Lang getwijfeld of ik een topic aan zou maken, maar heb het toch maar even gedaan.
Er is een bepaalde hond die regelmatig voorbij ons huis loopt. Tibbe heeft nog nooit een ontmoeting met die hond gehad, enkel in de verte aan de lijn gezien. Toch heeft Tibbe besloten dat hij de hond verafschuwd, het lijkt zelfs alsof hij er bang voor is. Zijn ogen staan dan wijdt van de stress, hijgen, en voornamelijk heel veel blaffen. Aan de lijn geen probleem dan gaan we gewoon de andere kant op. (we komen die hond ook eigenlijk vrijwel nooit tegen)
Maar deze hond komt vrij regelmatig (minstens 1 wandeling per dag) voorbij ons huis, en tijdens die wandeling komt hij dan zeker 3x of vaker voorbij ons huis. Ik heb geen idee waarom, het lijkt ook bijna alsof de man het er om doet, maar dat zou gissen zijn.
Nu het probleem: Als de hond eenmaal een keer zijn snuit voor ons huis langs heeft laten zien blijft Tibbe in een trans. Compleet gestresst valt hij naar alles (en niets) uit dat voor ons huis is. Hij blijft maar blaffen en gestresst rond lopen. op een gegeven moment (10 min bv nadat de hond voorbij is) is het enorme blaffen voorbij maar dan blijft hij hijgen en kan geen rust vinden. Hij blijft steeds naar het raam gaan, en als er dan ook maar iets "verdachts" is moet er naar geblaft worden. Over het algemeen kan het meer dan een uur duren voordat hij weer rustig gaat liggen, en we zijn nog verder voordat hij niet meer gefocust is op het raam. Maar dit alles kan veel langer duren per keer dat de hond weer opnieuw voorbij komt.
Dit is heel anders dan zijn af en toe waakse blaf!
Zijn gedrag binnen tijdens het blaffen: Hijgen, ogen heel groot, opspringen tegen de vensterbank, soms naar achter deinzen en verder totaal niet bereikbaar. Als we hem wegnemen van het raam en even apart zetten in de bijkeuken is hij rustig (enkel wat piepjes af en toe als licht protest van het apart zitten) maar zodra hij de woonkamer weer inloopt begint het uitvallen/blaffen weer opnieuw.
We zitten met ons handen in het haar. Wat ook niet mee helpt is dat ik door een burnout nog steeds erg snel overprikkeld raak, dus na 5/10 min enorm geblaf is mijn potje alweer vol maar is het "feestje" nog lang niet voorbij. Ik vind het dus best moeilijk om een manier te vinden waarop ik hem kan ondersteunen op zo'n moment, en om het hem op een rustige manier af te leren.
Hoe zouden jullie dit aanpakken?


Reageren






"











