Rudi (gast)
Vanaf 1 januari 2011 wordt het chippen van honden in Nederland verplicht, iets wat m.i. door elke hondenbezitter toegejuicht zou moeten worden.
De verantwoordelijkheid hiervoor zal bij de eigenaar komen te liggen, hetgeen op het eerste gezicht logisch lijkt.
De eigenaar is er bij gebaat dat hij, bij vermissing van zijn hond (diefstal of weglopen), traceerbaar is.
De eigenaar is ook verantwoordelijk bij mishandeling/verwaarlozing als gevolg van het ergens dumpen van zijn hond, al dan niet zonder eten en/of drinken vastgebonden aan een boom .
Dus als zo iemand d.m.v. een chip opgespoord kan worden is dat een goede zaak en een barriére waardoor mensen weerhouden kunnen worden van dit soort wrede handelingen.
De kosten van het chippen zijn verwaarloosbaar, in ogenschouw genomen wat een hond gedurende zijn hele leven kost.
aanschaf pup, e.v. cursus(sen),jaarlijkse inentingen,voer,medischekosten (etc. etc.).
Dat de medische kosten flink op kunnen lopen weet ieder die weleens met zijn hond een dierenarts bezocht heeft.
Deze kosten kunnen grotendeels bij aanvang van een hondenleven niet goed worden ingeschat.
Een gebroken pootje of een (bijt)wond die gehecht moet worden zijn niet te voorspellen,evenals de ouderdomsdkwaaltjes waarvan het maar afwachten is met welke de hond te maken krijgt.
Iets anders ligt het met de medische kosten voortvloeiend uit erfelijke afwijkingen en/of een ongezonde anatomie.
Voor zover dit rashonden betreft kunnen we denk ik rekenen op een kentering.
Een snel medium als Internet zal zorgen dat de karikaturen die sommigen rassen nu zijn zullen verdwijnen.
Simpelweg omdat alternatieven zullen ontstaan als een rasstandaard niet wordt aangepast.
Welke aspirant Bulldog eigenaar zal straks kiezen voor een English Bulldog, wanneer hij door even te googlen er achter kan komen dat er een fokker is die Bulldogs fokt met een normale kop maar met een iets andere naam.
Uiteindelijk zullen de excessen maatschappelijk onaanvaardbaar blijken m.a.w. je loopt straks voor joker met je Bullterriër met z'n overdreven kop.
Hetzelfde geldt voor de erfelijke afwijkingen, binnen de rashonden.
Mensen betalen flinke bedragen voor een hond met een stamboom en zullen uiteindelijk gaan kiezen voor de fokkers die de meest complete schriftelijk garantie geven voor het niet aanwezig zijn van erfelijke afwijkingen.
Een ander verhaal zijn de vele nestjes bij particulieren.
Elke boerenpummel kan een nestje fokken, waarna na verkoop alle verantwoordelijkheid vervalt.
Hoe kan er ook verantwoordelijkheid genomen worden als er niet volgens een fokprogramma wordt gewerkt.
Men doet maar wat en rechtvaardigt dit met de meest uitéénlopende drogredenen.
(Ik heb al eerder een nestjes gehad en nooit problemen, een pretnestje moet toch kunnen, er moet toch gefokt worden anders sterft een ras uit, ik wil mijn hond een nestje niet onthouden enz. enz.)
Mensen laten hun hond dekken op jonge leeftijd en weten zelf nog niet van een erfelijke afwijking bij de moeder/vader hond die pas jaren later zichtbaar wordt.
Een gezondheidsverklaring van de dierenarts is niet meer als een momentopname en sluit zoiets als spondolyse op latere leeftijd niet uit, maar dit is dan reeds doorgegeven aan de nakomelingen.
Veel van deze honden verlaten zonder chip het nest, krijgt zo'n hond zelf weer pups dan is er op geen enkele wijze meer na te gaan wie de voorouders waren en zullen deze gebreken altijd blijven bestaan.
Beland zo'n hond in het asiel met een chip aangebracht door de kopers dan is feedback naar de nesteigenaar, om deze erop te wijzen een pup aan ongeschikte mensen verkocht te hebben, niet mogelijk.
Ik pleit daarom het chippen van honden,voordat pups het nest verlaten, verplicht te stellen om zo tot een grotere aansprakelijkheid van de particuliere hondenfokkers te komen.
Ook al gaat het om een éénmalig nestje.
Ik ben heel benieuwd hoe jullie forumgenoten hierover denken.
Laat je horen! (maar houdt het netjes).
Vriendelijke groeten,
Rudi.
eigenaar=eigenaresse
