hoe verwerk ik de dood van mijn hond?

Dat is zo, Ilona, maar niet iedereen heeft er begrip
voor dat iemand lang rouwt over zijn hondje.
Dat is ook zo als je iemand bent verloren, waarvan
je gehouden hebt.
Mensen willen wel eens luisteren, maar niet te vaak,
want eigenlijk is het zolang geleden en dan willen
ze niets meer horen.
Tot het henzelf overkomt.
Hier op hondenpage krijgen jullie steun van hondenbaasjes, die dit begrijpen.
Toen mijn Luca stierf binnen 5 dagen en mijn moeder
binnen twee weken erna, hebben al die mails en pb's
mij enorm gesteund.
Hier kun je je verhaal kwijt, in de wetenschap
dat wij dit begrijpen.
Heel veel sterkte voor alle hondenbaasjes die
een hondje zijn verloren.

Het is zo zwaar om een maatje te laten gaan,maar als ze echt niet meer kunnen moeten wij beslissen in hun
plaats.In mei zal het 1jaar worden,dat ik ook heb moeten beslissen,ik heb hem bijna 15 mooie jaren kunnen geven.Zijn urntje staat op een leuke plaats en traantjes zijn er nog regelmatig.
Ze zullen steeds in ons hart blijven.

Hallo,

Ik heb nu in 7 maanden tijd twee hondjes verloren. Het verdriet van mijn eerste hondje had ik een plekje kunnen geven.

Maandag ging het niet goed met ons hondje Kira, ze had een hele dikke buik en ademen ging heel moeizaam.
De dierenarts zei dat ze vocht achter de longetjes had. Ze kreeg in spuit voor het vocht en tabletten voor de longen en het hartje. Dinsdag en woensdag ging het perfekt met Kira. Ze liep weer, het eten ging heel goed en ze was heel vrolijk. Totdat ik gisteren thuis kwam van het werk en Kira ineens minder vrolijk achter me aan hupelde. Ik vond het een beetje vreemd maar heb er verder niks achter gezocht. Totdat ze het 's-avonds voor de laatste keer mee uitging. Ze is tijdens het wandelen in elkaar gezakt. Toen mijn man haar optilde, blies ze haar laatste adem uit. Denkelijk een hartstilstand. Ik was helemaal van slag, wie had dit nu verwacht. Kira was zo'n ontzettend lief hondje en het leek wel alsof ze alles begreep wat ik tegen haar zei. We hebben haar vandaag in de tuin begraven en het doet verschrikkelijk veel pijn. Ze is 14 jaar oud geworden.

beste,
Heel veel sterkte.
wat had ze eigenlijk
groeten

Wat vreselijk Cindy,dit zag je natuurlijk niet aankomen.
Ze had wel een mooie leeftijd maar als ze na een spuitje weer helemaal opleeft,verwacht je niet dat het alsnog fout gaat.
Ik wens je heel veel sterkte met het verlies van je lieve Kira.

Verwerken en verwerken ik denk niet dat het ophoud maak maar wat animatie foto's om met Mac bezig te zijn. Dit helpt mij met het verwerken, en natuurlijk schrijven op HP doet ook wat....

hallo, ik ben mimie en heb gister mijn ninootje moeten laten in slapen ben de hele dag niet thuis geweest want die lege plek en een maag pijn van verdriet het is om begrijpelijk
Ik sliep al 4maanden beneden bij hem want hij had plaspillen om niet benauwt te worden maar gister gaf hij aan dat het niet meer ging
en dan mag je niet ego zijn he!!!!!!! ik voel met al de baasjes mee hoor neem van mij aan je bent niet de enige met zo,n intens verdriet !

Heel veel sterkte gewenst aan alle hondenbaasjes die onlangs hun hondje moesten laten gaan. We blijven van hen houdenen ze blijven een plaats in ons hart en in onze gedachten innemen.

Soms rij ik gewoon een stuk om, om een groet te brengen aan mijn Zus daarwaar ik haar heb laten cremeren. Ik lijk een bikkel te zijn maar in mijn echte leven moet ik een andere hond troosten in mijn gezin.
...Zus ik houw nog altijd van je, helaas ben jij nu nog aleen in mijn hoofd aanwezig. Maar je hoord bij ons Zus Eddy Rob

Sterkte Rob.
Ze is voor altijd in je hart.

het zal een tijdje deuren voor je het een plaatsje zal kunnen geven je verdriet ik heb jaar geleden mijn hondje moeten afgeven ik was er zelf ziek van geworden van verdriet alleen al maar je moet het een plaatsje geven en een kaarsje branden met fototj van je hondj erbij je zegt goodbye maar geen vaarwel ooit ga je terug je hondj terug zien in de hemel je hondje gaat het je zeker vergeven dat je geen afscheid kunnen nemen hebt maar je moet iets weten je hondj waakt over je en ze is dichter dan je denkt

Opa´s Oma´s sterven in een mensen leven of gaan mooi dood. Maar de dood van Zus is een tik op mijn neus en een streep op mijn hart. Zus ik kan en wil je niets verwijten omdat het hondje lijkt op het baasje zelf en, maar dit was een hele domme acktie om te doen allen voor mij. Zus ga je mee....naar Appelschaar daar waar je liep te huppelen en te springen in het hooge gras als een bos-konijn....naar Louwersoog daarwaar je kleine kreeftjes eete en mossel op het wad die je moest uit spuggen en Stef mij duidelijk maakte dat tegen de wind in schreuwen niets helpte om je terug te roepen, allen via hand gebaaren of de rug naar je toe te keeren om de aftocht te blaasen... naar de sneeuw in Enschede en het bos-konijn weer boven kwam, en ik je steenvast vosje noemde omdat je in het sneeuw duikte en omdat je een rode snoet had...naar mijn koophuis waar je lekker waaks was...naar buiten betekende dat je even moest afkoelen, voor mij en voor jouw...naar bed omdat de cv ketel stuk was en ik geen kouw wilde lijden...naar de vet met paniek omdat je een mergpijpje om je onderkin vast zat,terwijl je voor haar deur het mergpijpje uit je bek liet vallen...
Zus was jij het prinsesje omdat jouw doorntje blijft steeken.

Hallo allemaal,
Wij hebben onze schat van een hond, vandaag ook laten inslapen..
Hij is 17 jaar geworden! Een lieve kooikerhond..heeft hier altijd mooi los kunnen lopen op het erf. Als hij naar binnen/buiten wilde dan hoefde hij alleen maar te blaffen. Alleen op het laatst deed hij dit niet meer.. hij had moeite met zelf opstaan, we moesten hem nu zelfs naar buiten dragen. We konden hem nooit dragen, dat accepteerde hij niet. Nu wel, hij liet nu alles toe. Het interesseerde hem niet meer. zelfs eten niet meer..en daar was hij dol op! alles wat je kon eten..vond hij prima..nu zelfs geen extra blikje hondenvoer met vlees..! Dit klopte echt niet. Vandaag, zijn laatste dag..lag hij alleen maar.. Echt zielig..
Heb er moeite mee dat hij er niet meer is..na 17 jaar..Hij heeft heel mijn jeugd meegemaakt..maar ik weet dat het nu beter voor hem is...hij heeft rust..het is goed zo..
Ieder wil ik nog sterkte wensen met het overlijden van zijn/haar hond!

hallo allemaal,wij hebben op 2 mei onze lieve jack russel in laten slapen,al kwam het heel onverwacht en ging het zo snel,dat valt niet te begrijpen,maar was helaas wel de realiteit.
trixy was een reu van net 10 jaar en hebben hem dan ook bijna tien jaar gehad.
Trixy was een hond die echt verzot was op voetballen,kon niet naar de schuur lopen waar de bal lag of hij sprinte naar de schuur,tot op een dag voor het inslapen heeft hij zijn pijn/ziekte verbeten om toch nog even met de bal te spelen.
Gek was dat we eigelijk nooit iets hadden gemerkt aan het hondje,was altijd vrolijk maar at wel wat minder maar ach wie denkt het ergste??
Toch maar eens naar de dierenarts gegaan en die stelde vast dat hij vocht vasthield,klopt want hij kreeg ineens een harde buik,maar dat kwam door een slechter werkend hart,daarnaast kon hij met zekerheid zeggen dat het hondje ook lymfeklierkanker had,aangezien alle klieren erg op waren gezet.
Voor het koninginnendagweekend begonnen met een prednisonkuur om hopelijk nog iets te kunnen betekenen,maar helaas,dat weekend ging het ineens zo slecht met hem dat we hem na t weekend hebben moeten inslapen,hij kon niet eens meer lopen en viel steeds om en dat allemaal in een week tijd.
gek genoeg voelde trixy dat het einde in zicht was,op de zondag voor het inslapen toch nog heel even met de bal gevoetbald en dat ging best goed,tot op het moment dat ik de bal wegschoot en hij er achteraan ging,pakte de bal maar kwam zonder bal terug en ging naast me op het gras zitten van zo.... het is mooi geweest.
op de desbetreffende maandag is hij ingeslapen met zijn koppie in mijn handen.
hierbij sterkte aan iedereen die zijn maatje is kwijtgeraakt,groetjes maarten en een poot van trixie

mijn dwergkeesje zorro is vrijdag nacht overleden hij was pas 4jaar en hij had 14 maanden epilepsie hij had geen tumor ik ga kapot van verdriet,nu heb ik hem naar eindhoven laten brengen om hem op te laten zetten .

Hallo zorro, mijn hond Zus had ook epileptische aanvallen. Ik heb op de kniéén er naast gezeten om haar terug te krijgen in deze onse wereld,..
en dat deed zeer. Ooit zei iemand tegen mijn dat afkoelen het beste remedie was.. door over ijver gaan zij in een hyperventilatie en dan is een koude met water gedrenkte naate hand of theedoek een remedie
om hen af te koelen,liefst rond hun hoofd, hals en lichaam. En dat helpt, de aanvallen zijn dan minder hevige. En de spasme zijn minder erg voor de hond en jouw als aanblik.
Verder wil ik kwijt, een hond kent ook leven en dood en rouw.

'hallo iedereen,

Ik heb vandaag een verschrikkelijke dag achter de rug en ik wou dit toch even van me afschrijven. Deze morgen ben ik samen met mijn vrouwtje naar de dierenarts geweest om mijn beste kameraadje te laten inslapen. Toby (zie foto) had al een tijdje een tumor ter hoogte van zijn teelballetjes die dagelijks groter en groter werd. Het voorbije weekend was voor hem een verschrikkelijk weekend. Hij kon zich bijna niet meer neerzetten, slapen,.... wandelen was een nachtmerrie voor hem. Toen hebben we besloten om vandaag de dierenarts op te zoeken. We hebben deze morgen dan samen afscheid genomen. Eerst kreeg hij een spuitje waardoor hij in een diepe slaap viel. Daarna volgde er nog een spuitje waardoor zijn hartje stilviel. Toby is gestorven in mijn armen. Zijn laatste zuchtjes zie ik nog alle minuten voor me. De pijn om hem te verliezen is zo groot. Ik heb hier al verschillende reacties gelezen van mensen die hetzelfde hebben meegemaakt, hopelijk zal de pijn de volgende dagen toch een beetje verminderen. Ik heb daarstraks al zijn foto's samengezocht en al eentje op mijn bureaublad van mijn pc gezet. Zo is hij toch elke dag nog bij mij....
Peter'

Kan niet anders melden, dan dat ik met jullie meeleef.
Het is altijd te vroeg en altijd doet het pijn.
Hoe oud ze ook zijn.
Alle baasjes die ooit een maatje hebben verloren,
weten hoe jullie je voelen.
Luca was 10 jaar en stierf vorig jaar op 3 juni op zijn
tiende verjaardag.
Het is net of het heel kort geleden was.
Dus ik voel met jullie mee.

Het doet heel erg veel pijn om maatje te moeten verliezen.
Laat het een troost zijn dat hij nu geen pijn meer heeft.
Heel veel sterkte met het verlies en ik hoop dat jullie je verdriet op een dag een plaatsje kunnen geven.
Heel veel sterkte.

Op 2 mei is onze Borka overleden.
Hij kon niet meer was heel erg benauwd, hield vocht vast en na een toraxfoto bleek dat er nog maar een kleine vuist over was van zijn longen wat nog goed werkte, de rest was allemaal vocht.
In februari dit jaar was Borka 9 jaar geworden. Dierwaardig moet het blijven, je mag niet egoïstisch zijn om die stap te nemen. Nu heeft hij rust en is niet meer benauwd. Dag lieve Bor we missen je heel erg.
Heel veel sterkte voor iedereen met het verlies van zijn/haar hond.

Veel sterkte ermee iedereen!

Ik heb helaas vorige week mijn hond Wolf in laten slapen. Hij is 11 jaar oud geworden. Helaas begon hij een half jaar geleden mank te lopen. De dierenarts dacht eerst aan een bottumor, maar het bleek uiteindelijk in zijn ruggenmerg te zitten. Hierdoor verliep het wat geleidelijker, maar na 6 maanden kon hij amper nog normaal lopen.

Het was echt de meest aanhankelijke en speelse hond die ik ooit heb gehad. Echt een clown. Ik speelde regelmatig met hem (hij was gek op zijn balletjes) en mijn vriendin kon altijd met hem knuffelen. Dat vond hij geweldig.

We hebben hem laten cremeren en een mooie urn voor hem aangeschaft.

De eerste paar dagen moest ik erom huilen, maar ik merk nu dat het mij juist goed doet om naar zijn foto's te kijken en terug te denken aan de leuke momenten.

We nemen voorlopig geen andere hond en laten het allemaal bezinken. Ik ben zelf nu echt een fan geworden van tervuerense herders door Wolf.. maar goed, mijn vriendin zou geen hond meer willen die teveel op hem lijkt. Hij mag niet vervangen worden.

De dag zelf was erg onwerkelijk trouwens.. we gingen 's ochtends weg met Wolf en kwamen 's avonds thuis met een urn in een lege woning.

Maar goed. Ik wens iedereen veel sterkte. Probeer terug te denken aan de leuke momenten. Als ik naar zijn foto's kijk, is het net alsof hij er weer even is en dat doet me goed

ik heb vandaag mijn allerliefste hond moeten inslapen ik ben 12 en ik heb veel verdriet ik zit nu met dikke tranen achter de pc GR

Lieve allemaal,
Ik heb op maandag 30 mei m'n grote vriend moeten laten gaan. Je belt wel zelf de da, maar dat hoort bij je liefhebben en verantwoordelijkheid. (zware artrose met pijn)
Je grote vriend wil je nooit kwijt, bij mij is het nog maar pas, en krijg soms verschrikkelijke huilbuien. Heb daarom nog geen zin om buiten te komen, wie zou dat nu snappen...Ook het heengaan zit me dwars, omdat het niet in zijn stijl was. Ik heb mijn kinderen erin betrokken, en alleen de oudste is erbij gebleven, maar soms denk ik dat het ook een daad van liefde is als je het 'stiekem' met z'n tweeen zou doen. De liefde van ouders snijdt ook aan twee kanten; voor wie is wat het beste...
Heb ook een tijd naar een puppy van hem verlangd, maar vond geen 'draagteefje'. Toen zei een man tegen mij dat het gewoon het beste is als je naar de kennel gaat waar hij vandaan komt, want welke puppy zou je houden en zou hij erop lijken...(hij was al aan zijn derde Dobermann)
hoe verwerken? ik weet het ook nog niet

Het verliezen van een dierbare vriend is altijd vreselijk,en niemand kan je vertellen hoe je het had moeten doen.Je hebt gedaan wat je op dat moment het beste leek,en zo is het ook goed.
Je vraagt je af,wie het zou snappen,dat je zo'n verdriet hebt.Echte dierenvrienden,en dat zijn we hier op de hondenpage,begrijpen allemaal dat je verdriet hebt,en dat het tijd kost om het verlies te verwerken.Dat kán lang duren,maar uiteindelijk zul je het een plaatsje kunnen geven.Ik wens je heel veel sterkte.

Hallo allemaal

Mijn man en ik hebben zaterdag onze cocker Pixie moeten laten inslapen na amper 6 en een half jaar. Hij heeft ergens toxoplasmose opgedaan en deze parasiet heeft zich in zijn longen genesteld;
Onze arme jongen heeft 3 maanden gevochten en telkens weer hoopten we "nu komt het goed" maar zaterdag begon hij bloed te hoesten en wisten we dat het niet meer verder ging;

Hoe kan een hond in de fleur van zijn leven zo snel moeten gaan? Wij hebben geen kinderen en ons gemis is enorm want dit was onze eerste grote kleine vriend samen.

Als ik een stap deed was hij erbij en ik weet me eigenlijk geen raad hoe ik dit moet verwerken zonder gek te worden .

Dag lieve Pixie schat, ik mis je zo!!!!

Kan me iemand zeggen dat deze pijn overgaat?

De pijn wordt minder. Maar dat is een kwestie van tijd.
Luca is nu 1 jaar dood, 3 juni en deze dagen voel ik het weer net als toen.
Vooral omdat hij binnen 5 dagen stierf.
De scherpe randjes worden minder en nu kan ik soms lachen om zijn gekke capriolen,
als ik aan hem denk.
De pijn wordt minder, dat is echt zo.
Mijn grootvader zei eens lang geleden, toen mijn grootmoeder stierf :
Zoals het lichaam vergaat, zo vergaat ook de pijn.
Dat was toen in de tijd, dat er nog veel begraven werd en was een wijsheid.
Ik wens alle baasjes heel veel sterkte toe.

Dank je wel voor de lieve reactie.

Het doet me goed te weten dat er mensen zijn die hetzelfde voelen en meemaken dan ik.

Ik krijg vele sympathieke en lieve reacties van de mensen uit mijn omgeving maar je ziet toch ook veel mensen denken van "zaag toch niet zo over een hond! er zijn veel erger dingen". Ik weet ook wel dat dat zo is. Je moet de krant maar openslaan om dat te zien maar de acute pijn van mijn Pixie niet meer bij me te hebben is voor mij toch zo groot. Soms krijg ik het echt benauwd als ik er te veel aan denk.

Gelukkig heb ik een heel lieve man die mij volledig begrijpt en zelf ook veel pijn heeft en kunnen we elkaar steunen.

Sterkte aan iedereen die dit ook meemaakt.

Mensen die van dieren houden,begrijpen je pijn.
Heel veel sterkte bij het verwerken van het verlies van je dierbare Pixie.

Een hond is bijzonder, dat is zeker. Hun tijd bij ons is veel te kort, en laat een groot gat na ook al mag je er zogezegd niet om rouwen zoals om mensen. Ze hebben, zonder woorden, al die tijd met ons doorgebracht, en weten vaak meer van ons dan ons lief is. Mijn Wodan was héél speciaal en daarom wens ik ook iedereen heel veel sterkte met het verlies van hun hond.
En als je goed om je heen kijkt, dan voel je dat je niet de enige bent die je vriend moet missen.
Je direkte omgeving voelt dat gemis ook, echt.
Liefs
Saskia