Dat is wel zo dat elk asiel, binnen- of buitenland, en ook stichtingen of anderen die met herplaatsers werken iets van een "handleiding" zouden moeten hebben naar de laatste inzichten over hoe herplaatsers te begeleiden.
En dit ook bespreken met de mensen, en dan pas als alles in orde is, de hond meegeven.
En ook weer zou het hondenhoudbewijs voor iedereen van pas kunnen komen.
Het is jammer dat het niet anders kan lijkt het, maar het is een kleine moeite en voor de honden veel voordelen.
Ja ja ja, bla bla bla. De negatieve lading druipt er constant vanaf. We weten nu wel dat je buitenlandse honden niet leuk vind (en je dat altijd later weer probeer te verbloemen). Daar hoeft je topicstarters, die info vragen over de juiste weg (meer vroeg ze overigens niet), niet constant op asielen in NL en Marktplaats te wijzen en dat de GT's hun handen vol hebben, dat jouw dorp overvol raakt en je minder minder minder buitenlandse honden wil, dat buitenlandse honden niet kunnen wennen aan NL. Je valt in herhaling,Suzanne. Maar ik lijk wel aan waanzin te lijden: constant hetzelfde tegen je zeggen en een andere uitkomst te verwachten.
Vraag me af of je uberhaupt weleens een buitenlandse honden in het echie gezien heb.... zijn echt geen aliens! Godzijdank zijn er ook mensen waarbij het geen zak uitmaakt wat ze in huis halen. Of het nou Nederlandse, Roemeens, Chinees, bruin, geel, vierkant of gerimpeld is. Maar ach, we kunnen het niet van iedereen verwachten. Maar je hebt je dosis aandacht weer gekregen. Get over it! Je hebt echt mooie praatjes, maar jeetje wat zeg je eigenlijk weinig!
(Excuses aan mede forummers en TS. Frustraties inhouden schijnt slecht voor het hart te zijn. 
)
Die stichtingen bestaan.
ja gelukkig wel, ik kreeg indertijd ook een lijstje wel en niet te doen dingen mee
Dit weet je toch van geen enkel tweedehandsje..
maar jij als ( evt toekomstige ) baas bent de enige
die de wereld van een, in meer of mindere mate beschadigde ziel,
een heel klein beetje mooier kan maken...
Dan is het land van herkomst toch helemaal niet belangrijk..,
maar alleen hetgeen wat jij bereid bent om te geven..
en dat is waar het om gaat...
Dat klopt helemaal. Vandaar de tussenhaakjes, bij het woord buitenlander!
Zelf van een pup weet je het eigenlijk niet.
Honden die al in NL leven, kan je verwachten, dat ze drukte gewend zijn, als het goed is.
Hoewel een hond, die van een rustige streek in NL, naar Amsterdam verhuist, zal ook een cultuurshok meemaken
Van asiel honden, denken mensen dat het allemaal probleem honden zijn, van een buitenlandse hond, wordt verwacht, dat ze gewoon gelijk mee kunnen draaien.
Dat is gewoon niet eerlijk.
Ga met Dobry mee, het honden houd bewijs, zodat mensen zich bewust zijn, wat het inhoud om een hond te bezitten.
Wat het voor een hond doet, om uit zijn omgeving weggehaald te worden en in een gezin geplaatst te worden, of het een pup of een herplaatser is.
Het rustig laten wennen, aan jou, zijn omgeving en dingen te leren, de tijd geven en aandacht besteden aan het alleen zijn.
Het zijn allemaal kleine dingen, die het verschil maken voor je hond.
Dat is jou interpretatie.
Een goede stichting helpt je gauw uit die droom. Hoewel t allemaal wel een beetje mee valt hoor, straathondjes zijn snel tevreden. (Ik dacht, ik gooi er ook eens een algemeenheid in).
Precies, ze zijn heel snel tevreden, mijn hond was 8 toen hij hier kwam, het enige waar ik rekening was zijn conditie, die had hij niet, en ik ook niet, dus we gingen zo'n 6 keer per dag wandelen, zodat we beide meer conditie kregen, ach ik ken zoveel goede honden uit het buitenland, en de meeste hebben niet een nagedacht dat ze misschien wel een probleemhond zouden kunnen krijgen, de honden zijn vanaf het begin honden, gewoon op cursus, meedraaien in het gezin, het is dat ze het vertellen anders zou je er niks van zien.
Net als in een ziekenhuis, waar je zieke mensen ziet, een gt waar je probleem gevallen treft.
Die krijg ik ook te zien.
Het gros van de mensen heeft daar geen idee van.
Ik ontken overigens niet dat en probleemloze adoptie hondjes zijn
Ik probeer mensen te waarschuwen, dat ze zich goed voorbereiden.
Stochting collie in nood, linkje wat ik eerder noemde, het meerendeel buitenlanders!
opvallend is in mijn buurt dat de fokhonden vaak problemen hebben vooral met andere honden, de buitenlanders die wat ouder hier zijn gekomen weten precies hoe de hondentaal werkt.
De jonky's zie ik dan wel weer problemen hebben, maar zoals elke hond, een goede begeleiding is nodig, anders krijg je problemen, en natuurlijk op tijd hulp zoeken bij een gt, wat voor maakt me niet zo veel uit, ik vind het erger als je jaren niks doet.
Maar ik begrijp dat een GT alleen de probleemgevallen ziet.
Zoals ik al zei : hebben wij 5 keer ongelooflijk geluk gehad dan en telkens een buitenlandertje zonder problemen in huis gekregen, plus onze opvangertjes.... Er zijn er intussen al zo een 20 tal naar een forever mandje vertrokken van bij ons thuis.
Met die portie geluk moeten wij dringend op de loterij gaan spelen denk ik....
Binnenkort komt er een hondje uit Spanje dat wij gaan adopteren. Ze woont nu in een opvanggezin daar en doet het heel goed.
Toen onze Terra overleed en we het er over hadden om een ander hondje in huis te halen, leed het geen twijfel dat we opnieuw een buitenlandertje zouden adopteren.
Voor pups die opgroeien met meerdere en vooral verschillende honden om zich heen, die weet niet beter. Een fokker, die alleen de teef heeft, die pups hebben een andere start, die zal je moeten leren socialiseren met andere honden. Dat gaat zeker niet altijd even goed.
Dat is idd het voordeel, van buitenlandse honden, die in een grote groep leven.
Natuurlijk is goede begeleiding nodig voor elke hond.
Problemen, liggen vrijwel nooit aan de honden zelf.
Met gt ga je dan ook met de eigenaar aan de slag, die zal moeten leren anders te handelen.
Alleen als er iets medisch is, een hond met pijn, dan komt het probleem vanuit de hond zelf. Als eigenaar, om daar gelijk mee aan de slag te gaan.
Ook als er iets niet lekker loopt.
Je koopt of adopteerd een hond en daar zit geen gebruiksaanwijzing bij.
Dat is het soms heel prettig, dat iemand zich gespecialiseerd heeft in gedrag, voor als je er zelf niet meer uitkomt.
Je zegt dat er meer buitenlandertjes tussen zitten bij jouw GT, ik denk ook dat mensen met een buitenlandertjes sneller een gt opzoeken, dat kan omdat een stichting dat al snel aan raad.
Wat ik bij mij in de buurt tegenkom wat betreft rashonden, daar weten de baasje amper wat een gt is, die denken dat alles vanzelf gaat.
Nu moet ik zeggen dat er ook heel veel broodfok hier rond loopt, een geteste rashond kom ik niet vaak tegen.
Vooral mensen die nog de snoet in de poep thuis stoppen of voor straf in een bech doen en dan zeggen, ja dat weten ze wel hoor dat het niet mag, ze keek heel schuldig.
Mensen die honden nog op de snoet slaan, en dan ook nog laat ze het zelf maar uitzoeken mensen, en overbezorgde mensen.
Ik ben altijd blij als ik een keer iemand tegen komt die wel zich probeert te verdiepen in hondengedrag, en dan hoeven ze het niet goed te doen, ze doen tenminste wat.
Faro is geen speelse hond, die houd meer van samen snuffelen en tegen dezelfde boom plassen, dat vind hij leuk, een beetje samen lopen, en dat zijn meestal de buitenlandertjes, en gek genoeg wat zekere honden, macho honden. Ik zal het woord dominant niet gebruiken.
Het is volgens mij ook vaak bij stichtingen, die geen nazorg bieden, die mensen niet begeleiden in het begin en die niet goed kijken, of een hond ergens wel thuis past.
Als je de eigenaren gelijk goed begeleid en zorgen dat ze reele verwachtingen hebben, de hond tijd geven, scheelt het enorm veel voor de honden.
Volgens mij zit het verschil ook in mensen, die zich wel in hun honden verdiepen. Maakt zo veel uit.
Als ze ouder worden, hebben sommige sowieso minder behoefte om te spelen. Gezellig sociaal contact is prettig.
Ik denk wel, dat honden met een zelfde achtergrond elkaar opzoeken.
Die hebben iets gemeen. Dat herkennen ze echt van elkaar.
Dat vind ik mooi.
Ja soms zie je dat ze elkaar in gedrag of zo herkennen, of zouden de ola! tegen elkaar zeggen?
Ieder heeft recht op zijn/haar mening, ook al komt deze niet overeen met jouw mening.
Dit is geen reden om het op de persoon te spelen. Persoonlijke issues kunnen via pb besproken worden indien er verduidelijking nodig is of er historie meespeelt.
OMGANG OP HET FORUM
HP stimuleert het respectvol reageren naar elkaar. Neem daarom ook gezamenlijk de verantwoording om de site leuk, leerzaam en gezellig te houden.
In je emotie kun je soms iets te fel overkomen, een verkeerde aanname doen of te scherp oordelen. Dit kun je voorkomen door de tijd te nemen om je mening goed te forumleren en eerst je bericht nog eens goed door te lezen voordat je op de reageerknop drukt. Stel eerst eens een vraag voordat je meteen je oordeel geeft.
Afbranden draagt niet bij aan een goed gesprek en jaagt mensen weg. Dat laatste willen we graag voorkomen omdat het doel is om zoveel mogelijk honden en baasjes te helpen.
Wij zetten waar nodig een moderatormelding in om mensen hieraan te herinneren, maar stimuleren ook dat leden elkaar hier netjes op wijzen.
Samen maken we de sfeer en de kwaliteit van het forum!
Goed voorbereiden is zeker belangrijk. Het is sowieso belangrijk wanneer je een hond in huis haalt, of dat nou een rashond, asielhond uit NL of een asielhond uit het buitenland.
Ook wij hebben een aantal problemen gehad met onze adoptiehond, die met een leeftijd van een half jaar, in 2012 bij ons is gekomen. Zij was in het begin al best onzeker en bang. Tegen ons was ze heel nieuwsgierig en aanhankelijk, met de meeste honden die ze heeft leren kennen ging het over het algemeen heel goed (en nog steeds).
Wij hebben altijd verder heel normaal gedaan over alles. Niks geen zielig hondje, gewoon weer helemaal opnieuw begonnen vanaf het moment dat ze bij ons kwam. Wat op zich wel een hele goede instelling is, want met medelijden kom je niet ver.
Ik heb dingen in het begin verkeerd aangepakt, uit onwetendheid. Ik wilde veel te snel met haar, nam haar juist mee naar plekken waar zij zich niet op haar gemak voelde (in de hoop dat ze haar angst zou overwinnen), deed haar bijvoorbeeld te snel bij andere vreemde honden, liet haar al vrij snel loslopen want ze luisterde zo goed, wat ze overigens wel deed. Allemaal dingen die ik voortaan dus anders zou doen.
Ook waren wij zo snel mogelijk op cursus gegaan en hebben daar adviezen, van de instructeur die zich een gedragsdeskundige noemt, gekregen over het gedrag van onze hond. Maar deze adviezen werkte voor ons dus niet, we kregen bijvoorbeeld het advies om met kinderen te gaan oefenen terwijl ze snapt naar kinderen, wat we overigens niet gedaan hebben omdat wij dat niet verantwoord vonden.
Toch hebben wel veel dingen overwonnen met heel veel geduld en liefde, door niks meer te forceren en te werken aan de vertrouwensband. Ik train nog dagelijks met haar, ook omdat mijn moeder haar bijna niet uit kan laten ivm blessure. En ik vind het prachtig om te zien hoe ze nog steeds heel veel dingen leert en wij weer van haar.
Ze is uiteindelijk bij mijn ouders gaan wonen, maar ik zie haar nog dagelijks en overdag is ze meestal lekker bij mij. Ik zou haar echt voor geen goud willen missen! Mijn ouders en ik zijn bat training met haar gaan volgen bij een gediplomeerde bat instructeur en tevens ook gedragsdeskundige, met al super goede resultaten. Haar gedrag is nog wel reactief op sommige momenten. Maar verder is ze redelijk stabiel, lees: voorspelbaar. Van vreemde kinderen moet ze nog steeds niks hebben.
Ik zou sowieso voor een goede gediplomeerde gt kiezen, mocht je tegen problemen aanlopen. En niet te lang zelf gaan aanmodderen, ook ik heb me daar door omstandigheden schuldig aan gemaakt.
Wanneer er hier nog een hond bijkomt dan wordt dat hoogst waarschijnlijk weer een buitenlandertje of een asielhond. Maar wel eentje die ouder is, dus geen jonge hond in ieder geval.
Het is idd onwetendheid. Ook ik heb talloze dingen verkeerd gedaan uit onwetendheid.
Je doet je best en dat is soms niet de aanpak, die bij je hond werkt.
Om je heen allerlei adviezen en tips, mensen die zich specialisten noemen. Je hebt soms ook echt geen idee meer.
Ik heb het geluk, dat ik bij een hondenschool kwam, waarvan de eigenaar een hele goede gt. Hebben Luca en ik zoveel aan gehad.
Dat is zeker zo wat je zegt, niet te lang aanmodderen, maar optijd hulp van een gediplomeerd gt inschakelen.
Wat een gevaarlijk advies trouwens, oefenen met kinderen.
Maar goed dat je je eigen gevoel hebt gevolgd!
Je gaat er toch vanuit, dat zoiemand het wel weet.
Ben het ook helemaal eens met: geduld, liefde, niets forceren en werken aan de vertrouwens band.
Ja, uiteindelijk toen ons 2e dochtertje ongeveer een jaar oud was, zaten wij in een hele heftige periode en dit zorgde voor veel stress bij Jaina en bij ons, er speelde natuurlijk heel veel (wat er speelde zet ik liever niet op internet). Ze heeft toen waarschijnlijk gesnapt naar onze dochter toen mijn dochtertje op de bank zat. Zeker weten doen we het niet, maar dochtertje huilde ineens en het leek alsof ze een tandafdrukje op d'r voorhoofdje had zitten. Maar het ging allemaal zo snel... Normaal laat ik mijn honden nooit zomaar alleen bij mijn eigen kinderen, en altijd is het goed gegaan, wij hebben het altijd goed begeleid en leren onze kinderen dat een hond geen speelgoed is. Maar je kan er helaas niet altijd aan ontkomen, het samen alleen laten, zeker wanneer er meerdere jonge kinderen in huis zitten. Een ongeluk zit in een klein hoekje.
Ik ben verdrietig geweest, echt heel verdrietig... Wederzijds vertrouwen is ook heel belangrijk. Maar als er kinderen in het spel zitten... daar ga je geen risico meenemen. En ik hou echt super veel van Jaina, maar ik moest haar wel loslaten, als het gaat dan gaat het niet, ook met het oog op de toekomst. Dus ze is vrij snel naar mijn ouders gegaan, waar ze niet met het drukke gezinsleven hoeft mee te draaien. Ook zodat wij beiden tot rust konden komen. Nooit meer is er iets voor gevallen bij onze eigen kinderen. Ik heb veel adviezen gekregen over gedragstraining in die tijd, maar die voelde allemaal niet goed, op een gegeven moment weet je het dan ook niet meer. Uiteindelijk hebben we een goede GT gevonden, die met positieve training werkt en BAT-training.
Een kennis van mij had ook een adoptiehondje, ook dat hondje viel uit naar kinderen. Ook dat hondje kon niet meedraaien in een gezin met kinderen. Zij hebben verschillende gt's laten komen. Veel gt's die verschillende visies hadden maar ook die nog de dominantie theorie gebruikten. Het mocht allemaal niet baten. Uiteindelijk hebben zij dat hondje ook moeten herplaatsen.
Maar ik ken ook heel veel positieve verhalen hoor. De meerderheid adoptiehonden die ik ken doen het wel heel goed.
Als Bachtherpeute voor dieren, kom ik uiteraard ook veel in contact met eigenaars van dieren die uit het buitenland komen.
Wat me opvalt is dat de meeste probleem/hulp vragen komen van mensen die een broodfok hond hebben genomen. Deze dieren missen soms echt elimentaire eigenschappen die maken dat ze nooit echt sociaal worden naar andere mensen/dieren.
Buitenlandse honden kunnen ook soms behoorlijke problemen hebben zoals angst (voor mannen! en voor alles wat nog onbekend is) , maar de meeste dieren weten hier aardig vanaf te komen met wat begeleiding, tijd en geduld.
Wanneer je duidelijk aangeeft bij je contact persoon van de plaatsende stichting ,waar je wel en waar je niet mee om kan gaan, dan zullen ze daar rekening mee houden.
Soms zijn er gewoon hele lieve honden in een asiel die in de steek zijn gelaten , maar een goede opvoeding hadden en weinig trauma's. Ook honden die leerden om lief te zijn in een omgeving met toeristen zullen vaak ideale huishonden kunnen worden.
Maar google is je beste vriend als je zoekt naar een betrouwbare stichting...en vragen stellen helpt je daarna verder. o ja "buzhonden" is een hele goede vraagbaak voor iedereen die meer wil weten van buitenlandse adoptie honden. (is geen plaatsende stichting)
Reageren
