Joey, ons nieuwe maatje.
Ik met mijn gemekker over heb al 30 jaar Duitse Herders gehad, dus zal het moeilijk vinden om voor een ander ras te kiezen, ben helemaal ondersteboven van dit mannetje.
We zouden voor een (moeilijke) herplaatser gaan en die hebben we gevonden.
Joey draagt nogal een rugzakje mee.
Hij word volgende maand 3 jaar en wij zijn de derde eigenaars.
Bij de twee vorige eigenaars is hij mishandelt en daarna zat hij 7 maanden in het asiel en er is niet 1 keer voor hem gebeld.
Joey is bang voor mensen, (gek hé?) en kan onzeker zijn, dus een hondje waar we heerlijk mee aan de slag kunnen.
Hij is een Amerikaanse Stafford, wat mede de reden zal zijn dat er niet voor hem gebeld is.
Afgelopen maandag dus,na een paar keer heen en weer gebeld te hebben naar het asiel, er naar toe gereden om kennis te maken met Joey.
Hij vond ons eng en viel naar ons uit.
Een stukje met een medewerkster gaan wandelen, maar ja, dan heb je natuurlijk ook niet een duidelijk beeld hoe het zou gaan als Joey alleen met ons is.
Het asiel stond er toch wat huiverig tegen over om Joey zo aan ons mee te geven, dat begrepen we natuurlijk helemaal.
Maar ze hadden een mooie speelweide en daar zijn wij samen met Joey naar toe gegaan, Ben pakt een bal en ineens was die daar, "de klik".
Hij gaat me daar aan het spelen zeg, ze hebben het naar hun zin.
Er stond een badje met water, Joey stond er in en Ben gooide lekker water tegen zijn buikje.
Ook zonder bal, bleef hij Ben volgen, hij liep met het koppie omhoog, een appéletje waar een africhter jaloers op zou zijn.
Het was duidelijk, Joey mocht met ons mee.
Hij zat als een heer in de auto, op de achterbank, maar wel tussen in, zodat hij lekker mee kon kijken en af en toe een lekkere lebber uit kon delen.
Thuis gekomen natuurlijk alles nalopen, met een grote voorliefde voor de bank, dat was al snel duidelijk.
Aangezien Joey ook verlatingsangst heeft, slaapt Ben bij hem op de bank, dwz, Joey slaapt op de bank en Ben ligt met zijn knieën in zijn nek erbij, want hij ligt graag languit het mannetje, of bovenop je, dat vind hij ook helemaal geweldig.
Maar het aller belangrijkste is, we zijn zo blij met dit ventje, want hij is zoooooooooo lief! <3 <3 <3
Foto's volgen nog.
Ik met mijn gemekker over heb al 30 jaar Duitse Herders gehad, dus zal het moeilijk vinden om voor een ander ras te kiezen, ben helemaal ondersteboven van dit mannetje.
We zouden voor een (moeilijke) herplaatser gaan en die hebben we gevonden.
Joey draagt nogal een rugzakje mee.
Hij word volgende maand 3 jaar en wij zijn de derde eigenaars.
Bij de twee vorige eigenaars is hij mishandelt en daarna zat hij 7 maanden in het asiel en er is niet 1 keer voor hem gebeld.
Joey is bang voor mensen, (gek hé?) en kan onzeker zijn, dus een hondje waar we heerlijk mee aan de slag kunnen.
Hij is een Amerikaanse Stafford, wat mede de reden zal zijn dat er niet voor hem gebeld is.
Afgelopen maandag dus,na een paar keer heen en weer gebeld te hebben naar het asiel, er naar toe gereden om kennis te maken met Joey.
Hij vond ons eng en viel naar ons uit.
Een stukje met een medewerkster gaan wandelen, maar ja, dan heb je natuurlijk ook niet een duidelijk beeld hoe het zou gaan als Joey alleen met ons is.
Het asiel stond er toch wat huiverig tegen over om Joey zo aan ons mee te geven, dat begrepen we natuurlijk helemaal.
Maar ze hadden een mooie speelweide en daar zijn wij samen met Joey naar toe gegaan, Ben pakt een bal en ineens was die daar, "de klik".
Hij gaat me daar aan het spelen zeg, ze hebben het naar hun zin.
Er stond een badje met water, Joey stond er in en Ben gooide lekker water tegen zijn buikje.
Ook zonder bal, bleef hij Ben volgen, hij liep met het koppie omhoog, een appéletje waar een africhter jaloers op zou zijn.
Het was duidelijk, Joey mocht met ons mee.
Hij zat als een heer in de auto, op de achterbank, maar wel tussen in, zodat hij lekker mee kon kijken en af en toe een lekkere lebber uit kon delen.
Thuis gekomen natuurlijk alles nalopen, met een grote voorliefde voor de bank, dat was al snel duidelijk.
Aangezien Joey ook verlatingsangst heeft, slaapt Ben bij hem op de bank, dwz, Joey slaapt op de bank en Ben ligt met zijn knieën in zijn nek erbij, want hij ligt graag languit het mannetje, of bovenop je, dat vind hij ook helemaal geweldig.
Maar het aller belangrijkste is, we zijn zo blij met dit ventje, want hij is zoooooooooo lief! <3 <3 <3
Foto's volgen nog.
Reageren
...bij jou een gouden mand.
