" Ik heb genoeg ervaring met honden hoor, snap het allemaal heel erg goed. Maareh, eerlijk bijna altijd kruisingen gehad via asiel (of gered nadat ze achtergelaten werden) en hier prima ervaringen mee. Het is een gevoel waarvoor ik mij absoluut ook niet hoef te verantwoorden. Nog nooit eentje gehad vanaf pup, maar dat maakt allemaal niet uit voor mij. Ik werk nergens aan mee en weet goed genoeg hoe een brodfokker werkt

Geld is absoluut geen issue (ik verdien rond de 5k netto per maand hoor), maar ik word wel strontziek van fokkers die hun honden aanprijzen als de beste ooit door hem te laten fokken met showwinnaars (en daarom opeens €1200 ervoor vragen). Of het doorfokken van herders om een steeds verder afslopende rug te krijgen (genoeg foto's van en anatomisch bewijs, misselijke trend die vanuit de VS naar hier is gekomen en de overhand heeft genomen tussen 1950 en nu). De fokker van de border fokte bvb op de lijn van de neus... waar zijn we mee bezig?
Zoals ik al eerder aangaf kan je nooit zeker zijn wat het karakter is, of hoe hij gaat uitzien. We zijn nog niet zover dat je net als bij baby's kunt bepalen hoe je kind eruit kan gaan zien. Echter weet je dat bij een lab en setter kruising het geen hond gaat worden met een schofthoogte van driekwart meter hoog.
Ook weet ik dat er nog genoeg ECHTE oepsnestjes bestaan, en dit soort honden verdient ook een goed tehuis voordat ze OOK in het asiel belanden omdat ze oud zijn en niemand ze neemt. Dat is vaker het geval dan mensen denken, het asiel zit er vol mee! Het probleem komt vaker voor bij katten, maar ook bij honden.
Ik ben blij dat ze nu wat meer open staat voor een grotere hond die geen labmaraner is (hoe prachtig ook, het blijft idd een hond die voor 80% uit de brodfok komt), binnenkort komt er een stabij langs van vrienden en dan bewerken we het steeds verder
"