"
Einde reactie op de quote.
--------------------------
Mensen moeten zich inderdaad meer gaan beseffen dat het niet alleen aan de opvoeding ligt maar ook voor een groot deel aan de aanleg. Nadeel is dat er heel veel van dit soort stoere honden lukraak gefokt worden, dat zouden ze ook aan moeten pakken!
Verder kan ik me ook onwijs irriteren aan de ''kijk eens hoe lief ze zijn foto's'' en ''de kleine k*tkeffetjes zijn erger'' als reactie.
Maar ook de opmerking ''geen 1 hond wordt vals geboren! ''. Hallo het zit in de genen gefokt dus ja ze kunnen vals geboren worden! Net als dat een border collie als schapendrijver geboren kan worden.
"
Ironisch genoeg zijn de 2 aanvallen die Puk heeft gehad ook gedaan zonder voorval, zonder tekens. Gewoon echt uit het niets! 1 hond kan gewoon niet met anderen (maar loopt toch in een losloopgebied...). Iemand liet die honden uit en had viavia gehoord dat Puk zn sociale hond was en dat ze met iedereen samen kan. Ze zag mij en Puk staan in het losloopgebied, klikt zónder overleg compleet uit het niets die hond los terwijl Puk ontspannen in het gras snuffelt naar het beste plekje om te plassen/poepen. Binnen een paar seconde dat die hond van de riem was zat die hond bovenop Puk. Snee in Puk dr zij en een kleine kale plek. Niks ernstigs waarschijnlijk gewoon 1 hoektand die door de huid gegaan is en klein stukje open gescheurt heeft. Er was geen aanleiding... Puk had niet eens door dat die hond er was, het ging zo snel. Reactie van de vrouw 'ik dacht dat Puk met iedereen samen kon dus ik denk ik gooi ze maar los'... dit ging om een collie btw!
2e keer was een rottweiler.. teef had iets aan haar poten waardoor ze zich vooral tegen andere teven minderwaardig voelde en vond dat ze zich moest bewijzen. We komen elkaar tegen, honden beide los en ze snuffelen wat. Heel leuk en gezellig. Beide gaan we een andere kant op. Inmiddels appt mn zusje dat ze er ook aan komt dus ik geef dat door aan Puk. Puk besluit om dr kont heerlijk op het pad te parkeren in de volle zon en in de verte te speuren naar me zusje. De rottweiler komt -aan de riem, puk los- aangelopen. Puk zit met haar rug naar de rottweiler toe, te kijken of me zusje al komt. Er was genoeg ruimte om elkaar te passeren. Weer had Puk niet eens door dat er een hond aan kwam en weer werd ze uit het niets aangevallen vanachter. Resultaat was een gat in dr oor, kon zo een oorbel doorheen.
Wat de redenen waren... ik snap het nogsteeds niet en ik ben ook echt wel zo eerlijk om Puk of mijn fouten toe te geven als ik zou weten dat die er zijn... maar ik heb echt geen idee.
Beide keren vielen de verwondingen mee want ik stond er gelukkig heel dichtbij.
Ondanks deze 2 ervaringen denk ik toch dat veeeeeeel aanvallen nogsteeds komen door gebrek aan hondentaal en dingen eisen als baas waar de hond niet aan kan voldoen. Zeg dat (als voorbeeld) 75% door een gebrek van de baas komt ... dan hou je nog 25% over waarbij het echt een raadsel blijft. Vind ik toch een mooie verbetering als die 75% niet meer zal bestaan (onmogelijk, i know).
Een paar weken terug stond ik met een oudere hond en een pup van 8 maanden en hun bazen. Alle 3 de honden (puk, oudere hond, pup) waren los. Ze kennen elkaar en speelde lekker. In de verte komt een stafford los aangelopen in een drafje. In 1 rechte lijn op 'ons groepje' af in een lichte draf. Je zag de focus van die stafford en de vastberadenheid. De stafford was ook al wat 'opgepompt'. De baas van die stafford liep er een heel stuk achter. Inmiddels was de stafford bij ons gekomen en liep recht 'ons groepje' in. De oudere hond is niet agressief maar gewoon een diva en tolereerde de dominerende houding van de stafford niet tegenover 'haar groepje'. Dus ook die pompt zich op... stafford begint te grommen, oudere hond gromt mee, puk kijkt toe en de pup doet enthousiast. Inmiddels is de oudere hond rustig door de baas aan de riem gedaan. Puk en de pup nog los en de stafford en oudere hond beginnen te grommen naar elkaar. Ik ging er al tussen proberen te staan. De baas van de stafford bleef heel relaxt lopen, nogsteeds ver bij ons vandaan. Je zag gewoon stap voor stap de situatie oplopen. Uiteindelijk begint de stafford ook tegen de pup... en ook tegen Puk. Toen zag je de stafford in zn 'staat' komen dat het elk moment kon escaleren... natuurlijkkk probeerde we de stafford weg te sturen maar het hielp niks, ze bleef irriteren.
Toen ik zag dat het weer verder opliep had ik voor mn gevoel maar 1 keuze... zélf ingrijpen. Ik heb de stafford stevig maar rustig bij de halsband gepakt. Ik heb haar rustig achteruit getrokken en een boog gemaakt waardoor we zijn omgedraaid. Ze bleef grommen ook naar mij... en ik ben naar de baas gelopen met de hond. Die vond het allemaal wel meevallen... ja vast ja.. van zn afstand!
Óf de stafford tolereerde mn 'ingreep' niet en viel me aan, óf de stafford tolereerde het wel en liet zich leiden door me (wat dus gebeurd is) of het liep compleet uit de hand met een gevecht... nja liever ik gebeten dan mn hond dus ik nam de gok maar.
Deze situatie zag je echt helemaal oplopen. Dit had gewoon echt niet nodig geweest als de baas van de stafford over enige kennis zou beschikken en vooral niet zo laks was in het ver vooruit laten lopen.
Dit is dan toevallig een stafford maar ik ken nog vele situaties met andere rassen. Ik heb nogsteeds een groot hart voor dit soort rassen en ook deze ervaring veranderd er niks aan. Maar dit was gewoon zn 'mooi' voorbeeld waarbij kennis een wereld van verschil had betekend.