Metaldehyde
Metaldehyde is gebruikt wijd over de hele wereld als een mollusciscide om doden naaktslakken en slakken, hoewel het is giftig voor alle dieren die het inslikken. Er is grote bezorgdheid dat is er een onaanvaardbaar aantal vergiftiging incidenten vooral met huisdieren, wilde dieren en vogels.
Gebruik
Metaldehyde wordt als mollusciscide aas voor de controlerende naaktslakken en slakken in een zeer breed scala van land- en tuinbouwproducten gewassen, en door leden van het publiek om slakken en slakken in hun tuinen en volkstuinen controle toegepast. In het Verenigd Koninkrijk, samen met methiocarb (een ander slak en slak moordenaar), metaldehyde is het enige bestrijdingsmiddel goedgekeurd voor gebruik in alle teelten.
In veel landen is er weinig informatie over het gebruik van metaldehyde in het publieke domein. In het Verenigd Koninkrijk, worden alleen de cijfers van de agrarische sector geregistreerd. Metaldehyde, de meest gebruikte mollusciscide, werd in 1998 over 355,465 hectare toegepast. Mollusciciden in het algemeen worden toegepast op ongeveer 8% van de oppervlakte van alle akkerbouwgewassen, en meest uitgebreid op aardappelen en rape(1) van de oliehoudende zaden worden gebruikt.
Slak en witruimte rond de pagina schade is een groeiend probleem in het Verenigd Koninkrijk als gevolg van veranderingen in de agrarische praktijk, zoals de stopzetting van het branden van de stoppels, en ook vanwege het vochtige, gematigde klimaat.
Toxiciteit
De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) classificeert metaldehyde als een klasse II 'matig gevaarlijke' bestrijdingsmiddelen. De acute orale LD50 (de dosis nodig om te doden van de helft van een bevolking van proefdieren) voor ratten is 283 mg/kg(2).
Metaldehyde is zeer vergiftig bij inademing, matig giftig bij inslikken en geringe mate giftig door dermale absorptie. Huid- en oogirritatie kan voortvloeien uit blootstelling aan dit materiaal. Inademen van dampen van metaldehyde kan ernstige irritatie van het slijm membranen slijmvlies van de mond, de keel, de sinussen en de longen veroorzaken. Inname van metaldehyde veroorzaakt irritatie aan de maag en darmen, en nier- en leverschade kan veroorzaken. Een tot drie uur na inname kunnen de volgende problemen optreden: ernstige buikpijn, misselijkheid, braken, diarree, koorts, convulsies en coma. Andere symptomen van acute blootstelling zijn verhoogde hartslag, hijgen, astma, depressie, slaperigheid, hoge bloeddruk, onmogelijkheid om te regelen van de release van urine en uitwerpselen, incoördinatie, spier tremoren, zweten, overmatige speekselvloed, scheuren cyanose, acidose, stupor en unconsciousness(3).
De US Environmental Protection Agency classificeert metaldehyde als een beperkt gebruik pesticiden vanwege de potentiële korte en lange termijn effecten op dieren in het wild. Alle productlabels moeten Neem de volgende verklaring op het voorpaneel: ' deze bestrijdingsmiddelen kan fataal zijn voor honden of andere huisdieren als gegeten worden. Het houden van huisdieren uit behandelde areas'(4).
Vergiftiging gevallen
Metaldehyde is giftig voor alle organismen die het inslikken, hetzij rechtstreeks of als gevolg van secundaire vergiftiging consumeren vergiftigd prooi. De depressie of de opwinding van het centrale zenuwstelsel system(5) vergiftiging leidt. Weekdieren (slakken en slakken) zijn vergiftigd door absorptie van GIF via de huid of inslikken. Als reactie op de GIF weekdieren hen slijm waardoor uitdroging en een onvermogen om te bewegen, dus nog open voor predation(6).
Het is gevaarlijk om spel, wilde vogels en dieren. Sommige producten bevatten eigen katten- en hondenbont afschrikkende teneinde de vergiftiging van deze binnenlandse animals(7).
De Wildlife Incident onderzoek regeling (WIIS) opgenomen 17 metaldehyde vergiftiging incidenten met katten en honden in 1998(8). Egels zijn zeer waarschijnlijk te eten van vergiftigde weekdieren resulterend in ernstige inwendige schade veroorzaakt door secundaire poisoning(9). Symptomen van metaldehyde vergiftiging bij huisdieren en wilde zoogdieren zijn onvermogen om te staan, blindheid, verandering in de ademhaling, overmatig zweten en speekselvloed, plotselinge dood en seizures(10). Autopsie resultaten van metaldehyde vergiftigd honden blijkt congestie en bloedingen in de lever, de nieren en de heart(11).
Chronische effecten
Langdurige herhaalde huid blootstelling aan metaldehyde kan leiden tot dermatitis (ontsteking van de huid) bij de mens. Langdurige oog blootstelling kan conjunctivitis veroorzaken. Tweejarige toxiciteitsstudies en drie jaar reproductieve toxiciteit bij experimentele ratten gevonden leverenzym activiteit en verhoogde lever en eierstokken gewicht bij 250mg/kg in het dieet. Vijftig procent van de vrouwelijke ratten gegeven deze dosis toonde paralysis(12).
Metaldehyde of haar afbraakproducten kunnen problemen veroorzaken in het centrale zenuwstelsel door middel van een onbekend mechanisme. De autopsie van een 2 1/2 - jaar-oude jongen, die leefde van 33 uur na inname van een tablet van metaldehyde, had gebieden van instorting en congestie in de longen, en cellulaire veranderingen in de lever en de kidney(13).