Als het over een gezinshond gaat:JAAAA
Je bent verplicht om ter aller tijde controle over je hond te hebben.
Wanneer je je hond alleen achterlaat, heb je die controle niet meer.
Dan mag er gebeuren wat je ook maar wil, je bent zowiezo in fout.
Zelfs wanneer de anderen het uitgelokt hebben, zoals bvb in jouw geval.
Je bent in fout.
Daar verschillen wij dan van mening.
Een hond is een vreselijk intelligent dier, met emoties incl. angst,ze hebben hun eigen taal,bijten/grommen/happen zijn stresssignalen,
dát betekend dat je éérst iets moet doen om ze gestrest te maken.
Een hond is geen kartonnen doos, dus kan en zal reageren op een moment dat ze niet weg kunnen uit een benarde situatie.
Dit dus,zo hoort een hond zich te gedragen. Goede hond die mechel
ongeacht het ras zo moeten ze voor mij ook zijn.
Als een hond in het normale leven los kan lopen zonder zelf mensen op te zoeken om te gaan bijten, dan kun je het woordje "gestoord" beter alleen gebruiken voor ons mensen.
Een hond die in een situatie wordt gebracht waar hij niet uit kan, kán bijten, dat is toch een vrij normaal gegeven..en het risico dat je loopt als je zelf door blijft douwen...wij willen onze ruimte en persoonlijke grenzen kunnen aangeven, maar een hond zou dat niet mogen?!
Als men zelf de grenzen niet opzoekt, zal er ook niks gebeuren.
Ik vind je verhaal ook raar..je hond laten inslapen,als je kind aan zijn oren trekt en hij zou happen....is het niet jouw verantwoording als volwassene, vader van je kind, eigenaar van je hond om beide goed te beschermen?!Beide zijn wezens die afhankelijk zijn van jouw kunde/inschattingsvermogen en bescherming.
Jij moet de boel goed begeleiden. Dan hoeft er ook geen hond te bijten,stress of pijn te voelen.
Is wel niet tegen mij maar ik ben net zo streng tegen kinderen als honden.
Geen gedonder,van de honden afblijven,zachtjes aaien en dat is het maar mochten ze per ongeluk op de hond vallen en de hond bijt voor menens dan is het einde verhaal voor die hond.
Zou ik ook niet herplaatsen want een ongeluk zit in een klein hoekje.
Ik neem aan als je dit schrijft dat je dit normaal en verstandig vindt?
Teckel komt van een deftige fokker als de kindjes in de buurt aan het spelen zijn gaat die al op hare rug liggen, geen haar op die haar lijf die eraan denkt om tanden te laten zien zelfs niet als ze aan haar oren trekken:zoals het hoort dus bij een gezinshond.
Bij mij is het niet normaal als een kind eventueel aan de oren mag trekken van een hond, laat staan dat deze hond er voor ingeslapen moet worden. Dat dier zal maar een oorontsteking hebben,dan zal hij al een stuk feller kunnen reageren.
Ik vind het toch wel een heel groot verschil of er een ongelukje gebeurt (kind valt op hond oid) of dat een hond echt in het nauw gedreven wordt. Mee eens, een hond hoort niet te bijten als een kind op hem valt maar dat is één keer. Als het kind de hond als springkussen zou gebruiken, hond vlucht weg maar wordt weer achterna gezeten of hond kan niet weg omdat hij vast zit. En heeft vast al gegromd ed. Dan vind ik het absoluut geen gestoorde hond als hij dan bijt. En dan bedoel ik wel tanden er tegen, meteen loslaten en geen mega diepe gaten ofzo natuurlijk.
Als ik in de metro zit en iemand stoot tegen mij aan of valt op schoot doe ik natuurlijk niks. Maar als iemand expres aan me zit, ik vraag of die persoon op wil houden, de persoon zit weer aan me... Ik loop weg maar wordt weer achtervolgd en de persoon zit weer aan me. Dan geef ik toch écht een klap hoor. En dan ben ik nog een mens dat met woorden kan zeggen dat ik iets niet wil.
Bovendien was het niet doorgebeten, alleen wat afdrukken. Als de hond écht kwaad in de zin had dan was de schade wel erger geweest. Ik ben ook wel eens in mijn hoofd gebeten door een hond, mijn beste vriendje nog wel. Hij had een ongeluk gehad en daardoor een zeer pijnlijke poot. Ik viel er op, ik was iets van 4. De hond schrok zich een ongeluk en beet, mijn hoofd zat daarvoor. Dus ja ik had tanden tegen mijn hoofd. Bloed, want het is daar gevoelig. Maar geen echte gaten en de hond schrok van zichzelf. Er is never nooit over gepeinsd om die hond in te laten slapen, het was mijn eigen schuld! Ik ben ook nooit bang geweest voor die hond. Ik zou mijn hond ook nooit in laten slapen als ze zouden bijten. Dan liever met een muilkorf buiten desnoods, maar ik wil zelf toch absoluut geen kinderen en wil ze ook van anderen niet over de vloer dus ik ga daar echt mijn hond niet voor in laten slapen stel dat het zou gebeuren.
Ik heb ook geen normale hond blijkbaar. Fijn om dat te leren van deze deskundige.
Een hond die in het nauw is gedreven, geen kant op kan, bijt. Een waarschuwingshapje. Vaak wordt er dan niet eens door gebeten. Of gewoon een keer kort gebeten. Dat vind ik dan niet gelijk 'niet normaal'. Als een hond gelijk in aanvalmodus gaat is de hond niet normaal. Ik vind een hond die zichzelf verdedigt volkomen normaal.
Ik ben ook van mening, dat honden net als mensen gewoon een bepaald karakter hebben. De ene hond zal dus vele malen geduldiger zijn dan de ander, en dat heeft niks met het ras te maken.
Er mankeert dus geen reet aan de hond van ts.
Is inderdaad een heel groot verschil: een hond die weg kan lopen uit een situatie die hij niet prettig vind en schrikt, of een hond die vastgebonden zit en niet weg kan.
Bovendien weet ik, uit ondervinding, dat een hond die thuis perfect gewoon is aan de eigen kinderen of kinderen van bezoek, op een ander (onder invloed van wat stress) heel anders kan reageren op vreemde kinderen.
Wie me niet geloofd moet het maar eens uit proberen....
Ik zal mijn hond nooit achterlaten bij een winkel of waar dan ook, omdat ik mensen en zeker kinderen, totaal niet vertrouw. Ze doen tegenwoordig waar ze zin in hebben, want ach het is maar een kind die begrijpen dat niet. Grote onzin, vroeger werden we opgevoed en geleerd wat kon en niet kon, je ging al zeker niet zomaar op een vreemde hond af en er op gaan liggen, zeker niet. Dan zou vader of moeder wel eens duidelijk zeggen dat het beestje daarvan niet noodzakelijk gediend is. We hadden vroeger een hond die het niet leuk vond dat je bij zijn bakje kwam als hij at, dus dat werd me duidelijk gemaakt als kind "laat hem met rust, want als er wat voorvalt is het je eigen schuld".
Maar nu, doe maar, opvoeding nul komma nul en de honden moeten alles goed vinden. Dat er hier dan ook nog durven schrijven dat een hond niet mag reageren, vind ik er heel ver over. Vroeger was en mocht een hond een hond zijn, geen robot van de mens. Ik houd dus mijn hond altijd in mijn buurt en aangelijnd, want niet de hond, maar veel mensen zijn onbetrouwbaar en de hond krijgt toch steeds de schuld, want die moet natuurlijk alles maar goed vinden. Heb het daarmee echt helemaal gehad.
Oh, ik ben dan ook een slecht baasje, en dan heb ik ook nog eens eens totaal onvoorspelbare kruising(lab-berner-rottweiler) volgens jullie, en mijn hond wacht vaak buiten bij de super of bieb.
Nou weet ik een ding zeker, al timmeren ze op zijn kop, Diesel zal nooit maar dan ook nooit bijten, hij zou gewoon extra hard kwispelen, en datt kind een grote lebber geven.
Ik heb ook altijd gezegd, mocht een van mijn honden ooit een kind bijten, houd het op.
Dat is précies waarom ik vaak van de stoep af loop voor mensen, Mila bijt niet eens,maar mensen hebben vaak wel de neiging om uit het niets je hond te willen aaien.
Misschien klinkt het wat hard,maar waarom heb je een hond als je er zo weinig om lijkt te geven?
(mijn conclusie na jouw tekst)
Als een kind met een hamer op zijn kop slaat en hij zal het kind bijten dan krijgt hij een spuitje? 
Dus je vindt het:
1 normaal dat hij alleen buiten staat het zichzelf maar mag redden,
2 dat een kind hem op zijn kop timmert?
Of begrijp ik je tekst gewoon even niet zo goed?Interpreteer ik het verkeerd of heb jij het wellicht anders bedoelt dan je nu schrijft?
Dat vind ik erg gevoelloos, eerlijk gezegd.
Mijn hond zal nooit "een ticketje hierboven" krijgen, ook niet als het geen "ongeluk" was geweest.
Jij wil dus zeggen dat een hond alles maar moet slikken? En nooit iets mag zeggen (grommen of in dit geval een snauw geven die een beetje verkeerd is uitgepakt)?
Het is hier de fout van de vader van het kind én de eigenaar. Je laat je hond niet achter op een plaats waar andere mensen komen, terwijl je zelf verdwenen bent.
Je bent echt wel een kei in dingen uit hun verband trekken en eigen verhaaltjes breien in hetgeen iemand verteld...
En dat heb je op papier in bloed ondertekend?
Hoe star kan je zijn. Als je zulke beslissingen in een handomdraai kan nemen, vraag ik me af of je van je dieren houdt.
Het zijn dieren, het nadenken over gevolgen is eigen aan de mens, niet aan honden...
Bijten en grommen is voor me een wereld van verschil een hond die bijt is voor mij geen huishond en heeft hier geen plaats, laat staan dat ik zo een hond aan iemand anders buiten de Da voor een spuitje ga geven.
Je hoeft niet te herplaatsen. Je houdt hem zelf. Jij bent degene die hem kent en die weet wat er kan gebeuren in bepaalde situaties...
Ik heb nu de Jack Russel van mijn moeder, hij bijt mensen, ook mijn man. Geen haar op mijn hoofd dat eraan denkt hem te laten inslapen.
Alle haren op mijn hoofd zijn bezig met oplossingen te bedenken die leefbaar zijn voor mij én het hondje. Het zal tijd vergen en opletten, maar hij zàl nog een goed leven krijgen, zonder incidenten.
Dat ben ik verplicht aan mijn moeder én aan het dier, dat niet heeft gevraagd om te zijn zoals die is. (er is trouwens medisch niks mis)
Bemoei je anders even met jezelf 
Goed, je hebt je eigen starre mening.
Ik ben echter altijd een beetje voorzichtig met mensen die in staat zijn een hulpeloos schepsel, overgeleverd aan hun wil, zomaar te (laten) doden...
Ik heb gelukkig geen kinderen en iedereen van mijn kennissenkring/familie weet dat ze hem met rust moeten laten.
Het is inderdaad geen hond voor kinderen, maar het zijn de kinderen van een andere eigenaar die hem zo gemaakt hebben.
Dus misschien eerst een keer de zovelen opvoeden die denken dat ze alles mogen en geen verantwoordelijkheid hebben ivm dieren.
Niemand in mijn omgeving, kinderen, volwassenen zal in mijn bijzijn de kans krijgen dieren onheus te behandelen.
Toen mijn nichtjes en neefjes klein waren, en ik enkel poezen had, moesten ze van mijn katten afblijven. Ik nodigde ze uit bij een poes en liet ze aaien. Als ik ze niks zei, bleven ze van de dieren. Heel simpel.
Ze waren nog klein toen ze dat al wisten. Ik beschermde ze voor de klauwen van de katten maar ook voor zichzelf. Ieder kind moet leren dat er grenzen zijn.
Je bedoeld de ouders waarschijnlijk
Reageren
