Milou (gast)
Beste allemaal,
Dit is de eerste keer dat ik ergens op een forum tekst achterlaat. Toch vind ik mijn vondst waardevol genoeg om te willen delen. Ik hoop dan ook dat met mijn informatie menig baasje geholpen zal zijn.
Sinds afgelopen januari heb ik (hebben wij) een heerlijk portret in huis gehaald. Een tweedehandsje. Super lief voor kat, hond, groot mens en kleine mensjes. Lot uit de loterij.
Toch viel mij na een week op dat ze teveel last had van haar oortjes. Dierenarts laten checken op oormijt en/of oorontsteking. Pipetje, druppels...en aan de slag thuis. Toch wilde het maar niet over gaan. Daarnaast was de hond mega jeukerig. Vlooien geëlimineerd. Wormen van alle soorten weggewerkt. Hypoallergene brok aangesleept. Ligkussens aangepakt. En maar krabbelen....ik werd er gestoord van...wat een ellende...
Wondjes van het knabbelen en zweertjes tussen de tenen? Hup, likje Sudocreme er tegenaan (doet wonderen trouwens). Maar de oorzaak niet kunnen vinden is enorm frustrerend.
Op een goeie dag met hond en een vriendinnetje een gezellige lange wandeling door de bossen gemaakt. We komen terug en mijn hondenbeest ligt moe maar voldaan op het gras terwijl wij van een kop thee genieten. Het valt mijn vriendinnetje op dat er allemaal haartjes op de flank van de hond overeind staan her en der. Ik op mijn knieën erbij; bultjes. Ze zat er VOL mee. Yes, iets tastbaars!! Oppakken en meenemen; op naar de dierenarts. Uitslag: zeer allergisch voor 4 soorten mijt en een gist. Copramijt, Farinaemijt, Hooimijt, Meelmijt en de gist Malassezia. Behandeling levenslang.
Je kunt kiezen voor het traject van desensibiliseren, pilletjes van prednison of een nieuwer type medicatie. Dit hebben wij thuis even laten bezinken.
Toch bekruipt mij het gevoel dat de vorige eigenaren hier ook mee te kampen hebben gehad. Tegenwoordig moet je van goeie huizen komen om de toch wel forse dierenartskosten te kunnen behappen, dus ik snap dat men dan soms de beslissing maakt afscheid te nemen van een huisdier. Na wat logisch denken en speurwerk op internet, besloot ik dit "varkentje eerst zelf eens te proberen te wassen". En wel met natuurzuivere, troebele appelazijn. Flesje van 500ml kost gemiddeld nog geen 2euro. Mijten en gist zijn geen fan van een zure omgeving. Appelazijn is zuur, maar kan voor de hond geen kwaad. Appelazijn is zelfs bij mensen erg heilzaam (zoek maar eens op).
Daarnaast las ik dat de gist weelderig kan zegevieren omdat de weerstand van mijn hond laag zou zijn. Ik ben zelf ook altijd gebaat bij Echineaforce en tot mijn verbazing vond ik dat ook honden dit prima mogen hebben. Maar dan uiteraard in aangepaste dosering. Ik geef 1 klein pilletje per dag. Vijf dagen lang en dan twee dagen even niks. Dus naast de Echineaforce, gebruik ik de appelazijn.
Na iedere wandeling maak ik een bak klaar van ongeveer 3liter lauw/warmwater. Daar doe ik ongeveer 125ml appelazijn doorheen. Dan sop ik eerst haar poten daarmee in en daarna pak ik haar hele verdere lijfje. Tot de bak leeg is. Voorzichtig bij het koppie, want ze moeten het natuurlijk niet in de ogen krijgen (prikt). Nu zullen er wellicht mensen opspringen met opmerkingen en tegenargumenten. Dat staat vrij. Maar ik ben ontzettend blij met mijn vondst en mijn nagenoeg jeukvrije viervoeter. De vraag is hoelang dit werkt. Ik doe dit nu drie weken, dus of dit ook een lange-termijn-oplossing is, kan ik nog niet te zeggen.
Wel denk ik dat het de moeite waard is om uit te proberen. Hou wel goed de teentjes alsnog in de gaten. Als ik daar een wondje vind dan smeer ik alsnog een likje Sudocreme over de onrust.
Toen ik tegen de ellende van mijn jeukerige hond aan liep en ging zoeken op internet, kwam ik het ene verhaal na het andere tegen. Atopie hier, atopie daar. Veelal over mijten en gisten. Als er drie mensen gebaat zijn door mijn schrijven langs deze weg, dan word ik daar al blij van. Het kan voor een gezin net het verschil maken, waardoor de hond mag blijven. Blije baas, blije hond. Natuurlijk weet ik ook niet of de hulpstoffen in mijn homeopathische Echineaforce-tabletje schadelijk kunnen zijn voor mijn hond. Of dat het nadelige effecten op de lange-termijn heeft als mijn hond soms een lik neemt van de Sudocreme-poot. Misschien leeft mijn hond daar vijf jaar korter door. Maar dan heeft ze wel tien kwalitatief hoogwaardige jaren gehad zonder jeuk.
Wij gaan er hier in ieder geval voor. U ook?? Succes!
-- reactie gewijzigd door het moderator team op 21 april om 10:36 --
Reageren

