Heftige week achter de rug, met veel miserie voor Lance zelf en angstige momenten voor ons baasjes.
S morgens was Lance nog levendig, s namiddags gaf hij over en kreeg hij opeens kolieken gepaard met spuitende diaree.
Sprong echt van links naar rechts , was zo in paniek. Ik kon hem zelfs niet oppakken, en telkens spoot het eruit vanachter. Was diaree met bloed .
Gelukkig was er een dierenarts in onze buurt.
Geen giardia , maagdarm infevtie, een virus dat al vijftig honden die week had besmet vgs de dierenarts. En ja...ik had de dag ervoor hem nog weggetrokken van een plas van een andere hond.
Lance wilt ALTIJD likken aan vieze plekjes . 
Vier dagen s morgens en s avonds om AB spuitje en nog een ander spuitje voor zijn maag.
Een assistent moest hem komen vasthouden want waren pijnlijke spuitjes waarbij hij huilde telkens ze erin gingen. Die oogjes ....en ik kon hem niet helpen, het móest nu eenmaal.
Ik mocht ook de eerste twaalf uren niks geven van eten of drinken. Logisch.
De vgde dag proberen een koffielepelke bouillon alle uren, en dat bleef er gelukkig in. Had hij blijven overgeven dan had hij aan infuus gemoeten. Kleine hondjes drogen heel vlug uit.
pfff....ik ben nog nooit zo verliefd geweest op een kakje als toen hij zijn eerste normaal , weer neerlegde.
Zo dit wilde ik even vertellen.
LAnce is nu vier jaar en dit was de eerste keer dat hij ziek was.
Ik mag er niet aandenken als er geen DA in de buurt was geweest.....
Reageren
wat een geluk dat er een da in de buurt was, je al niet lekker voelen en dan ook nog van die pijnlijke prikken. En ook nog eens ver van huis.
nu weer even aansterken. Sterkte, jullie moeten vast ook bijkomen van de schrik
...heb alles direct in de wasmachine gedaan , en t baaske heeft nooit geweten dat zijn plaatske in bed...hm hm....besmeurd was. Baasjes begrijpen niet alles .
Veel beterschap. 
