Extreem sloom gedrag

Goedenavond,

Vier maanden geleden heb ik het geluk gehad een geweldige hond uit het asiel te mogen adopteren. Het asiel had hem overgenomen van een Grieks asiel waar hij op straat is gevonden. Dus veel weet ik niet van zijn geschiedenis totdat hij bij mij kwam. Vanaf het moment dat ik hem had was het al een rustige hond, hij trekt niet aan de riem en wilde het liefst heel de dag tegen mij aan liggen om geknuffeld te worden en soms een uurtje spelen tussendoor.

Sinds een paar weken is zijn rustige gedrag echter omgeslagen in extreem sloom/rustig gedrag. Als ik 's ochtends opsta blijft hij in zijn mand liggen (eerst sliep hij nog op bed) en hij komt letterlijk alleen zijn mand uit om mee naar buiten te gaan. De momenten dat hij opstaat zijn ook de enigste momenten dat hij eet. Hij blijft liggen op het moment dat ik zijn eten klaar zet. Drie weken geleden met hem naar het ziekenhuis gegaan in het weekend en daar dachten ze dat hij misschien last had van zijn maag en hiervoor heeft hij medicijnen gekregen. Ik ben zo stom geweest het doosje weg te gooien dus weet niet meer welke dat waren. Aangezien zijn gedrag niet veranderde ben ik vorige week naar mijn eigen dierenarts gegaan voor een bloedtest en al zijn waarden waren helemaal goed. Hierna heb ik hem ook gelijk laten testen voor Leishmania en ook dit was (gelukkig) niet het probleem. Ook hier heeft hij medicijnen meegekregen, rimadyl 100mg. Vandaag een uitgebreide lichamelijke test waarin ook niks naar voren kwam wat hem eventueel zal kunnen mankeren.

Heel fijn dat alles goed is maar zijn gedrag is nog totaal niet zoals hij eerst was. Hoe langer ik hem had hoe meer hij begon te spelen en zelfs soms ondeugend werd maar nu ligt hij letterlijk alleen nog maar heel de dag in zijn mand. Eenmaal aan het wandelen is die vrolijk en als hij losloopt rent hij lekker en speelt hij met andere honden.

Aangezien ik bij de dokter alles heb kunnen uitsluiten en al zijn bloedwaardes goed zijn zal ik niet weten wat er met hem aan de hand kan zijn. Wel weet ik dat hij heel anders is dan hoe hij zich tot een paar weken geleden bij mij ontwikkelde. Heeft een van jullie toevallig een idee wat het zal kunnen zijn? De dierenarts weet het ook niet meer...

Bedankt alvast!

Hoe kijkt hij uit zijn ogen? Heb je de indruk dat hij ziek is? Of ligt het ergens anders aan misschien...

Hoe oud is hij?

Durft hij wel rond te wandelen in huis? Hoe is zijn houding? Is hij misschien erg overdonderd door de herplaatsingen?

Misschien een tekenziekte, of hartworm of pijnlijke spieren, gewrichten, een afwijking in het skelet? Een reaktie op de verplichte entingen om de grens over te komen?

Wat ik zelf zou doen is naar een holistisch dierenarts gaan om zijn energie door te meten en eventuele blokkades op te sporen, om de oorzaak van het probleem te zoeken.

Ik zou het zelf niet fijn vinden als er op de gok maar wat medicijnen gegeven worden die wie weet wat voor kwaad doen ipv genezen.

Bloedwaarden opnieuw laten bepalen bij een andere dierenarts. 

 Een hond die echt ziek is, zal tijdens de wandeling niet plots vrolijk en energiek worden.

Heb je de indruk dat ie zich bedrukt of down voelt? Is zijn blik helder als ie in huis is, of leven zijn ogen enkel op als ie buiten mag?

Onderschat de invloed van de geest niet op het lichaam. Veranderingen in omgeving en leefsituaties kunnen een hele impact hebben op zijn emoties. Honden kunnen ook treuren, moedeloos zijn, of teneergeslagen.

Kan je niet vaker naar buiten met hem, als je ziet dat dit hem vrolijk maakt? Nieuwe dingen uitproberen? 

 ik kwam nog een interessante link tegen hierover

http://www.maroef.nl/wp-content/uploads/2012/12/schildklier-en-afwijkend-gedrag-bij-honden.pdf++

"Moest" je hem vaak corrigeren of heb je hem vaak gestraft (in huis)?

Misschien mist je hond het contact en leven met andere honden?

4 maandan is nog maar kort, ik moet zeggen dat veel buitenlandertjes veel slapen, echte bankhangers vaak, maar ik zou zeker de bijnieren en de schildklier na laten kijken.

Mijn hond is eigenlijk ook zo binnen slapen buiten het naar zijn zin hebben, maar hij heeft wel medicatie voor een trage schildklier.

 ja he vond ik ook, aangezien ik zelf schildklierproblemen heb probeer ik er zo veel mogelijk over te weten te komen. Vaak is de schildklier zelf ook niet het probleem maar het zenuwstelsel heb ik begrepen.

Ik zag laatst een filmpje van een arts, dat er bij traumatische ervaringen zowel geestelijk (wat een herplaatsing al pakt het nog zo positief uit voor de hond, kan zijn) als lichamelijk (de verplichte vaccinaties bijv.) een te grote druk op het centraal zenuwstel, wat alles in het lichaam aanstuurt, zet. Waardoor de schildklier (maar ook andere organen natuurlijk) hun functie niet meer goed uitoefenen. (even heel in het kort en simpel gezegd)

Sorry als ik ergens flink overeen lees. Kan het niet zo zijn dat deze hond gewoon "zo is"? En dat dit gedrag nu ie er wat langer is meer op valt?

Ik ken namelijk een pitbull die echt zo is. Hardstikke lieve hond echt, maar niet vooruit te branden gewoon echt niet. Eigenaars hebben de hond sinds pup en het is altijd al een slome duikelaar geweest. Owja hij wil soms best wat rennen achter een bal, maar niet teveel. Rennen langs de fiets is wel echt teveel gedoe voor hem. Dat doet ie gewoon niet. Dus hebben ze een bakfiets aangeschaft, bazinnetje lekker ploeteren denkt ie vast. Daar wil hij dan wel inspringen als het mooi weer is. Als het regent wil hij NIET naar buiten (ja OK, onze Obi ook niet). Dus houdt ie op. Dagopvang vindt ie leuk, is de enige hond in de hele groep die in het binnenhok bij de kachel(!) gaat zitten en daar blijft zitten de hele dag. Kun je mooi zien op de webcam. Terwijl de rest buiten speelt. En zo kun je nog meer voorbeelden noemen... Hij is verder fysiek gewoon normaal, zelfs niet te dik ofzo.  

Owja zijn eten eet hij soms ook niet gewoon omdat er dan iets staat wat hij niet lekker vind. Als de katten dan zijn eten opeten, vindt hij dat ook prima. Staat erbij, kijkt ernaar...