Dootje (gast)
3 mei 2016, 22:58
Dag iedereen,
Vandaag om 17:30 is mijn lieve beste vriend aangereden en op slag overleden. Mijn broertje liet perongeluk de deur open toen hij in de tuin bezig was en ongemerkt is kleine Cody zichzelf lekker uit gaan laten. Het was zijn laatste wandeling.
10 jaar lang was Cody mijn beste, en soms enige vriend. Rond mijn 12e jaar bracht Cody weer wat licht in mijn leven. Ik had door omstandigheden veel last van angst en paniekaanvallen en kon het verlies van mijn oma's en scheiding van mijn ouders lastig verwerken. Toen kwam die kleine lieve maltezerkruising de hoek om. Hij sliep bij me en hield de nachtmerries op afstand, zn vachtje nam al mijn tranen op en hij raakte mijn verhalen nooit zat. En nu, als een donderslag bij heldere hemel, is Cody er niet meer. En ik ben stuk van verdriet. Ik speel alles in mijn hoofd opnieuw af. Wat als...? Ik weet dat dit geen zin heeft, en dat het hem niet terugbrengt, maar ik kan niet stoppen met denken. Ik ben zo kapot van verdriet. Ik wil vluchten, rennen, vergeten. Maar blijf aanlopen tegen de realiteit. Wanneer stopt deze intense pijn? Bij de gedachte werd ik altijd al gek, maar ik heb nooit geweten dat het zoveel pijn zou gaan doen. Het is alsof een deel van mij er niet meer is. En niks kan die leegte opvullen.
Ik moest dit even van me afschrijven, en hoor graag verhalen van lotgenoten of tips die nuttig kunnen zijn in de verwerking... Ik weet niet hoe ik dit een plekje moet gaan geven..
Dag lieve vriend, het ga je goed...
Reageren
