Beste forummers,
Het is nu alweer zes weken geleden sinds we Shiva, ons Frans Bulldog teefje van 4,5 jaar hebben "gered" van een broodfokker die haar heeft uitgerangeerd nadat ze 4 nestjes heeft geworpen.
In huis is ze inmiddels, dankzij jullie fijne tips, helemaal gesettled en is een echte knuffelkont. Nu komt het punt met de wandelingen:
We hebben achteraf gehoord dat zij constant aan een slipketting werd uitgelaten. Die hebben we meteen vervangen door een tuigje. Al snel kwamen we er tijdens wandelingen achter dat ze ontzettend gefrustreerd reageert op andere honden. De lijn gaat dan strak staan en ze wil er maar wat graag naartoe. Ik ben zelf vanuit mijn ervaring met mijn vorige honden niet zo tuk op ontmoetingen aan de lijn, maar zodra ik haar weg probeer te halen (wat nu nog helaas door meetrekken) moet gebeuren, gaat ze los. Blaffen en piepen.
Ik zit een beetje met mijn handen in het haar, vooral omdat we in een Amsterdam wonen met ontzettend veel honden. Daarnaast ben ik altijd zo'n piekeraar die veel te hoge eisen aan zichzelf stelt. Dat probeer ik met Shiva zoveel mogelijk te vermijden, maar ik wordt elke ochtend met een knoop in mijn maag wakker om haar uit te laten, terwijl het zo een schat is.
Nu probeer ik haar te belonen voor elke keer dat ze naar een andere hond kijkt. Ik maak bij blikcontact naar de hond dan een marker-geluid, waar ze eigenlijk goed op reageert. Dan krijgt ze ook iets heel lekkers. Ik meen dat dit LAT is? Hoe zijn jullie ervaringen met lijnfrustratie? Dit werd ook geconstateerd door een gedragstherapeut. Hebben jullie andere suggesties hoe hiermee om te gaan?
Alvast bedankt :-).


Reageren





