Het is voor Dobby en mijn broertje op het moment even zwaar. Hij kreeg dit berichtje van een kennis:
"Ze zegt het niet met zoveel woorden, maar ik heb de indruk dat Dobby je verschrikkelijk mist; het liefst houdt ze zich schuil onder de auto. Afgelopen nacht hebben haar nieuwe baasjes haar voor de veiligheid maar binnen gehouden, maar hoewel de slaapkamer deur wijd voor d’r open stond, trok ze zich toch terug in de keuken. Je handdoekje vind ze maar een slap aftreksel; ze wil de ECHTE Tom terug! Om het maar mild te zeggen: hartverscheurend. Maar het gaat bijtrekken. Want zo loopt dat in het echte leven. Zoals jij ook over haar heen gaat komen. Maar die eerste dagen zijn zware dagen. Dat wel."
Ontzettend lieve en wijze woorden, de eerste dagen zijn het zwaarst ! Ik hoop dat we stukje bij beetje nieuws mogen ontvangen dat Dobby een beetje ontdooid. Ik ben in ieder geval heel blij om te lezen hoe zorgzaam de nieuwe baasjes zijn 
Heb het ook vreselijk met mijn broertje te doen nu, hij moet hier even doorheen 
