Lieve Charlie, Aiko en vriend,
Ik lees dit nu pas.. En ben werkelijk in shock. Ronin is er niet meer. Pas nog zoveel vreugde gedeeld met zijn eerste verjaardag. Onwerkelijk gewoon.
De tranen stromen over mijn wangen en ik kan niet stoppen met huilen, ik voel zo hard jullie pijn en verdriet en leef zo met jullie mee.
Ik ken jullie niet persoonlijk, maar ik heb alles over Ronin hier gevolgd, van de zoektocht tot het moment dat hij thuis kwam, toen hij opgroeide tot een prachtige kerel en alle fijne verhalen en leuke dingen die jullie samen deden. Hij was de reu waar jullie zo van hadden gedroomd en zelfs veel meer dan dat. Het was zo'n juweel van een hond.
In zoveel opzichten leek hij ook op mijn Storm en daarom grijpt het mij zo aan. Heel eerlijk... Ik zou gek worden en zou het niet aankunnen. Hartverscheurend is dit. Het doet me nu al zoveel verdriet, die lieve Ronin veel te jong weggerukt, maar hoe jullie zich voelen is nog 1000x erger. Het gemis, de leegte, de onmacht, ongeloof, woede en intens verdriet.
Woorden schieten tekort.
Ik wens jullie ontzettend veel sterkte, moed en kracht.
Als er iets is wat ik voor je kan doen, laat het dan alsjeblieft weten. Ik woon helaas niet in de buurt, maar als je iets kan bedenken, als is het maar een babbel of iets photoshoppen of weet ik veel, laat het weten.
Bear heeft lang gerouwd om het verlies van mijn vorige hond. Ik hoop dat Aiko het snel een plaatsje kan geven. Wat zal ze hem ook missen. Haar beste vriend.
Rust in vrede, Ronin. Je was er veel te kort, maar elke seconde dat je er was, was fantastisch en je hebt ieders leven verrijkt van wie je tegen kwam. Het was een eer je te kennen.