Het grappige is, je ziet de verschillen bij mensen, bij paarden en nu ook bij mijn katten.
Als mannen ruzie hebben, gaan ze even flink te keer, om vervolgens samen de kroeg in te gaan. Wij vrouwen, blijven weken boos.
Mannen blijven hun leven kleine kinderen, (vind ik) nooit echt serieus.
Vooral in het privéleven.
Dit zie ik vooral terug bij ruinen en hengsten. Aan je kleren wriemelen, aan touwtjes bijten, altijd, speels en blijven klieren (niet onder het zadel)
Merries zijn veel serieuzer, die gaan voor je door het vuur. Sommige hebben wel veel last van de hengstigheid
Ik heb altijd poezen en nu voor het eerst een kater gehouden. Wat een makkelijke ongelovelijke knuffel is dat. Mijn poezen houden ook wel van een knuffel, maar bij lange niet zo als de knuffel kater. De beide poezen, vooral een, zijn echte bitchen. De kater zo gemoedelijk, hij vind alles best.
Bij honden spreekt me het typische reuen gedrag, vooral buiten, niet aan.
Tegen alles aan plassen en als er een meid in de buurt is, die opgewondenheid. Mijn teef (gecastreerd) werd regelmatig aangerand, lastig gevallen, reu opgewonden, piepen.
Uiteraard voorkom ik dat inmiddels, zie op een afstand al, dat het een opgewonden reu is.
Ook thuis, als een reu een loopse teef ruikt heb je er last van, piepen, kwijlen, niet eten, willen ontsnappen.
Als er buiten een loopse teef is geen aandacht van je reu.
Mijn teef mag dan wel wat veller zijn, maar zo heerlijk baasgericht.
Heel serieus met wat ze doet, toch ook speels.
Ze vind het zo fijn samen te zijn, al of niets te doen. Knuffelen, daar houd zij ook erg van.