Urineverlies bij een reu

Lieve lezers, wij kampen thuis al ruim een jaar met een vervelend probleem. Ik zal beginnen bij het begin: Onze lieve, altijd enthousiaste en levendige reu was als pup al een drukke hond. Biko zal nooit bijten en is heel vrolijk naar andere mensen. Omdat hij altijd zo ontzettend enthousiast is, maakt hij graag gebruik van zijn spieren en dat zorgde er ook voor dat hij tijdens het uitlaten niet in toom te houden was, vooral niet wanneer we andere honden tegenkwamen. Om deze reden hebben we hem op 4-jarige leeftijd uiteindelijk laten castreren en dit heeft ook zeker (positief) effect gehad. De castratie is anders gelopen dan bij andere honden. Biko had 1 bal in zijn buik zitten waardoor het een buikoperatie geworden is. Nu wil ik niet alle vee-artsen over één kam scheren, maar onze vee-arts destijds was niet gespecialiseerd in huisdieren, de operatie is dus vermoedelijk aan de wat ruigere kant gegaan. Dat terzijde: sinds een dik jaar houdt Biko zijn urine niet meer binnen. Al een jaar doen we ons best om zijn druppels die verspreid door het huis liggen, op te ruimen en zo hygiënisch mogelijk met hem om te gaan. Inmiddels hebben we twee broekjes aangeschaft en een soort huispak speciaal voor honden. Omdat de broekjes eigenlijk voor teven zijn, blijft zijn penis er niet altijd inzitten, waardoor we constant in de gaten moeten houden of het allemaal goed zit. De broek sluiten we inmiddels met veiligheidsspelden omdat ze anders niet blijven zitten. Al met al.. een hele klus. We laten Biko 2 maal per dag uit en ongeveer 3 maal per dag laten we hem buiten een plas doen om zijn blaas even te 'legen'. We zijn meerdere malen naar de dierenarts geweest die hem vervolgens een medicijn op basis van adrenaline heeft gegeven, waardoor de spieren gespannen staan en zo ook de blaasspier. Dit werkte een half jaar, maar na dit half jaar was de maat vol. Biko was zichzelf niet meer. Grote pupillen, rusteloosheid, dominantie en hij was nog sterker dan voorheen. Naar de dierenarts gaan was bijna niet meer mogelijk omdat we letterlijk met 2 personen op hem moesten liggen totdat we aan de beurt waren. Ook het lekken was weer begonnen. We zijn gestopt met de medicijnen omdat we de Biko graag terugwillen die we altijd hadden. De dierenarts stemde hiermee in en zei zelfs dat deze verandering misschien zorgde dat het lekken juist ophield. Helaas is dat niet het geval. Dit consult is inmiddels een dikke maand geleden en we zijn ten einde raad. De zorg voor Biko én een hygiënisch, schoon en gezond huis is voor een huismoeder alleen niet meer vol te houden. We zijn daarom naar een natuurarts geweest die veel werkt met de energie die hij voelt bij dieren. Hij kon ons zonder vragen te stellen al vertellen dat Biko last heeft van littekenweefsel door de castratie, wat drukt op zijn blaas en er voor zorgt dat het onprettig voelt en dat hij zijn urine niet meer inhoudt. Dit kunnen wij natuurlijk bevestigen door zijn bijzondere castratie. Wat is dus nu de stand van zaken? Biko lekt en hij moet elke dag een pak/broekje aan die elke dag uitgewassen en gedroogd moeten worden zodat hij iets heeft om aan te trekken. We zijn een gezin van 5 en hebben allemaal onze eigen opleiding en baan. Moeders is tijdelijk thuis vanwege vermoeidheidsklachten en kan de zorg dus 24/7 op zich nemen, maar na 1,5 jaar raakt ook daar de energie voor op. Hoe moet dat als ze over enkele maanden weer gaat werken? Wie moet het dan doen? Biko is sinds enkele weken brommerig en gedraagt zich naar zijn leeftijd (9 jaar) omdat de extra adrenaline uit zijn lijf is. Vooral bij het liggen bromt hij. Wij vragen ons af: is dit pijn, verveeldheid of oudehondengedrag? Buiten deze momenten om blijft Biko die lieve, enthousiaste hond die hij altijd was. Tijdens het uitlaten is hij nog steeds even vrolijk en nog steeds gaan wij liever niet met hem naar de dierenarts vanwege zijn drukheid.  Over enkele maanden gaan wij verhuizen, een huis met een vloer van natuursteen. Biko's benche zal in de woonkamer staan waar we en mooie plek voor hem zullen creëren, maar de vraag of dit hygiënisch en gezond is voor ons blijft voor ons een discussiepunt. We proberen van zoveel mogelijk mensen met allemaal een andere achtergrond advies en mening te krijgen. Moeten we een plek voor hem creëren en is het een hondswaardig bestaan of houdt het een keer op?  Een hond neem je niet zomaar, je kunt simpelweg niet stellen: het is maar een hond, want als je een levend wezen in huis neemt moet je tot het uiterste gaan, dat ben je gewoon verplicht aan jezelf, de hond en de maatschappij. Biko is deel van ons gezin, een vriend voor het leven die iedereen een kans geeft. Ik wil hem niet missen maar hoe moet het in vredesnaam verder? Waar is de grens en wat is hondswaardig? Al met al zien jullie dat het een hele kwestie is. Zijn enige gezondheidsprobleem is dus het lekken en de vermoedelijke pijn/last die hij heeft van het litteken. Hoe denken jullie, wat adviseren jullie? Wij zijn ten einde raad.. en voor onze lieve vriend hebben wij alles over, maar moet het ten koste gaan van onze stemming in huis? Zijn we egoïstisch met deze gedachte of is het logisch? Zien jullie het voor je dat we met zo'n ontzettend levendige en enthousiaste hond op een dag naar de dierenarts gaan om hem vervolgens in te laten slapen? Ik vraag jullie: alsjeblieft spreek je gedachten en gevoel uit.. wat zijn grenzen, wanneer is het genoeg geweest en vooral: wat is het beste voor Biko? alvast bedankt!  Groetjes, een wanhopige familie  

https://www.petspassion.nl/loops/297-incontinentieband-reuen.html

 

Bovenstaande link is een plasband voor reuen.

Dat lijkt me voor jullie al een stuk handiger dan dat gedoe met die broekkies.

 

Verder. Je voelt het echt wel als het tijd is voor jou hond om te gaan. 

Jullie kennen hem.. Je leest dat zo uit zijn ogen als het zover is.

 

Ik zal persoonlijk nooit een hond in laten slapen omdat de last voor mij teveel wordt. Je vriendje is meer waard dan dat.

Ik begrijp dat het moeilijk is. Dat het zwaar is. (Ik heb zelf een incontinente kat) 

 

Maar tenzij de pijn ondragelijk voor de hond is vind ik incontinentie geen reden tot inslapen.

Is er dan iets tegen de pijn te doen van het littekenweefsel?

Of is dat iets waar verder geen (pijn) medicatie voor is.

Wel heel erg dat hij dan waarschijnlijk daar altijd last van heeft gehad.

 

Maar verder ben ik het ook met Nori eens.

Je meent toch niet serieus dat incontinentie een reden voor jullie is om jullie hond in te laten slapen?

Want daar kan ik met mijn verstand echt niet bij.

En pijn door littekenweefsel valt natuurlijk ook iets aan te doen.

Mijn Vera was haar laatste jaren ook incontinent, gelukkig bood Enurace de oplossing.

Maar was dat niet het geval geweest, had ik haar nooooooit om die reden in laten slapen.

Ik zou eens een second opinion bij een andere dierenarts vragen.

 

Is de urine wel eens onderzocht op blaasontsteking?

Ach wat sneu! Lijkt me voor de hond ook erg naar dat hij medicatie met adrenaline heeft moeten slakken.  Als ik zie wat het inspuiten van adrenaline bij mensen doet. Die schieten direct in een paniek aanval.  

Ook voor jullie een hele nare situatie.  Ik kan mij voorstellen dat het heel onprettig en niet schoon voelt. Echt niet fijn. Aan de andere kant is je hond op veel fronten nog steeds vrolijk en enthousiast dus inslapen lijkt mij gezien het hondenwelzijn niet echt aan de orde toch?

Hebben jullie wel met andere artsen contact gehad buiten je dierenarts? Second opinions, alternatieve geneeskunde etc. Als ik zo even Google op incontinentie bij een hond zie ik ook aardig wat topics op forums met ervaringen en tips. Die zou je ook nog eens kunnen doornemen. 

Ja, zoals hier al werd meegegeven, de plasband. Regelmatig verversen zodat er geen huidirritatie ontstaat.

 

Verder eens een andere dierenarts raadplegen, of het littekenweefsel inderdaad voor problemen zorgt. Of er misschien een andere oorzaak is

Ik zou eens naar een andere dierenarts gaan vragen wat die ervan vind

Dit litteken weefsel kan niet verwijderd worden op de een of andere manier?

 

Hij is nu 9 jaar, wat voor ras is het en hoe oud worden die gemiddeld?

Want dat speelt natuurlijk ook mee in hoeverre je nog aan hem wil gaan rommelen

 

Ik begrijp dat het heel lastig is, maar ik kan me haast niet voorstellen dat je oprecht denk dat hem laten inslapen beter is (tenzij hij heel veel pijn zou hebben) omdat ik toch vooral heel veel liefde in je verhaal lees

 

En nee, incontinentie zou voor mij absoluut geen reden zijn om mijn hond te laten inslapen, hoe vermoeiend of wanhopig het me ook zou maken, dan zou ik blijven opruimen

Zo die natuurstenen vloer gaat eraan.

Kende iemand met een deense dog,die was ook incontinent,die hebben een nieuwe vloer moeten leggen.

 

Voor mij is er dus een groot verschil tussen druppelen en hele plassen die eruit lopen.

 

Ik zou op zoek gaan naar een specialist,misschien is er een andere oorzaak.

 

Ik persoonlijk zou niet zo vlug de handdoek in de ring gooien of het moet onleefbaar zijn.