vaak dan ga ik toch over op chemische castratie. Het is inderdaad niet fijn dat je hond vaak de andere hond probeert te bestijgen. Ik lijn hem dan ook direct aan en loop door. Wel helpt het om regelmatig met andere honden samen op te lopen. Hij gaat ook mee met de uitlaatservice waarbij die weet dat hij gewoon door moet lopen met de andere honden. Rijen wordt daar ook absoluut niet toegestaan. Ook gebruiken we druppels van Puur Hypersex, maar of dat nou werkt ....
https://www.puppygroep.nl/castratie-hond/
Dat vond ik zelf een handige link waarbij 2 dierenartsen recent een advies over castreren uitbrengen.
Mijn herder is op 7 maanden oud bereden door een labrador reu waar hij eerst mee aan het spelen was. Helaas heeft hij hier een hernia aan over gehouden en kan ik het sporten wel vergeten met hem. Op 6 maanden hebben we röntgenfoto s van heupen en rug laten maken omdat het een sportbond zou moeten worden. En nadat hij dus twee uur later na het berijden worden niet goed kon opstaan weer foto's laten maken en uiteindelijk meerdere onderzoeken en is een hernia geconstateerd.
Nu met 5 jaar zit er om de hernia al vol artrose en moeten we hem laten inslapen omdat hij veel pijn heeft. Hij woog toen getgebeurde 26 kg laat staan wat een schade het kan brengen bij een kleinere hond.
Hierna is hij ook erg agressief geworden naar andere honden. Reuen/teven en pups die een beetje druk doen assisteert hij met pijn en wil hij echt kapot maken vanuit de angst.
Kan me bijna niet voorstellen dat het rijen van die labrador een hernia bij jouw herder heeft veroorzaakt. Bij een gezonde hond kan dat niet. Wellicht is het een trigger geweest van iets wat al niet goed zat. Uiteraard een heel zielig verhaal van de hernia en artrose van je herder en heel veel sterkte!
bij een hond van 11 maanden zou ik niet direct aan stress denken, maar eerst aan hormonen door het lijf gieren. Stress kan je natuurlijk niet uitsluiten maar zou dan op zijn minst logisch moeten zijn. Dat maak ik uit het verhaal niet op.
bij onze jonge hond begint het nu ook een beetje te komen, en onze volwassen hond heeft het vroeger ook gehad. Ik ben altijd streng geweest, het mocht niet! En dat pakken ze in no time op, waardoor het behapbaar blijft. Als het toch nog eens gebeurt, dan kan op afstand streng "nee" roepen, en ze zakken terug op eigen poten.
Dus mijn advies zou zijn om heel duidelijk en consequent te zijn, daar heeft je hond het meeste aan. En blijft het onhoudbaar, dan tpdie chemische castratie proberen.
Dank voor jullie reacties. Ik gaan er mee aan de slag!