Ik ben niet voor en ik ben niet tegen castreren.
Maar ben ervoor dat er eerst goed naar de hond gekeken moet worden en of gedrag niet normaal trainbaar is.
Dan zou mijn voorkeur hebben zeker bij jonge reuen om eerst een chemische castratie te laten doen.
Mijn beide reuen zijn gecastreerd, Diesel heeft met een jaar een chip gekregen puur om te kijken of zijn gedrag beïnvloed werd door zijn hormonen.
Hij was namelijk compleet van het pad af en hij was verandert van een vrolijke pup in een puber die gek werd van die gierende hormonen totaal niet bereikbaar dus trainen werkte averechts.
Na chip weer rust in de kop en kon er weer normaal getraind worden.
Na 5/6 maanden verviel hij weer in oud gedrag na het uitwerken van de chip dus gecastreerd.
Sky (collie) had nooit ergens last van en zag ook geen rede tot castratie tot hij 4.5 was en in ene door had waarvoor dat klokkenspel beneden diende.
Dit uitte zich door veel weglopen tijdens wandelingen, en erger chagrijnig gedrag in huis naar Diesel en soms ook naar ons.
Zo erg dat Diesel niet eens de woonkamer in durfde als hij zo'n bui had.
Hem gelijk laten castreren en gelijk waren de problemen verdwenen.
Ga lekker met je hond aan de slag en kijk goed naar hem en bepaal dan of castratie wel/niet van toepassing is.
Geen problemen medisch of gedrag waarom dan laten helpen.
En aan de andere kant wil jij je hond laten helpen omdat je dat zelf prettiger vind, lekker doen het is jou hond!
Iedereen heeft hier een mening en soms zo stellig en hard dat je je bijna een slechte baas voelt als je voor castratie kiest.


3 doggies














