Behandelplan Jack russel met Cystinurie (Cystine urolithiasis)

Hallo allemaal, Een kleine maand geleden kon onze 9 jaar oude jack russel reu plotseling niet meer plassen. Na een spoedconsult bleek hij blaasstenen te hebben en 1 was in zijn urinebuis terecht gekomen wat de blokkade veroorzaakte. Hij is direct geopereerd en nu gaat het intussen gelukkig weer goed met hem. Maar nu het volgende; Zijn blaasstenen zijn voor onderzoek naar amerika gestuurd en we kregen deze week de uitslag waaruit bleek dat hij Cystinurie (Cystine urolithiasis) oftewel een stofwisselingsziekte heeft. Ons is geadviseerd om direct over te stappen op alleen UD voeding brokken van Hills. Dat vinden wij prima, maar is dit de beste oplossing of is er ook eventueel een ander 'dieet'? Daarbij is hij nooit gecastreerd en dit adviseren zij ook om te laten doen...maar hoeveel meerwaarde zal dit hebben (er zijn namelijk al cellen 'gemuteerd' dus dan is het alleen om verdere 'mutatie' van de niercellen te voorkomen)? Heeft het op deze wat oudere leeftijd misschien nog nadelen (op ander vlak, bijv. verhoogde kans op prostaattumoren) als je dit laat doen?  Ik heb a.s. maandag een afspraak bij de dierenarts over zijn behandelplan en wil graag wat adviezen en meningen inwinnen alvorens in gesprek te gaan :). Alvast bedankt!

Een vervelende diagnose. De beslissing nemen om je hond op de leeftijd van 9 jaar met deze aandoening alsnog te castreren is lastig. Dat is ook heel persoonlijk. 

 

Had je dit artikel met behandelschema al gevonden?

 

https://www.vetmed.umn.edu/sites/vetmed.umn.edu/files/canine-cystine-uroliths.pdf

 

Bij bepaalde rassen komt de aandoening meer voor. Jacks worden niet genoemd, maar komen in de USA waarschijnlijk minder voor. Zijn al tientallen jaren in Australië erkend. In Engeland, het land van oorsprong, pas vanaf 2016.

http://www.cliniciansbrief.com/sites/default/files/attachments/ASK_Cystine%20Urolithiasis.pdf

Destijds heb ik mijn reu Kooikerhondje van bijna 14 jaar laten castreren om een andere medische reden.

 

Hoewel hij zeer snel herstelde, leek het of deze ingreep toch meer impact had dan te zien was. Hij was opeens een echte oude hond. De verlenging van zijn leven door de operatie was helaas slechts voor 7 maanden; terwijl de incontinentie bleef. Die 7 maanden is achteraf geen fijne tijd voor hem en ook niet voor mij geweest. Ik zal in de toekomst een reu van die leeftijd niet meer om medische redenen laten castreren. Hij was een bikkel en toonde zijn lijden niet, terwijl ik het wel in zijn ogen kon zien. Het plassen ging hoe langer hoe moeilijker ondanks de castratie. Na opnieuw een echo op mijn initiatief bleek hij intussen een niet operabel gezwel bij de uitgang van de blaas te hebben. Ik heb ingegrepen door hem te laten inslapen, toen ik te veel pijn zag en ik zijn leven niet meer hondwaardig vond.