Echt moedeloos worden je ervan! loslopende agressieve honden op het hondenpad. vorige week werd bumper aangevallen door een loslopende stafford, het baasje stond op een afstand te kletsen. nadat ik begon te schreeuwen kwam hij eindelijk in aktie. roept ook nog dat ik een hysterisch mens ben. maandag loop ik op het hondenpad zie ik rechts een loslopende herder dus ik denk ik ga linksaf. ineens hoor ik een woest gegrom en de hond duikt op bumper baasje roept hij doet niks hoor! bumper zit na deze aanvallen onder de krassen en schrammen. het gevolg is nu dat bumper (en ik) als de dood zijn voor grote honden zo jammer!!!!
Reageren
Het is heel naar dat ongewenst gedrag van loslopende honden,heb ik zoals velen ook een bloedhekel aan maar aangevallen is een groot woord.
Als dit soort honden aanvalt dan zou je hondje meer hebben dan een
paar schrammen.
" Het is heel naar dat ongewenst gedrag van loslopende honden,heb ik zoals velen ook een bloedhekel aan maar aangevallen is een groot woord.
Als dit soort honden aanvalt dan zou je hondje meer hebben dan een
paar schrammen. "
Als dit soort honden aanvalt dan zou je hondje meer hebben dan een
paar schrammen. "
genoeg om een trauma op te lopen! en hoe erg verwondingen nou zijn of niet het gaat mij er om dat baasjes hun honden onder controle houden of aangelijnd! ik baal ervan dat die van mij hierdoor verpest worden. en Ik vind een grote herder die grommend op mijn kleine hondjes duikt toch echt wel een aanval hoe zou jij dat dan noemen?
Ooh echt vreselijk zeg!
Mocht je rustig willen lopen, dan raad ik je de wijk aan waar ik woon. Veel gras, ze kunnen zelfs als het rustig is en er geen mensen zijn, nog loslopen ;). Ik kan hier altijd wel fijn met puck lopen. Ze reageert zelf vaak enthousiast op andere honden enzo, het fijne is dat hier de ruimte is om uit te wijken.
Als je wilt, stuur ik via pb de straat en huisnummer, daar kun je dan de auto neerzetten.
Dat trauma dat geloof ik onmiddellijk,je hondje is kwetsbaar ik snap je angst en boosheid.
Ik heb vaak gedacht als mijn hond werd aangevlogen door zo'n ongeleid projectiel,gelukkig heb ik geen klein zwak hondje.
Ik weet nog dat mijn vorig teefje werd aangevallen en ze vocht terug,er was ook een man met een klein hondje,die zei....ben ik blij dat jou hond is aangevlogen die kan tenminste goed terugvechten.
Ik snap je volledig,en het wandelplezier wordt vergalt door die ...bazen.
" Ooh echt vreselijk zeg!
Mocht je rustig willen lopen, dan raad ik je de wijk aan waar ik woon. Veel gras, ze kunnen zelfs als het rustig is en er geen mensen zijn, nog loslopen
. Ik kan hier altijd wel fijn met puck lopen. Ze reageert zelf vaak enthousiast op andere honden enzo, het fijne is dat hier de ruimte is om uit te wijken.
Als je wilt, stuur ik via pb de straat en huisnummer, daar kun je dan de auto neerzetten. "
Mocht je rustig willen lopen, dan raad ik je de wijk aan waar ik woon. Veel gras, ze kunnen zelfs als het rustig is en er geen mensen zijn, nog loslopen
. Ik kan hier altijd wel fijn met puck lopen. Ze reageert zelf vaak enthousiast op andere honden enzo, het fijne is dat hier de ruimte is om uit te wijken. Als je wilt, stuur ik via pb de straat en huisnummer, daar kun je dan de auto neerzetten. "
graag ! ben echt opzoek naar een rustig stukje! ik wandel nu op de meest onmogelijke tijden
Waarom hef je jouw hondje niet op als er zo'n hond afgestormd komt?
" Waarom hef je jouw hondje niet op als er zo'n hond afgestormd komt? "
die hond was rechts ik sloeg linksaf hij kwam dus via achter en ik liep met beide honden. Maar ze pakken alleen bumper en milo niet
Ik heb twee grote honden maar zelfs ik ben bang voor loslopende grote honden, dus ik kan me helemaal voorstellen hoe jij je voelt. Mijn hond is inmiddels door twee staffords (één keer waren zowel mijn hond als de staffoord schuld) en door een heidewachtel aangevallen en op het baasje van de eerste stafford na waren de baasjes lakse eik*ls. En dan talloze keren dreigende honden van baasjes niet opletten. Mijn ene hond is daar erg onzeker van geworden (en ik ook) en kan daarom niet meer goed met andere honden. Dat maakt het nog stressvoller, want dan krijg je van die mensen die vinden dat hun hond overal op af mag sjeesen en dan sta ik weer met een kwaaie hond aan de lijn te proberen iemands blije ei bij m'n hond vandaan te krijgen. Ja, de lol is er aardig af. Ik loop nu bij voorkeur alleen nog op het strand en dan op de momenten dat ik verwacht dat het rustig is.
Ik heb het met de vorige hond enkele malen meegemaakt. Mijn hond deed niets terug , helaas. Dit is met zowel grote maar vooral kleine zoals maltezers voorgekomen. Resultaat was dat ze met name angstig voor kleine honden is geworden.
Ik hield de eigenaar staande wanneer hij of zij dacht er zomaar vandoor te kunnen lopen. Ik vertelde deze eerst even te kijken of mijn hond niet gewond was. En mocht dit dan zo zijn de kosten op hem of haar te verhalen. Deze reactie zorgde ervoor dat de eigenaar zich heel ongemakkelijk begon te voelen.
Is er geen mogelijkheid voor je om ergens waar het wat rustiger is te gaan wandelen want dit is niet leuk.
" Is er geen mogelijkheid voor je om ergens waar het wat rustiger is te gaan wandelen want dit is niet leuk. "
wandel sinds gisteren erg vroeg (5.00) en erg laat (00.00) tussendoor ga ik alleen de bebouwde kom in
" graag ! ben echt opzoek naar een rustig stukje! ik wandel nu op de meest onmogelijke tijden "
Je hebt een pb met mijn adres. Ik hoop dat je hier heerlijk en in alle rust kunt wandelen :).
" Het is heel naar dat ongewenst gedrag van loslopende honden,heb ik zoals velen ook een bloedhekel aan maar aangevallen is een groot woord.
Als dit soort honden aanvalt dan zou je hondje meer hebben dan een
paar schrammen. "
Als dit soort honden aanvalt dan zou je hondje meer hebben dan een
paar schrammen. "
Die paar schrammen genezen, en zelfs erger kan genezen.
Maar het geestelijke trauma, ja honden kunnen dat hebben.
Dat gaat niet zo snel, of niet meer weg.
Stel je even voor dat je plots overvallen wordt door een persoon die meer dan tien keer groter is dan jezelf.
Dat gaat niet zomaar uit je geheugen.
Dat komt terug elke keer je weer een zo groot persoon ziet.
" Die paar schrammen genezen, en zelfs erger kan genezen.
Maar het geestelijke trauma, ja honden kunnen dat hebben.
Dat gaat niet zo snel, of niet meer weg.
Stel je even voor dat je plots overvallen wordt door een persoon die meer dan tien keer groter is dan jezelf.
Dat gaat niet zomaar uit je geheugen.
Dat komt terug elke keer je weer een zo groot persoon ziet.
"
Maar het geestelijke trauma, ja honden kunnen dat hebben.
Dat gaat niet zo snel, of niet meer weg.
Stel je even voor dat je plots overvallen wordt door een persoon die meer dan tien keer groter is dan jezelf.
Dat gaat niet zomaar uit je geheugen.
Dat komt terug elke keer je weer een zo groot persoon ziet.
"
Ik had al gezegd dat het zeker traumatisch is.
" Ik had al gezegd dat het zeker traumatisch is. "
Sorry,
Ik dacht dat ik mijn reactie algemeen had geplaatst.
ik zie nu dat ik jou gequot heb.
Was niet persoonlijk bedoeld.
Ik begrijp je angst........hier twee grote beren, de goedheid zelve, ook aangevallen door twee honden en allebei mijn honden verwond...de angst zit er bij mij diep in....als ik in de verte honden zie die loslopen en ik niet goed kan zien wat voor honden het zijn, ga ik direct weg, je kan er helaas niet veel aan doen dan heel alert te zijn, ik wandel nu in een gebied wat goed te overzien is, en waar weinig honden zijn, ben net terug van wandelen, en geen mens en hond gezien, toch blijf ik na dat incident altijd alert.......de twee eigenaars van deze honden waren zo vertrokken, mij achterlatend met twee bloedende honden, ogin gat in de oor en bams op haar beiden wangen opengehaald..mijn honden hebben er geen trauma van over gehouden, ogin was nog maar net een zes en een halve maand, maar ik wel.
Ik zou jezelf proberen aan te leren over je angst heen te stappen en in te grijpen. Ik zelf pak de andere hond bij zijn halsband, tuig of als hij écht kwaad in de zin heeft of veel groter is dan de mijne, dan pak ik ook wel eens nekvel vast als de hond geen halsband of tuig heeft. Moet de baas maar een "handvat" aan de hond doen als hij aanvallend gedrag vertoont.
Voordeel is:
A. Je kunt je hond beschermen.B. Je krijgt zelfvertrouwen dat je kunt handelen als het nodig is.
C. Daardoor zal je angst afnemen.
Okee, ik ga ook niet tussen een roedel Staffords door lopen (niet dat ik die ooit tegen kom). Je moet geen situaties opzoeken die je niet aan kunt met 2 handen. Maar als er iets op ons af komt gelopen, dan maakt me dat geen klap uit, want ik trek het er zo vanaf als het mis gaat. Dobby is daardoor rustiger bij uitvallende honden die we bijv. aangelijnd passeren, want hij weet dat ik hem help.
" Ik zou jezelf proberen aan te leren over je angst heen te stappen en in te grijpen. Ik zelf pak de andere hond bij zijn halsband, tuig of als hij écht kwaad in de zin heeft of veel groter is dan de mijne, dan pak ik ook wel eens nekvel vast als de hond geen halsband of tuig heeft. Moet de baas maar een "handvat" aan de hond doen als hij aanvallend gedrag vertoont.Voordeel is:A. Je kunt je hond beschermen.B. Je krijgt zelfvertrouwen dat je kunt handelen als het nodig is.C. Daardoor zal je angst afnemen.Okee, ik ga ook niet tussen een roedel Staffords door lopen (niet dat ik die ooit tegen kom). Je moet geen situaties opzoeken die je niet aan kunt met 2 handen. Maar als er iets op ons af komt gelopen, dan maakt me dat geen klap uit, want ik trek het er zo vanaf als het mis gaat. Dobby is daardoor rustiger bij uitvallende honden die we bijv. aangelijnd passeren, want hij weet dat ik hem help. "
Dat kan niet altijd wilma......de honden kwamen de auto uitgestormd en vlogen het water in...het is zo gebeurd, binnen een paar seconden, de eigenaars vlogen er gelukkig achteraan, maar de aanval was al gebeurd...mijn honden zaten in het water...........wanneer je een aanvallende hond in zijn nekvel pakt draait tie zich om naar jou.
Dit verpest idd het lekker ontspannen wandelen.
Dat lukt bij mij ook niet meer.
Ik had 2 super spontane honden naar andere honden toe.
Tot.....een tijd geleden we lekker aan het wandelen waren en opeens, uit het niet, uit de bos naast ons een duitse herder op ons afgestormd kwam.
Ik kon Zabaa omhoog pakken maar het ging zo vlug dat Henk Zebee niet meer omhoog kreeg.
Die herder bijt zich vast aan Zebee. Henk alles gedaan om los te krijgen. Geen baas te zien.
Minuten later komt een jong ventje.....oh dat doet ie anders nooit.
Van Zebee af gehaald. Die schreeuwde het uit.
Naar dierenarts. Hele linker kant zwaar geneusd en bloed uitstortingen.
Henk enorme pijn in rug.....foto.....ruggewervel gebroken door de sprong van de herder tegen zijn rug.
Een tijdje later vliegt het teefje van mijn vriendin Zebee aan. Diverse verwondingen.
Dus......Zebee is nu wantrouwend naar honden.
Ze gaat meteen in de verdediging.
Het leuk spelen een vaak honden hier op bezoek is nu niet meer mogelijk wat ik heel erg vind.
Kan me jou gevoel dus goed voorstellen.
Ontspannen wandelen kan ik ook niet meer terwijl ik altijd in NIET losloop gebieden ga.....maar.......overal zijn losse honden met een baasje meestal ver weg 
Wens je sterkte en probeer toch een beetje te ontspannen.
in dat soort situaties zet ik gewoon mijn schoen in, dat helpt prima
" Dat kan niet altijd wilma......de honden kwamen de auto uitgestormd en vlogen het water in...het is zo gebeurd, binnen een paar seconden, de eigenaars vlogen er gelukkig achteraan, maar de aanval was al gebeurd...mijn honden zaten in het water...........wanneer je een aanvallende hond in zijn nekvel pakt draait tie zich om naar jou. "
Tot nu toe nog niet meegemaakt dat hij mij pakte.
En nee, een aanval voorkomen is lastiger dan men het op HP soms doet lijken, met van die tips als "blokken" en "tussen jouw hond en de naderende hond in gaan staan". Die werken bij mij zeg maar... nou ja, in 1% van de gevallen of zo.
Maar toen die Rottweiler van 50kg die al meerdere honden aangevallen had op Dobby sprong en het er op leek dat ze in een boerenstinksloot zouden terecht komen (50kg bovenop geeft dan gewoon risico op verdrinking) toen sprong ik er echt wel bovenop. Hebbes, andere hebbes en uit elkaar houden. Of soms is hebbes van de aanvallende hond al genoeg, want de mijne draait zich dan vaak om en loopt weg.
" En nee, een aanval voorkomen is lastiger dan men het op HP soms doet lijken, met van die tips als "blokken" en "tussen jouw hond en de naderende hond in gaan staan". Die werken bij mij zeg maar... nou ja, in 1% van de gevallen of zo. "
dat klopt wel ja, meestal werkt hard schreeuwen bij mij beter, maar misschien ben ik gewoon heel erg intimiderend 
en anders parkeer ik m'n schoen ertegen, dat werkt altijd
Wanneer je twee beren vast hebt heb je geen hand meer vrij, en loslaten wil je ook niet altijd...wel merk ik dat een hond makkelijker is in het verjagen van een aanstormende hond dan dat je er twee bij je hebt, vaak ga ik dus met een hond wandelen inplaats van allebei, helaas .....
" in dat soort situaties zet ik gewoon mijn schoen in, dat helpt prima "
Hangt wel een beetje van je maat af! 
Even een tip
Als je hond aangevallen wordt, pak hem nooit bij zijn halsband/nekvel. Zo'n hond kan zich omdraaien en jou bijten zonder zich te realiseren dat hij een mens bijt. Je kunt het beste een hond bij zijn achterpoten oppakken en "weggooien". Soms is het optillen van de achterpoten al voldoende. Doe dit wel met gestrekte armen, anders kan hij jou alsnog bijten 
Maar TS, wat ontzettend vervelend dat dat is gebeurd. Lijkt me ontzettend naar..
Ik weet niet zo goed of ik dit hier wel moet plaatsen. Ik bedoel het absoluut niet slecht en verkeerd, maar via internet kan dit wel zo overkomen.
Wat ik vaak merk bij honden die aangevallen worden... dat de baas in paniek raakt. Ik ben van mening dat dit ook een deel het trauma veroorzaakt bij de hond. De hond word aangevallen, ervaart pijn en angst op dat moment. Ja dat is vreselijk! Dan is de hond bevrijd.. en staat er een baas te stuiteren van angst, woede, stress, spanning... (allemaal hele logische reacties). Maar zo geef je je hond nog wel een 3dubbele bevestiging over het voorval. Eigenlijk zeg je hiermee tegen je hond.. ja het was vreselijk wat er gebeurde!! Juist op zn moment moet je als baas de leider zijn van je hond en proberen je eigen emoties aan de kant te zetten... laten zien dat er nu weer kalmte en rust kan terug keren. De enge hond is weg, het is gebeurd en door.
Het helpt bij mensen ook niet als iets overkomt dat dan een ander het nog even heel duidelijk bevestigd hoe vreselijk het was. Je hebt dan juist een sterk persoon nodig die je er doorheen trekt.
Vermijding ben ik persoonlijk sowieso geen voorstander van. Ook vind ik dat je de hond zo snel mogelijk (als de hond eraan toe is) moet volstoppen met goede gebeurtenissen die het trauma naar de achtergrond doen verdwijnen.
Puk is 2 keer aangevallen...
Een keer door een rottweiler die ziek was en zich minder voelde. Puk zat te wachten in de zon op me zusje die ook ff naar het park kwam. Met de rug naar de rottweiler toe. De rottweiler liep langs en pakte Puk van achter in haar nek. Schrammen krassen en een gaatje in het oor tot gevolg.
2e keer was door een collie.. die normaal nooit los kan met geen enkele hond. Maar die vrouw had gehoord dat Puk zo goed kan met andere honden dat ze zonder overleg opeens uit het niets die hond van de riem deed.. 3 seconde later zat de hond bovenop Puk. Snee/kale plek in haar zij was het gevolg.
Beide keren voelde ik de woede vanuit me tenen omhoog komen, heb wel 100 scheldwoorden door me hoofd laten gaan, zelfs nog bedacht of ik die baas niet een klap zou geven voor de onverantwoordelijkheid, wel 10 situaties bedacht.. slaan? Vluchten? Puk optillen? Troosten? Etc...
Maar na paar seconde waarin dit alles door me hoofd schoot kwam ik tot de conclusie.. welk voorbeeld geef ik hiermee aan Puk? Ik ben zojuist tussen beide gesprongen om te voorkomen dat Puk die hond terug zou aanvallen maar nu zou ik wel mn woede uiten op de baas van die hond...
Bij de rottweiler hebben we de honden nagekeken nog even gepraat is hij naar huis gegaan met zn hond.
Bij de collie heb ik ze uit elkaar gehaald. Met die vrouw rustig gepraat.. Puk nagekeken.. en gek genoeg.. heb ik een rondje met die vrouw samen gelopen terwijl de hond aan de riem zat en Puk los van de riem was en haar eigen afstand tot de hond mocht kiezen. Ze was even zichzelf niet.. ze was angstig... bleef op een afstandje.. maar ze volgde ons wel gewoon. Na een half rondje trok ze al een heel stuk bij.
Thuis aangekomen hebben we de wondjes verzorgd.
Beide keren gaf ze savonds zelf aan naar het park te willen. We hebben dit ook meteen gedaan en ze heeft nergens last van met geen enkele hond.
Ze wil nu alleen de honden die haar aangevallen hebben, terug gaan uitdagen. Wat ik absoluut niet toe sta! Van angst is geen sprake meer.
In beide gevallen heb ik Puk proberen te vertellen dat het naar is wat gebeurd is, haar angst begrijp en respecteer, maar dat het verder niet erg is wat er is gebeurd. We moeten gewoon door, ook na deze ervaring.
Ik wil echt niet overkomen alsof ik alles weet en jullie slechte bazen zijn!! Zo bedoel ik het zeker niet. Probeer alleen te zeggen dat het voor de hond niet erger gemaakt worden door de baas dan dat het al is. De invloed van baas op de hond is zó sterk! Onderschat dit niet.
Ander voorbeeld:
Loop met iemand in het park, de hond is bang voor helikopters. Er vliegt er 1 over. De hond vertoont geen angst tekenen maar de baas schiet al meteen in de stress en probeert de hond te kalmeren, er was toen nog niks aan de hand maar na de reactie van de baas werd de hond opeens wel bang...
Gedraag je als baas op zn moment als spiegel voor de hond. Wil je dat de hond niet aanvalt en niet angstig reageert? Doe dit zelf dan ook niet.
Ik wil zeker niet zeggen dat hiermee alle problemen opgelost zijn, traumas zijn heel erg (dat weet ik uit eigen ervaring). Maar het helpt wel mee op zn moment...
Hopelijk snappen jullie mijn goed bedoelde intentie van dit hele verhaal en zien dit niet als aanval.
Mocht er iets onduidelijk zijn, laat maar horen.
Dat klopt wel hoor! bumper is al vaker aangevallen en ik schiet inderdaad best wel in de stress als dat gebeurd.ook heb ik een angst voor grote honden daardoor ontwikkeld helaas
" Dat klopt wel hoor! bumper is al vaker aangevallen en ik schiet inderdaad best wel in de stress als dat gebeurd.ook heb ik een angst voor grote honden daardoor ontwikkeld helaas "
Dat is zo jammer 
.
Vooral je topic titel raakte me best wel. Krijg dan altijd zn gevoel van nee het hoeft niet zo te zijn!
Toen Puk 'aangevallen' was door die rottweiler dacht ik ook van 'oh dit komt nooit meer goed zelfs haar rottweiler-vriendin gaat ze nu haten'. Omdat ik al die verhalen om me heen hoorde van honden die dan meteen een rassenhaat hebben. Die avond heb ik meteen die rottweiler opgezocht waar het wel altijd goed mee gaat. En ze speelde alsof er die middag nooit iets gebeurd was met die andere rottweiler. Dat was een hele opluchting voor me. Ik was op het moment zelf wat gestresst en heb Puk daardoor ook al eerder van de riem gedaan dan dat ik normaal doe (wel waar het veilig is). Zodat de verbintenis met de riem er niet meer was tussen Puk en mij.
Hopelijk zijn er wel fijne grote honden in de buurt die jou en je hond het vertrouwen terug kunnen geven. Hoe langer het duurt hoe meer beren je op de weg gaat zien.
Heb al vaker tegen iemand gezegd op het forum die ook deze angst had met grote honden om misschien eerst zélf kennis te maken met de grote hond en dan de honden kennis te laten maken. Misschien groeit je vertrouwen dan al meer.
" Ik weet niet zo goed of ik dit hier wel moet plaatsen. Ik bedoel het absoluut niet slecht en verkeerd, maar via internet kan dit wel zo overkomen.
Wat ik vaak merk bij honden die aangevallen worden... dat de baas in paniek raakt. Ik ben van mening dat dit ook een deel het trauma veroorzaakt bij de hond. De hond word aangevallen, ervaart pijn en angst op dat moment. Ja dat is vreselijk! Dan is de hond bevrijd.. en staat er een baas te stuiteren van angst, woede, stress, spanning... (allemaal hele logische reacties). Maar zo geef je je hond nog wel een 3dubbele bevestiging over het voorval. Eigenlijk zeg je hiermee tegen je hond.. ja het was vreselijk wat er gebeurde!! Juist op zn moment moet je als baas de leider zijn van je hond en proberen je eigen emoties aan de kant te zetten... laten zien dat er nu weer kalmte en rust kan terug keren. De enge hond is weg, het is gebeurd en door.
Het helpt bij mensen ook niet als iets overkomt dat dan een ander het nog even heel duidelijk bevestigd hoe vreselijk het was. Je hebt dan juist een sterk persoon nodig die je er doorheen trekt.
Vermijding ben ik persoonlijk sowieso geen voorstander van. Ook vind ik dat je de hond zo snel mogelijk (als de hond eraan toe is) moet volstoppen met goede gebeurtenissen die het trauma naar de achtergrond doen verdwijnen.
Puk is 2 keer aangevallen...
Een keer door een rottweiler die ziek was en zich minder voelde. Puk zat te wachten in de zon op me zusje die ook ff naar het park kwam. Met de rug naar de rottweiler toe. De rottweiler liep langs en pakte Puk van achter in haar nek. Schrammen krassen en een gaatje in het oor tot gevolg.
2e keer was door een collie.. die normaal nooit los kan met geen enkele hond. Maar die vrouw had gehoord dat Puk zo goed kan met andere honden dat ze zonder overleg opeens uit het niets die hond van de riem deed.. 3 seconde later zat de hond bovenop Puk. Snee/kale plek in haar zij was het gevolg.
Beide keren voelde ik de woede vanuit me tenen omhoog komen, heb wel 100 scheldwoorden door me hoofd laten gaan, zelfs nog bedacht of ik die baas niet een klap zou geven voor de onverantwoordelijkheid, wel 10 situaties bedacht.. slaan? Vluchten? Puk optillen? Troosten? Etc...
Maar na paar seconde waarin dit alles door me hoofd schoot kwam ik tot de conclusie.. welk voorbeeld geef ik hiermee aan Puk? Ik ben zojuist tussen beide gesprongen om te voorkomen dat Puk die hond terug zou aanvallen maar nu zou ik wel mn woede uiten op de baas van die hond...
Bij de rottweiler hebben we de honden nagekeken nog even gepraat is hij naar huis gegaan met zn hond.
Bij de collie heb ik ze uit elkaar gehaald. Met die vrouw rustig gepraat.. Puk nagekeken.. en gek genoeg.. heb ik een rondje met die vrouw samen gelopen terwijl de hond aan de riem zat en Puk los van de riem was en haar eigen afstand tot de hond mocht kiezen. Ze was even zichzelf niet.. ze was angstig... bleef op een afstandje.. maar ze volgde ons wel gewoon. Na een half rondje trok ze al een heel stuk bij.
Thuis aangekomen hebben we de wondjes verzorgd.
Beide keren gaf ze savonds zelf aan naar het park te willen. We hebben dit ook meteen gedaan en ze heeft nergens last van met geen enkele hond.
Ze wil nu alleen de honden die haar aangevallen hebben, terug gaan uitdagen. Wat ik absoluut niet toe sta! Van angst is geen sprake meer.
In beide gevallen heb ik Puk proberen te vertellen dat het naar is wat gebeurd is, haar angst begrijp en respecteer, maar dat het verder niet erg is wat er is gebeurd. We moeten gewoon door, ook na deze ervaring.
Ik wil echt niet overkomen alsof ik alles weet en jullie slechte bazen zijn!! Zo bedoel ik het zeker niet. Probeer alleen te zeggen dat het voor de hond niet erger gemaakt worden door de baas dan dat het al is. De invloed van baas op de hond is zó sterk! Onderschat dit niet.
Ander voorbeeld:
Loop met iemand in het park, de hond is bang voor helikopters. Er vliegt er 1 over. De hond vertoont geen angst tekenen maar de baas schiet al meteen in de stress en probeert de hond te kalmeren, er was toen nog niks aan de hand maar na de reactie van de baas werd de hond opeens wel bang...
Gedraag je als baas op zn moment als spiegel voor de hond. Wil je dat de hond niet aanvalt en niet angstig reageert? Doe dit zelf dan ook niet.
Ik wil zeker niet zeggen dat hiermee alle problemen opgelost zijn, traumas zijn heel erg (dat weet ik uit eigen ervaring). Maar het helpt wel mee op zn moment...
Hopelijk snappen jullie mijn goed bedoelde intentie van dit hele verhaal en zien dit niet als aanval.
Mocht er iets onduidelijk zijn, laat maar horen.
"
Wat ik vaak merk bij honden die aangevallen worden... dat de baas in paniek raakt. Ik ben van mening dat dit ook een deel het trauma veroorzaakt bij de hond. De hond word aangevallen, ervaart pijn en angst op dat moment. Ja dat is vreselijk! Dan is de hond bevrijd.. en staat er een baas te stuiteren van angst, woede, stress, spanning... (allemaal hele logische reacties). Maar zo geef je je hond nog wel een 3dubbele bevestiging over het voorval. Eigenlijk zeg je hiermee tegen je hond.. ja het was vreselijk wat er gebeurde!! Juist op zn moment moet je als baas de leider zijn van je hond en proberen je eigen emoties aan de kant te zetten... laten zien dat er nu weer kalmte en rust kan terug keren. De enge hond is weg, het is gebeurd en door.
Het helpt bij mensen ook niet als iets overkomt dat dan een ander het nog even heel duidelijk bevestigd hoe vreselijk het was. Je hebt dan juist een sterk persoon nodig die je er doorheen trekt.
Vermijding ben ik persoonlijk sowieso geen voorstander van. Ook vind ik dat je de hond zo snel mogelijk (als de hond eraan toe is) moet volstoppen met goede gebeurtenissen die het trauma naar de achtergrond doen verdwijnen.
Puk is 2 keer aangevallen...
Een keer door een rottweiler die ziek was en zich minder voelde. Puk zat te wachten in de zon op me zusje die ook ff naar het park kwam. Met de rug naar de rottweiler toe. De rottweiler liep langs en pakte Puk van achter in haar nek. Schrammen krassen en een gaatje in het oor tot gevolg.
2e keer was door een collie.. die normaal nooit los kan met geen enkele hond. Maar die vrouw had gehoord dat Puk zo goed kan met andere honden dat ze zonder overleg opeens uit het niets die hond van de riem deed.. 3 seconde later zat de hond bovenop Puk. Snee/kale plek in haar zij was het gevolg.
Beide keren voelde ik de woede vanuit me tenen omhoog komen, heb wel 100 scheldwoorden door me hoofd laten gaan, zelfs nog bedacht of ik die baas niet een klap zou geven voor de onverantwoordelijkheid, wel 10 situaties bedacht.. slaan? Vluchten? Puk optillen? Troosten? Etc...
Maar na paar seconde waarin dit alles door me hoofd schoot kwam ik tot de conclusie.. welk voorbeeld geef ik hiermee aan Puk? Ik ben zojuist tussen beide gesprongen om te voorkomen dat Puk die hond terug zou aanvallen maar nu zou ik wel mn woede uiten op de baas van die hond...
Bij de rottweiler hebben we de honden nagekeken nog even gepraat is hij naar huis gegaan met zn hond.
Bij de collie heb ik ze uit elkaar gehaald. Met die vrouw rustig gepraat.. Puk nagekeken.. en gek genoeg.. heb ik een rondje met die vrouw samen gelopen terwijl de hond aan de riem zat en Puk los van de riem was en haar eigen afstand tot de hond mocht kiezen. Ze was even zichzelf niet.. ze was angstig... bleef op een afstandje.. maar ze volgde ons wel gewoon. Na een half rondje trok ze al een heel stuk bij.
Thuis aangekomen hebben we de wondjes verzorgd.
Beide keren gaf ze savonds zelf aan naar het park te willen. We hebben dit ook meteen gedaan en ze heeft nergens last van met geen enkele hond.
Ze wil nu alleen de honden die haar aangevallen hebben, terug gaan uitdagen. Wat ik absoluut niet toe sta! Van angst is geen sprake meer.
In beide gevallen heb ik Puk proberen te vertellen dat het naar is wat gebeurd is, haar angst begrijp en respecteer, maar dat het verder niet erg is wat er is gebeurd. We moeten gewoon door, ook na deze ervaring.
Ik wil echt niet overkomen alsof ik alles weet en jullie slechte bazen zijn!! Zo bedoel ik het zeker niet. Probeer alleen te zeggen dat het voor de hond niet erger gemaakt worden door de baas dan dat het al is. De invloed van baas op de hond is zó sterk! Onderschat dit niet.
Ander voorbeeld:
Loop met iemand in het park, de hond is bang voor helikopters. Er vliegt er 1 over. De hond vertoont geen angst tekenen maar de baas schiet al meteen in de stress en probeert de hond te kalmeren, er was toen nog niks aan de hand maar na de reactie van de baas werd de hond opeens wel bang...
Gedraag je als baas op zn moment als spiegel voor de hond. Wil je dat de hond niet aanvalt en niet angstig reageert? Doe dit zelf dan ook niet.
Ik wil zeker niet zeggen dat hiermee alle problemen opgelost zijn, traumas zijn heel erg (dat weet ik uit eigen ervaring). Maar het helpt wel mee op zn moment...
Hopelijk snappen jullie mijn goed bedoelde intentie van dit hele verhaal en zien dit niet als aanval.
Mocht er iets onduidelijk zijn, laat maar horen.
"
Ik begrijp je helemaal, mijn hond zat vast bij de keel de Engelse staffort liet niet los, ik was er niet eens bij maar ik werd bang, gevolg, hond ook onzeker, maar bij mijn man niet.
We zijn zelfs de volgende dag terug gegaan naar de plek waar het gebeurd was, hij heeft aan zijn eigen bloed geroken en liep verder heel relax, want het baasje is echt de kalmheid zelf.
Dus heb ik heel hard aan mijn eigen angst moeten werken, en toen ik dat voor elkaar had was de onzekerheid ook weg bij Faro.
Wat je allemaal niet kan overbrengen op je hond.
Maar jezelf over zo'n angst heen helpen is echt heel moeilijk, ik ben wel voorzichtig, kijk goed uit naar vreemde honden, helemaal weg is het niet.
Maar als ik met Faro loop en ik zie iets wat mij bang maak, dan ga ik van alles tellen, auto, lantarenpalen, bloemetjes maakt niet uit, als ik maar niet gefocust ben op de angst. en dat werkt....
Lees ook
-
Inloggen
InloggenNog geen account op de HondenPage? Registreren
^