"
Moet dat dan?
Ik weet dat je hier heel veel belang aan hecht, aan het opmeten van stress via lichamelijke parameters om daaruit lessen te trekken.
Maar zelf hecht ik meer belang aan wat Marga zegt: "kijken naar je hond". Met open ogen en open hart.
Lichamelijke parameters geven m.i. een eenzijdig beeld, ze pikken slechts bepaalde dingen, op een bepaald moment, uit een veel groter en complexer geheel.
Had je mij vorig jaar rond deze tijd aan de meetapparatuur gehangen, waren die vast ontploft, zoveel stress.
Toch leverde het me een C-rijbewijs op, waardoor ik met m'n meisjes naar de Russische toendra kon trekken, en we de mooiste en innigste maanden van ons samenleven konden beleven.
Uiteraard kan stress nefast zijn, dat wil ik ook helemaal niet ontkennen.
Maar situaties van stress kunnen ook situaties van groei en zelfontplooiing zijn, dat mag men ook niet vergeten!
Nukka was slechts 4 maanden oud toen we haar voor 't eerst meenamen op rondreis door Noorwegen.
Al snel bleek dat ze bang was van water, ze durfde geen bergrivieren oversteken. Het liefst liep ze bang weg van het kolkende water.
Maar we zijn haar niet gaan behoeden voor deze stresssituatie. We hebben het aangegrepen als een opportuniteit, en ze heeft haar angst omgevormd tot een groot talent: als geen ander weet zij de best doorwaadbare plaatsen in een rivier te vinden.
Wat oorspronkelijk angst was, is inzicht geworden.
Als we nu tijdens een tocht een rivier naderen, gaat ze zelf al voorop lopen om voor ons allen de beste oversteekplaats te kiezen. En Nanu en wij volgen haar en vertrouwen op haar inzicht. Het heeft haar zelfzekerder gemaakt, en trots op haar kunnen.
Dus ja, ook ik kijk liever naar m'n hond dan 'm op te meten. Ik baseer me liever op aanvoelen dan op cijfers. En m'n honden hebben ook geen apparatuur nodig om te weten hoe ik me voel, ze voelen me aan, schatten me in, ze kennen me door en door. En dat vind ik fijn, dat het gewoon op die manier kan werken. "
Het wetenschappelijke stelt ons in staat gefundeerd zaken vast te stellen. Die extra kennis zorgt op haar beurt dan weer zaken anders aan te pakken, zodat we tot andere / betere resultaten komen.
Kwestie verschil tussen objectief en subjectief.
Ik kan me best voorstellen dat je toen ontzettend veel stress had. Metertje zou in het rood staan waarschijnlijk.
Maar de stress heeft je niet de C bezorgd. Dat heb jezelf gedaan, door te studeren. En omdat het behalen van, ontzettend belangriijk was ontstond de stress.
En door jouw prachtige reis kon je lichaam wel HEEEEEL goed herstellen van al die stress.
Waarom hebben we stress?
We zijn zo ontwikkeld, omdat het ons in staat stelde lichamelijk te reageren om te kunnen overleven. Om te gaan lopen als we plots oog in oog stonde met een leeuw. Als heel dat systeem niet zou bestaan, bestond de mens al lang niet meer.
Nu in onze huidige maatschappij staan we niet meer oog in oog met een leeuw, tenzij in de zoo. En die zit dan netjes achter tralies. 
Maar zorgt er wel voor, dat we reageren en niet onder de bus lopen.
Net zoals bij veel honden wordt nu ook vastgesteld dat heel veel mensen door onnoemelijk veel prikkels veel te veel bloot staan stress. Er zijn in ons leven zoveel factoren bij gekomen die stress veroorzaken. En dit ook zijn tol eist.
Maar niet iedereen ziet die gevolgen. Hoeveel mensen zijn er niet heilig van overtuigd dat een kwispelende hond sowieso een blije hond betekent? En wanneer de hond als een op hol geslagen pingpongbal rond springt, men er automatisch vanuit gaat dat het een blije hond is?
Er is dus een verschil tussen een interpretatie vanuit het menselijke standpunt. Wat heel uiteenlopend kan zijn. Of een vaststelling van feiten die ons door bijkomende onderzoeken objectiever komen vertellen wat er aan de hand is. Om tot een gerichtere oplossing te komen.
Uiteraard heb je met gedrag niet alleen die gegevens, maar ook de context er rond nodig. Zoals je zelf al aangeeft, het bredere plaatje.
En jouw honden hebben wel apparatuur die jou opmeet.
Hun neus en hun observatievermogen. Hun neus stelt ook jouw lichamelijke verandering vast bij stress, en andere. Aangezien er andere stoffen worden aangemaakt.
Mijn oom was ontzettend bang van honden. En ondervond dat ze steeds naar hem ipv andere mensen kwamen. Honden ruiken dit gewoon.
En om effe op het gedeelte van de bench terug te komen.
Welke honden gaan zich het beste voelen denk je? De jouwe op de toendra, of diegene die dagelijks in de bench worden opgesloten?
Ik weet een Mechelaar in een ren van 4 x 3m zitten. Elke dag weer. Op de hoek van een straat. Die hond wordt gek telkens er een auto voorbij rijdt. Hmmm op de hoek van een straat, daar komen best dagelijks wel wat auto's voorbij.
Er zijn nog veel meer mensen die het niet, dan wel zien.
Plus het feit dat er nog heel wat andere prikkels zijn die een hond dagelijks krijgt. De ene al meer dan de andere.
Heel wat mensen reageren geregeld, bwa al die wetenschap. Voor mij hoeft dat niet.
De stress gerelateerde onderzoeken (en uiteraard ook andere) leren ons ontzettend veel.
Men is nu volop bezig de relatie met en gevolgen van te onderzoeken van stress en auto-immuumziektes.
Wiegedood, een vreselijk gebeuren. Zolang al een mysterie. Ligt ook veel moeilijker omdat men niet zomaar alles kan gaan testen op baby's.
Maar men heeft al wel met medewerking van ouders onderzocht en ondervonden dat bij baby's die op hun buik slapen de hartslag vertraagt. En men nu begint te vermoeden dat door stress (onder de vorm van schrikken van een geluid) er een stoornis ontstaat en daardoor het hart stil valt.
Het is geweten dat stress in veel gevallen de hartslag verhoogt. Maar men heeft ondertussen ook geleerd dat stress de hartslag juist ook ernstig kan doen dalen.
Een lang verhaal om te zeggen dat, we zien het niet altijd. En het wordt ook niet altijd juist geinterpreteerd.
En door gegevens van de wetenschap, weten we beter waar we moeten op letten en naar kijken. En kan dit ook educatief gebruikt worden.
Reageren
)
verwende VIPS.