adoptiehonden worden gedumpt, onbegrijpelijk!

Hoi,

De laatste tijd valt mij iets op. En niet alleen mij, maar ook de andere leden van onze groep.

De adoptievereniging waar wij Naaltje vandaan hebben, brengt min of meer gesocialiseerde galgo's vanuit Spanje naar België voor adoptie. Iedereen krijgt eerst een huisbezoek, veel info enz... Pas daarna beslis je of je effectief een hondje neemt.

Je tekent ook een contract, waarin staat, dat als je niet meer voor de hond kan zorgen om een of andere serieuze reden, je de hond opnieuw moet teruggeven aan de stichting zodat zij een herplaatsing kunnen doen.

Nu zijn er de laatste 2 maanden wel een stuk of 8 honden teruggebracht!!! Eentje wegens scheiding, enkele wegens ziekte van het baasje, eentje zomaar, eentje omdat het zogezegd in huis plaste en heel erg bang was???????

En Jim, omdat hij 10 is, zijn tanden slecht zijn en verzorging nodig hebben, hij een vetbolletje heeft en hartruis en omdat hij doof is...

Snapt iemand dit??? Je weet toch, als je een hond van 7 in huis haalt, dat die ouder wordt en dat er wel eens kosten aan kunnen komen?

Wij denken er nu over om Jim in ons huis op te nemen, zodra hij hersteld is van alle ingrepen die hij hopelijk goed doorstaat.

Ik hoop dat het goed gaat met hem en dat we hem nog enkele mooie jaren mogen geven.

Wat vreselijk!

Die meiden van mij hebben ook van alles gemankeerd, dat neem je er dan bij.

Schrijnend, ze hebben al genoeg meegemaakt.

Super als jullie Jim in huis kunnen nemen

Helaas niet alleen adoptie honden, mp staat er vol van met de slechtste excuses die je kan vinden.

Mensen nemen een dier, beseffen niet wat het betekend.

Dan hebben ze er genoeg van en hup, dier de deur uit, als of het niets is.

Per jaar 20.000 konijnen die weg moeten, en dan nog een enorm aantal die gewoon losgelaten worden.

Geen woorden voor gewoon.

Adoptie honden, hebben vaak al een moeilijk verleden, nooit een vast huis gehad. Voor die groep is het helemaal erg als ze weer terug moeten. Zo krijgen ze nooit het vertrouwen van een vast huis.

Om te huilen gewoon.

Je hebt al een zorg kindje, is het niet veel nog een zorg kindje?

Zou wel mooi zijn.

Ik zie het ook al jaren met de hondjes uit het asiel, ze worden later vaak terug gedumpt om niets. Ik word daar echt heel kwaad om.

Zelf ben ik ook lid van Greyhounds in Nood en ook zij zeggen dat het zo erg is, waarom ga je dan in Godsnaam een sukkelaar adopteren. Niemand verplicht je om een hond te nemen, als je je er niet tot op het laatst van zijn of haar leven voor wil inzetten, neem er dan geen en al zeker geen sukkelaar die al zoveel ellende heeft meegemaakt. Zoals een medewerker van het asiel me onlangs zegde ipv mensen zouden ze beter onmensen worden genoemd.

Maar gelukkig dat er ook mensen zijn zoals jullie hier, mensen die zich met hart en ziel inzetten !!! Het zou super zijn Cindy als jullie dat lieve oudje nog liefdevol konden opnemen. Arme duts toch, onbegrijpelijk. Hoop dat ze die bazen ook ergens dumpen als er kosten aankomen.

Eén op de vijf Podenco's die geadopteerd worden in Nederland en België komen terug bij de stichting. Ik kan daar ook altijd boos om worden.

 ja, je houd dat niet tegen, zo gaan er heel veel honden gewoon naar het asiel.

In een huisbezoek kan het mooi klinken, maar het is altijd afwachten.

Ik kan toch echt wel zeggen, met 7 a 8 jaar is Faro bij ons gekomen, en je weet dat hij wat ouder is, maar wat je er voor terug krijgt, de mensen die het niet zijn zijn geen ene hond waard, die moeten een goudvis nemen, en dan niet in een ronde kom...

Zeer schrijnend! Maar eigenlijk verwondert het me niet, als ik de motivatie van vele mensen zie waarmee ze een hond in huis halen…

Bij de buitenlandertjes zie je bij sommige mensen heel erg het Reddende Engel syndroom meespelen: "Zie mij eens goed zijn!" Het gaat hen niet zozeer om de hond als individu, maar om het verhaal waarvan zij het middelpunt worden.

Ze genieten dan van de 'ooooh's' en 'aaah's die hun te beurt vallen, tot de aandacht geluwd is en er alleen nog die hond zelf overblijft. Daar halen ze dan geen voldoening meer uit, integendeel, het dier is een last geworden, en dus moet ie weer weg. 

Ja, 't lijkt wel een ziekte van deze tijd, en voor mensen die zich dagdagelijks belangeloos inzetten voor de zwakke en kansarme honden in de maatschappij en hun hart en leven openstellen voor deze dieren op allerlei vlak, is dit hartverscheurend om zien. Die ondraaglijke lichtheid waarmee er met honden wordt gesjacherd… 

Ja je kan er enorm boos om worden... Maar toch zie ik liever dat baasjes hun hond een nieuw thuis gunnen als het niet klikt, dan dat zij de hond nog voor weet ik veel hoeveel jaar houden en ondertussen niet de aandacht geven die hij / hij verdient.... 

Vroeger vond ik het ook altijd belachelijk als iemand zijn hond herplaatste. Daar denk je toch van te voren over na? Maar tegenwoordig ben ik stiekem blij als iemand toegeeft om zijn hond te herplaatsen, dan kan die hond in elk geval weer opzoek naar een goed huisje. 

Ik zeg dit mede omdat ik zelf iemand van hp ken, hij moest ook één van zijn honden herplaatsen, maar wilt met het zicht op dit soort reacties er niets over plaatsen. 

Natuurlijk heb je domme mensen die gewoon stom zijn geweest, die heb je altijd... Maar om nu iedereen zomaar af te kraken die zijn hond herplaatst... Een verhaal heeft altijd 2 kanten, vergeet dat niet. 

Wat betreft de man die Jim had geadopteerd... Ja, hij had inderdaad wel kunnen verwachten dat dat hondje wat medische kosten met zich mee zou brengen aangezien hij al ouder is, dat was inderdaad geen slimme keuze van hem. 

 Dat ben ik nou zo met je eens, ik ken ook een geval we willen de hond wegdoen, dit heeft meer dan een jaar geduurd, dat was niet goed voor de hond, als mensen er echt over denken, dan maar zo snel mogelijk, en ja, dat is dan fijn dat een hond terug kan naar de stichting en niet zoals gewoonlijk naar een asiel..

Hp'ers zijn lang niet altijd zo beroerd als iedereen denkt hoor 

Maar goed ja.. Aan de ene kant denk ik mensen moeten dat gewoon kunnen doen als het geen houdbare situatie is. Maar aan de andere kant, waar ligt de grens? Je hebt natuurlijk wel met herplaatsers te maken en afgezien van sommige aandacht zoekers kan ik me voorstellen dat het soms veel zwaarder valt dan verwacht. Het klinkt altijd zo leuk, een hond een beter thuis geven. In de praktijk is het 9 van de 10 keer loodzwaar de eerste periodes. Ik denk dat mensen dat onderschatten, het is niet binnen een week allemaal gefixt en klaar.

Dus ja, ik snap het wel. Helemaal als je onverwachts ernstig ziek wordt of ineens een scheiding aan je broek hebt hangen. Dan liever zo dan er eigenlijk niet voor kunnen zorgen.

ik snap het ergens wel, er zijn veel buitenlandse honden met redelijk grote gedragsproblemen, voor veel mensen is het opvoeden van een pup al moeilijk, laat staan een hond met zo'n rugzak, het levert in veel gezinnen problemen op, dan moet de hond terug

ik heb er wel eens twijfels bij, of er wel zoveel buitenlandse honden moeten worden geadopteerd, je wordt echt doodgegooid met een enorm aanbod tegenwoordig

Ik zou het zo weer doen, en die rugzak die moet je gewoon weggooien, meteen al, ik wil geen rashond, dus niet bij een fokker, in Nederland zitten zo'n 450 honden in het asiel, ik wil een hond die met andere honden kan, en met kinderen, dan blijven er 10 honden over, en die vind ik ook nog eens helemaal niet leuk om te zien.

Dus ja, ik ga gewoon weer voor een Spanjaard.

Ik kan me best voorstellen dat mensen denken dat ze het aankunnen. Tot het zo ver is.

Ja wij hebben gewacht tot de kinderen groter waren en ik thuis was. Maar nu onze pup er is besef ik pas hoe belangrijk dat is geweest.

Ik vind ze super leuk maar een podenco is volgens mij gewoon ook vaak niet op zn plek in onze drukke landje. Mensen gaan voor een hondje uit Spanje maar kijken niet goed of de rasgroep bij hun past. 

" Helaas niet alleen adoptie honden, mp staat er vol van met de slechtste excuses die je kan vinden.
Mensen nemen een dier, beseffen niet wat het betekend.
Dan hebben ze er genoeg van en hup, dier de deur uit, als of het niets is.
 
Per jaar 20.000 konijnen die weg moeten, en dan nog een enorm aantal die gewoon losgelaten worden.
 
Geen woorden voor gewoon.
 
Adoptie honden, hebben vaak al een moeilijk verleden, nooit een vast huis gehad. Voor die groep is het helemaal erg als ze weer terug moeten. Zo krijgen ze nooit het vertrouwen van een vast huis.
Om te huilen gewoon.
 
Je hebt al een zorg kindje, is het niet veel nog een zorg kindje?
Zou wel mooi zijn. "

Suzanne en Luca

 Ach, ja, Naal is idd een zorgenkind, maar ben ondertussen al gewoon om pillen te geven, kousjes aan te doen als er te veel los zand ligt, speciaal eten te bereiden enz... Dan denk ik zo: wie gaan ze nog vinden voor die arme duts? Het moet al iemand zijn die er al ene heeft, want iemand anders zie ik dit niet snel op zich nemen. En er is nog plaats op de bank als we allemaal een beetje opschuiven. Hahaha. 

Mijn man twijfelt sterk, maar ik denk: och, hoe erg kan het zijn? Ze zijn toch allemaal lief en braaf en aanhankelijk...

Had het over ginb. Maar wou de naam ni direct noemen. Jim zit bij Els, onze verantwoordelijke. 

Ik haat de wegwerpmaatschappij. Dit is er ook een voorbeeld van

 Ben het helemaal met je eens. 

Hier loopt ook iemand met een (loeisterke) onzekere staffordmix, hernia en een fulltime job. Nadat de hond bij hun kwam, relatie over gegaan. 

Simpelweg niet de tijd en de middelen om deze hond goed te begeleiden, ondanks dat ze zielsveel van m houdt en haar hart echt op de goede plaats zit. 

In zo'n geval denk ik dat de hond echt beter af is bij de juiste baas.

Het blijft alleen een feit dat veel mensen ook gewoon simpelweg de moeite er niet voor willen doen, daar kan ik wel echt kwaad om worden. 

Of dat de stichting en angstige hond in een druk gezin plaatst.

Ook denk ik idd dat er vaak niet goed nagedacht wordt over het aanschaffen van een hond en zeker niet 1 met een rugzak.

Daarnaast is de match erg moeilijk te bepalen adhv een foto en verhaaltje op internet. 

Dus zelf zou ik er niet aan beginnen, omdat ik toch een bepaalde 'klik' moet hebben en dat heb ik zeker niet met iedere hond. 

 http://www.hondenpage.com/hondenforum/193220/1/een-hond-uit-het-buitenland-.....php

Daar hadden we laatst een discussie over.

 Maar een gebits renovatie kan enorm in de kosten gaan lopen en je hebt al erg veel kosten gehad.

Dat is ook iets waar je over na moet denken. 

"Daarnaast is de match erg moeilijk te bepalen adhv een foto en verhaaltje op internet.    "

Yara

Ik kan zonder informatie niet oordelen over de gevallen die in de eerste post van TS staan, maar ik denk dat bij het kiezen van een foto/verhaaltje al heul veul problemen ontstaan.

En dan ga ik er voor het gemak even van uit dat het verhaaltje klopt en niet overdreven zielig (heeft nóóit liefde gekend) of overdreven positief (kan met álles) is.

Ik heb voor ik Dobby nam het lokale asiel bezocht omdat er een Jack Russel zat. Leek een heel leuk hondje, tot ik hem zag met andere hondjes. Wat een kleine etterbak. Zat iedere hond in de ren te jennen en sommige te domineren door er overheen te hangen (ja, en dat als Jack). Ik had er niets mee. En zo kan het ook met al die foto-keuzes.

"  Ben het helemaal met je eens. 
Hier loopt ook iemand met een (loeisterke) onzekere staffordmix, hernia en een fulltime job. Nadat de hond bij hun kwam, relatie over gegaan. 
Simpelweg niet de tijd en de middelen om deze hond goed te begeleiden, ondanks dat ze zielsveel van m houdt en haar hart echt op de goede plaats zit. 
In zo'n geval denk ik dat de hond echt beter af is bij de juiste baas.
 
Het blijft alleen een feit dat veel mensen ook gewoon simpelweg de moeite er niet voor willen doen, daar kan ik wel echt kwaad om worden. 
Of dat de stichting en angstige hond in een druk gezin plaatst.
 
Ook denk ik idd dat er vaak niet goed nagedacht wordt over het aanschaffen van een hond en zeker niet 1 met een rugzak.
Daarnaast is de match erg moeilijk te bepalen adhv een foto en verhaaltje op internet. 
Dus zelf zou ik er niet aan beginnen, omdat ik toch een bepaalde 'klik' moet hebben en dat heb ik zeker niet met iedere hond. 
 
  "

Yara

 Dat mensen een foute inschatting maken, dat ligt aan henzelf. Ik kende mijn asielhond met rugzakje, en mijn twee Jackjes die ik van pup af aan heb. En mijn dobermannmeisje, meest stabiele hond ever. Meer niet. Dus ging ik op zoek naar info. Heb via hp met mensen gebeld die Spanjaarden hadden, heb zeker 5 verschillende organisaties aangesproken. Heb immens veel gelezen en ben op bezoek geweest bij iemand met 3 galgo's waarvan 1 heeeeel erg bang was.

Als iedereen nu eens wat meer moeite deed...

De mensen die door ziekte hun hond afstaan of door scheiding... Ja, soms maakt het leven een onmogelijke wending en dan moeten de honden terug...

Maar Jim is al 4 j in Belgie, en nu blijkt dat hij sterk vermagerd is, tanden niet verzorgd, ...

Jim die gaat het goed krijgen bij jullie, dat weet ik zeker.

waarom zou een podenco niet in Nederland kunnen? zijn ze beter af in overvolle schuurtje waar ze maar 28 dagen in het jaar uit mogen?

of is het omdat het jagers zijn? Ik ken wel meer soorten honden die jagen en niet los kunnen, en dan de pittbullachtige, die ook niet los kunnen.

Die van mij kan gewoon los, behalve in bos, en waar veel hazen zitten, dan gaat hij aan de flex, en dat vind hij niet erg.

wat ik nog belangrijk vind om te zeggen, is het niet zo dat je bij elke hond heel goed moet nadenken en informeren?

Ik heb een jaar lang geinformeert  en vragen gesteld voordat ik sowieso een hond nam, Faro is onze eerste hond, 8 jaar, nooit een baas gehad, geen huis, niet zindelijk, een pup van 8 jaar.

Tuurlijk hebben we hem over wat angsten heen moeten helpen, en wat andere dingen, maar een goede hondeneigenaar zorgt daarvoor, ik zie in mijn buurt genoeg rashonden die bij een goed fokker vandaan komen waar ik echt medelijden mee heb, die hadden een beter baasje kunnen krijgen helaas.

 Eens!

enne... Ik durf mijn prinsesselijke galgo-dame ook niet los laten hoor! Als die iets ziet bewegen is ze foetsie! En tegen 50 km per uur ga ik niet volgen!

" Ik kan zonder informatie niet oordelen over de gevallen die in de eerste post van TS staan, maar ik denk dat bij het kiezen van een foto/verhaaltje al heul veul problemen ontstaan.En dan ga ik er voor het gemak even van uit dat het verhaaltje klopt en niet overdreven zielig (heeft nóóit liefde gekend) of overdreven positief (kan met álles) is.Ik heb voor ik Dobby nam het lokale asiel bezocht omdat er een Jack Russel zat. Leek een heel leuk hondje, tot ik hem zag met andere hondjes. Wat een kleine etterbak. Zat iedere hond in de ren te jennen en sommige te domineren door er overheen te hangen (ja, en dat als Jack). Ik had er niets mee. En zo kan het ook met al die foto-keuzes. "

Wilma en Dobby

 Precies, voor mij zou dat dus ook niet werken. 

Bij yara had ik va moment 1 een bepaald gevoel dat klopte. Dit is ook de reden, ondanks dat ik ook wel eens loop te ploeteren,  dat ik er voor 200% voor ga zonder dit als een last te ervaren. 

Als ik dat gevoel niet had was het ernstig moeilijk geworden. 

Dus ik zou nooit obv een foto en verhaal voor een hond kunnen kiezen.

Wel vind ik dat mensen zich daar zelf ook bewust van zouden moeten zijn voor ze de hond adopteren uiteraard. 

Ik zeg altijd, laat filmpjes maken, alleen een verhaal is zo weinig, en alleen uiterlijk is ook niet genoeg.

Ik heb zelfs de vrijwilligers gemaild die in Spanje geweest waren, Faro was nogal popie jopie onder de vrijwillegers, dus ik had genoeg informatie.

En dan, na 3 a 4 maanden gaan ze steeds meer zichzelf vinden, ik merk nog steeds vooruitgang na 5 jaar, in dit geval wat brutaler zijn.

Maar ja, je weet van te voren ook niet precies hoe een pup zijn karakter gaat zijn, als je maar weet dat een hond veel aandacht en energie kost, en dat moet je 100% willen.

 Heb je ook gelijk in hoor. Ook een reden waarom ik niet snel voor een pup zou gaan, maar dat is uiteraard persoonlijk.

Maar van wat ik lees gaan mensen toch vaak blindelings uit van het verhaal dat erbij staat, of erger nog....alleen de foto. 

En dan kan het vies tegen vallen. 

Ook klopt soms het verhaal bij de hond gewoon niet. En dan weet ik uiteraard niet of de stichting misschien niet helemaal eerlijk is geweest, of dat het gedrag hier pas naar boven komt. 

Maar het kost in elk geval zeker 100% inzet.

 
Maar van wat ik lees gaan mensen toch vaak blindelings uit van het verhaal dat erbij staat, of erger nog....alleen de foto. 
En dan kan het vies tegen vallen. 
Ook klopt soms het verhaal bij de hond gewoon niet. En dan weet ik uiteraard niet of de stichting misschien niet helemaal eerlijk is geweest, of dat het gedrag hier pas naar boven komt. 

Yara

 Om het gezellig te houden zal ik de naam niet noemen maar er is een stichting die bij zowat iedere hond met hetzelfde verhaal adverteert. En je raad het al; Ze zijn allemaal fantastisch lief, geweldig, helemaal gezond en probleemloos. En natuurlijk hebben ze het allemaal stuk voor stuk vreselijk gehad.

Dat is gewoon klinkklare onzin. Ten eerste hebben ze het nooit allemaal even verschrikkelijk gehad en ze zijn al helemaal niet allemaal perfect. Tuurlijk, wel zoals ze zijn, maar het zijn geen modeldieren. Dat bestaat niet.

En ja.. Dan werk je problemen in de hand, simpel. Blijkt die geweldig lieve perfecte Max ineens overal achteraan te jagen, bang te zijn van verkeer en niet zindelijk te zijn. Is geen probleem maar het is ook niet zoals het beloofd is. Over de gezondheid nog maar te zwijgen.