Ik denk dat het niet zo zeer het optillen is dat een hond bang kan maken meer de reactie/emotie van de baas.
Ik ben ervan overtuigd dat wij als baas onze honden héél veel meegeven door enkel ons gevoel en onze emoties.
Er zijn heel erg veel mensen die angstig/gespannen/nerveus worden van een situatie zoals jij die omschrijft waardoor ze al snel geneigd zijn om de hond uit reflex heel snel op te pakken, heel strak tegen zich aan te houden, de hond heel zielig toespreken etc. Waardoor de hond voelt dat de baas gespannen/angstig is en waardoor de hond het naderen van een andere hond ook als angstig gaat ervaren want de baas word er altijd zo angstig van... niet omdat je je hond oppakt, of weg duwt, of ertussenin gaat staan om de hond te beschermen maar juist door het gevoel dat je bij een bepaalde situatie meegeeft aan je hond.
Zoals jij het omschrijft was jij zelf als baas heel kalm en denk ik niet dat dit slecht is om dan je hond op te tillen.
Mocht er iemand zijn die zelf al in paniek raakt in zn situatie dan zou ik diegene afraden zn hond op te tillen juist omdat je dan zóveel in contact staat met je hond dat die angst zeer makkelijk doorgegeven wordt. Tenzij het een leven of dood situatie is, dan is alles geoorloofd om de hond te beschermen uiteraard!!!
Misschien zijn er mensen die er anders over denken maar ik merk zó erg aan mezelf en ook aan mensen om me heen dat zonder iets te zeggen er al zoveel informatie uitgewisseld word door mens en hond en dat gevoel, gedrag en emotie daarbij een grote rol spelen.
Mijn hond is 2 keer aangevallen(los van elkaar, wel gewond niet ernstig, geen dierenarts) door honden die zelf niet 100% zijn. Er is vooraf níks gebeurd, ze hadden geen contact en ze vlogen er beide vanaf de rug in bij mijn hond.
Beide bazen wisten hoe hun hond was, gaven ook toe dat ze niet met andere konden. Waarom laat je je hond dan op mijn hond afvliegen?? Ik kon die bazen én honden wel wurgen op dat moment. 1000 scheldwoorden schoten door me hoofd... maar uiteindelijk bleef ik kalm, ik deed niks, zei niks... en probeerde Puk duidelijk te maken dat het vervelend was, dat ik haar begreep maar dat we gwn door moesten. Het is gebeurd, streep eronder en verder. Ze heeft van mij álle vrijheid gehad om haar eigen vertrouwen terug te vinden en een dag daarna (bij beide incidenten) was alles helemaal weer in orde en zonder trauma.
Ik vraag me af wat er was gebeurd als ik al scheldend en vechtend met de baas had gestaan en daarna Puk in angst en spanning had aangelijnd en naar huis was gerent alsof ik achtervolgt werd door 100 valse honden...
Ik denk dat ik Puk een heel naar, bang, gestresst gevoel had gegeven over de hele situatie en dan had ze veel vertrouwen verloren. Puk had dan een hele duidelijke bevestiging van mij gekregen over hoe k*t de situatie was en zich heel rot gaan voelen.
Sorry voor dit verhaal maar ik wil graag uitleggen wat ik precies met de baas/hond connectie bedoel.