
Onze lieve Taat zou vandaag 14 jaar geworden zijn. Nu ruim twee jaar geleden dat ze overleden is.
We hebben zulke mooie herinneringen aan haar.
Een erge mooie is, ze was stapel gek op mijn schoonmoeder.
Als ze haar zag dan was ze door dolle heen.
Tot dat oma slecht ging en op sterven lag.
Wij hebben haar mee genomen.
Ze ging naast het bed van oma liggen oma lag in coma. Nu of dan kwam Taat voorzichtig om hoog en keek oma strak aan.
Oma zat op de dementerende afdeling als ze verzorgt werd en ze riep au dan moest ik Taat echt vast houden. Want dan werd ze heel boos, want aan oma mochten ze niet komen.
Maar dat was zo anders toen oma op sterven lag ze ging daar zo goed me om. Zo mooie om te zien hoe een hond daar mee om kan gaan en dat aan voelt.
Naar het overlijden wou Taat nog vaak richting de dementerende afdeling, ze trok ons vaak richting die deur. Opa woonde namelijk in het zelfde bejaarde tehuis.
Een jaar de naar moest ik Taat zelf in laten slapen omdat er een tumor gesprongen was in haar lichaam . Ging voor een griepje naar de dieren arts binnen een uur werd haar lichaam helemaal vierkant. Taat is bij 12 jaar geworden en schoonmoeder 82 jaar
Dit vergeet ik nooit meer


Reageren






