Ik moet even iets van me afschrijven dus sorry voor het geklaag.
Bang om te gaan wandelen. Niet Twinko, maar ik. Ik merk dat ik steeds minder plezier beleef aan het wandelen hier in de buurt. De afgelopen jaren is het hier steeds drukker geworden wat honden betreft. Een hoop goede baasjes maar voornamelijk ook een hoop tokkies. Veel parken hier zijn losloopgebied waar ik vroeger heerlijk ging wandelen met Twinko.
Maar zonder te overdrijven kan ik zeggen dat hij de laatste maanden tijdens elke wandeling minimaal 1x omver gerend, opgejaagd of geïntimideerd is. Zijn reacties worden steeds feller en hij begint soms al te piepen wanneer er een grote hond aankomt (ook als ik die zelf nog niet gezien heb). Hij heeft al eens een gebroken knie overgehouden aan een aanvaring met een drukke hond en een gekneusde poot.
Ja, ik weet dat ik in zulke gevallen kordaat moet zijn en de andere hond blokkeren, weg sturen, koekjes gooien, mijn hond optillen etc etc maar zo makkelijk gaat dat meestal niet. Vooral niet als mijn eigen hondje in paniek is of totaal uit z'n stekker aan het gaan is.
Gevolg; ik wandel niet graag meer hier. Bij elke hond die nadert ben ik op m'n hoede en dat voelt Twinko ook. Ik ben constant aan het omlopen voor honden en elke keer als het uit de hand loopt heb ik de angst dat het fout gaat. In de weekenden gaan we vaak verder weg wandelen. De stad uit, het bos in, Utrecht, Brabant, die kanten op. Dat is een verademing. Daar wordt Twinko zelden lastiggevallen. Op een paar uur wandelen komen we dan misschien 3 honden tegen. Hier kom je ze soms iedere minuut tegen.
Zoals ik zei, ik moet het even van me afschrijven. Dit is iets wat ik niet had voorzien toen ik een klein hondje kocht. En er is niet echt een oplossing want aanlijngebied is hier niet zoveel, of worden de honden alsnog los gelaten. En daarbij komt dat Twinko veel liever los loopt.
Dus tja.. dit weekend maar weer lekker de hort op buiten de stad.


Reageren





