Gesprek met fokker

"  
o ha, ik denk dan anders, waarom eerst de hond een fout laten maken en dan negeren of er een positieve draai aangeven, dat lijkt me nogal ingewikkeld.
 
Ik ben zelf voor voorkomen dat je hond de fout in kan gaan, ben je daar te laat mee, dan natuurlijk niet gaan negeren, of foei gaan roepen maar de hond gewoon uit de situatie halen. Voor mij is dat voor hond en mens het makkelijkst en duidelijkst.
 
Een hond negeren ben ik zelf helemaal niet voor. "

Dobry

Eens. Ik vind negeren heel naar.

Het enige wat ik doe, ik geef geen aandacht aan fouten en vraag gelijk wat ik wel wil.

Als je het niet kan voorkomen en dat gebeurt wel eens.

Een fout corrigeren, heeft naar mijn mening geen zin, is toch al gebeurd.

Je hond leert er niets van, hoewel, ja dat de baas soms boos is.

Door het verkeerde gedrag te negeren (gedrag kan je negeren) en gelijk vragen wat je wel wilt, bekrachtig je gewenst gedrag, wat zich zal herhalen en versterken. Het levert de hond iets op.

Het verkeerde gedrag, wordt steeds minder belangrijk, levert je hond niets op en zal stoppen.

edit, wil niet zeggen, dat je niet moet begrenzen en negatieve correties soms nodig zijn.

Leren niet trekken aan de lijn, of je hond begrenzen als hij je de weg over wilt sleuren.

 Het gekke is dat Obi nu eigenlijk best wel zo is als jij omschrijft. Obi is nog zachtaardiger dan onze Golden was. Als een vreemde man op hem af loopt bukt en zacht boe tegen hem zegt.. dan jaag je hem volgens mij al op de kast. Maar de puppentijd was echt anders en compleet hopeloos...  Pups hebben die ongeremde neiging nog om alles te ontdekken misschien komt het daardoor. Eerste jaar oud op nieuw was ook niet eng, nu is het heel eng. En inderdaad snel onder de indruk, heel snel vooral buiten zijn veilige plekje. Buiten met het wandelen bijvoorbeeld andere honden, vreemde mensen zijn soms eng. Maar het meeste wat Obi zoekt boven alles is sturing. Zijn gebrek aan zelfvertrouwen maakt hem nu dat hij juist duidelijkheid zoekt. Regels zijn goed en zonder consequenties weet hij niet waar de grenzen zijn af en toe doe ik wel eens boos op hem en dan denkt ie wel ohh shit en zie je hem met zijn oren in de nek snel wegsluipen. Soms moet je gewoon. (Mijn sokken hebben ook recht op een leven). Maar hij weet zelf ook wel dat dat het is. Hij krijgt echt geen klappen hier niet eens een por.

Sommige dingen kun je inderdaad wel positief oplossen. Zo gromde die eens een keer tegen mijn vriend als die tijdens het eten bij de bak ik de buurt kwam. Ik heb hem Obi eten laten geven en de bak laten bijvullen terwijl hij at voor een poos en het is weer voorbij. We komen allebei regelmatig bij zijn bak als hij eet. Pakken het nooit weg maar de wasmachine etc. staat daar en soms ben je daarmee bezig als hij eet. Gelukkig zijn we het daar met Obi over eens. 

Ik doe het nu op allemaal meer op gevoel en dat gaat veel beter. Ze zeiden ook altijd niet in mensenzinnen tegen hem praten, gebruik alleen commando's. Doe ik nu ook gewoon. Ik praat altijd gewoon tegen hem alsof het een persoon is.  Ik hoef maar.. "lust jij..." Te zeggen en je ziet zowat een grijns op zijn kop. Soms heb ik het ook tegen de andere baas helaas voor Obi.  

Ik ken echt maar één hond die werkelijk niet eens een 'nee' kan verdragen. Dat is een hond die zo soft is dat hij 0,0 initiatief toont omdat hij het weleens fout zou kunnen doen, heel timide. Alleen met de allergrootste aanmoediging probeert hij eens iets nieuws. Hij luistert trouwens super, maar zeker niet met plezier. 'Shut down' past hier goed. Met het minste teken dat hij iets niet goed doet, is hij niet meer te bereiken. Hij kapt er gewoon mee, maakt geen enkel contact. De eigenaar heeft hem als herplaatser gekregen en heeft ermee leren dealen door gewoon niets te verlangen en hem maar gewoon te laten. Lekker knuffelen, wandelen, en verder niks. Gelukkig heeft ie geen probleemgedrag dus het is niet alsof training noodzakelijk is, maar het blijft... bijzonder. 

Dat is dus de enige hond die ik ken die baat zou hebben bij zo'n training als die jij hebt gevolgd met Obi. 

Dat ligt dan vooral aan het karakter van de hond zelf vermoed ik? Als de fokker ze goed socialliseerd en de moeder niet angstig of terughoudend is, dan kan men daar weinig aan doen denk ik. Hopelijk zal het zo geen vaart lopen, maar het is goed om daar ook even bij stil te staan.
Daarom dat ik ook hier te rade ga, heel veel mensen met heel veel honden en heel veel ervaringen. Je kan nooit alles weten, maar vragen staat vrij.

 Deel is inderdaad genetische aanleg en bij de witte herder zijn in het verleden honden met issues geweest die voor de fok zijn ingezet. Tegenwoordig wordt er meer aandacht aan karakter besteed (is mij verteld) dus goed kijken naar het karakter van de ouders! Vraag jezelf af of je zelf met de moeder of vader zou kunnen leven en vraag naar de reden waarom er is gekozen voor deze combinatie reu/teef. 

"  
o ha, ik denk dan anders, waarom eerst de hond een fout laten maken en dan negeren of er een positieve draai aangeven, dat lijkt me nogal ingewikkeld.
 
Ik ben zelf voor voorkomen dat je hond de fout in kan gaan, ben je daar te laat mee, dan natuurlijk niet gaan negeren, of foei gaan roepen maar de hond gewoon uit de situatie halen. Voor mij is dat voor hond en mens het makkelijkst en duidelijkst.
 
Een hond negeren ben ik zelf helemaal niet voor. "

Dobry

 Helemaal mee eens, maar zou er in deze context niet bedoeld worden dat je het gedrag moet negeren?  Maar de hond wel een alternatief geven?

Dat zou ik doen.  Eén van mijn dogo's heeft ooit, toen we weg waren, de bezetting van de muur geknaagd tot op de baksteen, over een lengte van 2,5 meter.  Ik heb dat genegeerd en de eerstvolgende keer dat ze wilde knagen, riep ik haar kalm bij me en leidde haar af.

Dat is niet de hond negeren maar de uitkomst van het gedrag in dit geval.  Het had geen enkele zin om mopperend te gaan opruimen en de hond te laten voelen dat er iets mis was...

In die context negeer ik altijd.  Ik zal nooit de hond berispen op iets fouts maar steeds de aandacht trekken om hem af te leiden van het verkeerde en iets anders in de plaats vragen.

"  Helemaal mee eens, maar zou er in deze context niet bedoeld worden dat je het gedrag moet negeren?  Maar de hond wel een alternatief geven?
 
Dat zou ik doen.  Eén van mijn dogo's heeft ooit, toen we weg waren, de bezetting van de muur geknaagd tot op de baksteen, over een lengte van 2,5 meter.  Ik heb dat genegeerd en de eerstvolgende keer dat ze wilde knagen, riep ik haar kalm bij me en leidde haar af.
 
Dat is niet de hond negeren maar de uitkomst van het gedrag in dit geval.  Het had geen enkele zin om mopperend te gaan opruimen en de hond te laten voelen dat er iets mis was...
 
In die context negeer ik altijd.  Ik zal nooit de hond berispen op iets fouts maar steeds de aandacht trekken om hem af te leiden van het verkeerde en iets anders in de plaats vragen. "

Martine

 ja inderdaad daar heb je gelijk in,  zo pak ik het  ook aan.

Er is daar, als je soms topics leest vaak verwarring over, dan zie je dat iemand de hele nacht een blaffende hond probeert te negeren bijvoorbeeld, wat natuurlijk niet de bedoeling is. Het geblaf kan je negeren, maar niet de hele hond, daar moet je wel iets mee.

Ach, zo te zien hebben ze er in ieder geval wel goed over nagedacht.

En aan de andere kant, ze zijn jong dus nog lekker energiek om zowel een hond als 1 of zelfs meerdere kinderen tegelijk te verzorgen.

 Kinderen staan ergens wel op de planning, maar nu nog geen flauw idee wanneer :). Wat we wel in het achterhoofd houden is dat de hond al stabiel en volwassen is als er kinderen komen.

Stijn, je vroeg nog naar tips, had je dit artikeltje al gelezen?

http://kynoblog.com/artikelen/de-puppy-en-de-jonge-hond-over-opgroeien

Dat had ik nog niet gelezen, maar zo had ik het ook ongeveer in mijn hoofd. Het staat alleen wat gedetailleerder in het artikel :p. Soms is het wat kort door de bocht naar mijn mening maar goeie informatie niet te min.

 mooi, het is een basis natuurlijk, ieder brengt er zijn eigen gevoel bij in, afhankelijk van de hond ook.

Duidelijkheid ja zeker, het geeft een hond vastigheid, maar dat is vaak ook het juist waar  problemen ontstaan.  Wat duidelijk is voor ons, is voor de hond misschien helemaal niet duidelijk, en omgekeerd ook,  wij begrijpen vaak niet wat onze hond ons duidelijk probeert te maken. De meeste problemen ontstaan door miscommunicatie.

 Ik denk persoonlijk dat je niet in termen moet denken als "vervelend" als het gaat om gedrag van honden. Honden reageren op prikkels en omstandigheden, vanuit hun gevoel/instinkt, niet om vervelend te zijn. Daarom ben ik ook zo voor het voorkomen en begeleiden ipv het de hond eerst zelf uit te laten zoeken en als ons dat niet zint achteraf te corrigeren.

Leuk dat jullie een hond nemen

maar inderdaad vind ik ook 2 x 4 uur alleen wel erg veel

heb zelf een hond van nu 21 maanden en als ik terug denk hoeveel aandacht hij nodig had hoeveel warmte hij bij mij zocht hoeveel hij uitgelaten moest worden hoeveel hij speelde

hij sliep natuurlijk ook regelmatig maar geen 4 uur dus ik hoop dat je een oplossing kan vinden want ach 4 uur is voor een pup heel erg lang

succes

Zoals beloofd hou ik jullie op de hoogte.

Zaterdag 2 uurtjes onderweg naar de fokker, heel aangename kennismaking met haar en de honden. Zo aangenaam zelfs dat 'ons' fokteefje kwam knuffelen wat 'ze normaal niet doet'. Pootjes op de schouder, kopje op de schouder en daar lag ze dan voor 10 minuten.

Bijna al de teefjes waren loops en dat gaat gepaard met veel haar, dus konden we bijna een halve vacht van ons afschudden toen we terug in de auto stapten :). Het haar wrijft er nog makkelijk af dus dat viel goed mee.

Nu afwachten tot de dekking in Juli en dan begint het!

Al's ik je goed begrijp is nu alles loops daar of alleen jullie teefje nie't leest een beetje verwarrend maar het was dus goed bevallen haha vertel er meer over hihi hoe ging het gesprek en zo en wat vonder de fokkers van jullie etc

 Of de fokker dekt de teef de volgende loopsheid in juli ( dat is over 6 maand)

@ts fijn dat het goed ging! Aftellen is begonnen 

Ze had 4 witte herders waar er 3 van loops waren en 1 flatcoatje die ook loops was, dus bijna alle honden waren loops, ook 'ons' teefje. Het teefje dat nog niet loops is zijn ze van plan om te dekken. Het gesprek ging vooral over de honden, enkele ervaringen die zij als fokker had gehad, enkele ervaringen die wij met honden hadden gehad. Ook kennis gemaakt met de 4 witte herders, de karaktertjes besproken en wat ze allemaal graag of niet graag doen.
De fokker was blij dat we eerder (in oktober) zijn gaan kennis maken met 2 andere honden van haar in Oostende. Dat is een uur rijden voor ons (in plaats van 2 naar Hasselt), dus merkte ze dat we geen ondoordachte keuze maakten.

Leuk! Welk type gaat het worden, meer stokhaar zoals onze Obi of langharig? 

Het zal een langharige worden (vind ze persoonlijk mooier). Zij fokt alleen met langharige.

Spannend! 

Inderdaad :), nog lang wachten maar het is het waard.

" Inderdaad , nog lang wachten maar het is het waard. "

 Tegen die tijd wel een account maken he?

Hier op HP vinden we fotospam helemaal niet erg.  

Ik persoonlijk ben dol op witte-herdertjes-fotospam. 

Hier alvast een pootje van Obi. 

Wat een mooierd!

Foto's zijn altijd leuk en deze zullen hier wel hun weg vinden :).

Hoe langer het duurt, hoe meer we er naar uitkijken! Voor ons mag het snel November zijn :). We kunnen alvast het eerstvolgende nestje volgen dit voorjaar en verwateren naar ons moment :).

Dinsdag hebben we uiteindelijk het verlossende nieuws gehad: ze is zwanger! Er zijn 5 pups geteld en wij staan op de 2de plaats, dus dat komt goed :).

We kunnen nu beginnen kijken naar namen, spulletjes, activiteiten en zo veel meer. Alle suggesties zijn uiteraard welkom ;). We zijn ook alles aan het overwegen voor een hondentoilet in de tuin, welke afspraken en regels we gaan toepassen, veel denkwerk dus.

Hieronder al de eerste 'foto' van onze pup :

Wat leuk stijn! Nog heel veel succes met wachten en de voorbereidingen.