Het klinkt inderdaad vrij plotseling. Hier wat achtergrond info:
toen ik nog jong was en mijn vader nog leefde, wilden mijn ouders een friese stabij. Maar mijn broer kon dierenallergie ontwikkelen, en mijn vader overleed dus het is er nooit van gekomen. Zij hadden zich toen al heel goed ingelezen.
We zaten aan een mini aussie te denken, vanwege het karakter maar zeker ook de maat.
Toen we besloten dat een midden maat / grote hond toch ook wel een optie was. Bleek dat we de friese stabij / heidewachtel eigenlijk leuker vonden.
We hebben een weeklang alle informatie die we konden vinden gelezen. Maar vooral mijn moeder wist al aardig wat van het ras. De boerderij hadden we al besloten nu het een grotere hond is, te groot voor in een mand op de fiets. Dat hij niet mee gaat, aangezien het toch vrij ver is.
Toen kwamen we een heel leuk particulier nestje tegen. De baasjes waren heel vriendelijk en entausiast. Gister avond was het zover en zijn we bij ze gaan kijken. Alles zag er prima uit, de pups werden opgevoed in de woonkamer, en konden spelen op het gras in de tuin. De mama en de oma van de pups waren beide hele lieve, vriendelijke en speelse honden. Toen hebben we een teefje uit gezocht. Zwart wit gevlekt, met een zwart koppie met een kleine witte stip op haar voorhoofd.
Volgende week mogen we haar ophalen. Ik hoop dat jullie het nu wat beter kunnen begrijpen. Het was dus zeker niet plotseling, het heeft altijd wel gespeeld in ons achterhoofd. En ik persoonlijk vind het heel fijn dat mijn vader dus ook een beetje de hond heeft uitgekozen.