Waarom wordt mijn hond steeds aangevallen?

Ik heb een ongecastreerde reu van bijna 1,5, echt een goedzak, gaat uit zichzelf niet zo snel naar andere honden toe, loopt er het liefst met een boog omheen of hij doet net of hij de andere hond niet ziet en gaat ergens snuffelen. Pas als hij de andere hond vertrouwt (meestal zijn dat de wat onderdanige teefjes) dan gaat hij voorzichtig kennis maken en vind het dan ook wel leuk om even te spelen. Nou gebeurt het helaas ontzettend vaak dat Joep uit het niets door met name reuen wordt aangevallen. Ook honden die aan de lijn zitten en die we passeren gaan soms enorm te keer tegen hem. Terwijl hij volgens mij niks uitlokt, hij probeert ze juist te vermijden. Is dit nou puur omdat hij een reu is? Zou dit nog beter kunnen worden als hij wat ouder wordt? Is er iets wat ik kan doen om dit soort confrontaties te vermijden? Ik vind het zo sneu voor hem, hij begint echt te gillen als andere honden hem aanvallen en probeert weg te rennen, en dan nog gaat zo'n andere hond er vaak achter aan. Ik wil niet dat hij straks echt angst krijgt voor andere honden. Bovendien loop ik zelf ook niet meer echt ontspannen op sommige plekken, ik ben altijd bang dat er weer iets gebeurt als ik weer eens een loslopende hond op hem af zie stormen, dan ben ik altijd weer opgelucht als het uiteindelijk gewoon speelsheid blijkt te zijn van de andere hond.

Je schrijft, ik wil niet dat hij echt angst krijgt, maar ik ben bang dat hij al echt bang is, anders zou hij zeker niet gillen,en dat straalt hij uit, en daar reageren veel honden dus op.

Ik denk dat de rede er niet zo veel toedoet, kom je waarschijnlijk toch niet achter. Veel belangrijker is: wat doe je er aan om het te voorkomen.

Bescherm je hond, zorg dat een hond niet bij hem kan komen, tenzij het onderdanige teefjes zijn.

Loop zelf in een grote boog, samen om andere honden heen, steek over of draaimom. Komt er eentje op jullie af, doe Joep achter je en stuur de ander weg.

Misschien bedoelen de aanstormende honden het niet kwaad, je schrikt er van, weet nooit van te voren wat de intentie van de andere hond is.

Ik hou er niet van.

Mijn Luca vind andere honden ook niet echt leuk. Ik zoek de rustige plekken op en ontwijk de meeste honden.

Daar ben ik het dus helemaal niet mee eens, als je hond inderdaad bang is en daardoor afwijkend gedrag toont, dat hoeft voor een andere hond maar heel klein te zijn, dan zou ik dat probleem aanpakken, en niet om gaan lopen, loslopende honden vind ik een ander verhaal.

Ik ben van het probleem oplossen, niet de kop in het zand, want je wil toch niet de hele wandeling alleen maar omlopen voor andere honden, dan kan je nergens meer lopen.

Dat aanpakken is wandelen met honden die stabiel zijn, het liefst veel verschillende, en als het ff kan, allemaal tegelijk op het laatst, maar niet los.

De reden is inderdaad niet van belang op dit moment.

Het is wél belangrijk dat jij je hond beschermt.  Zoals je het vertelt, lijkt het alsof je niks doet.

Zorg dat de andere hond niet aan de jouwe kan en probeer hem weg te sturen.  Als je een andere hond los ziet lopen, roep naar dat baasje dat hij zijn hond moet bij zich nemen.

Hier ook al eens meegemaakt dat er twee golden retrievers op me af kwamen, ik had onze eerste hond bij me, Evita, een grote Dogo Argentino.  Ik had meer angst voor de andere honden, maar ik wilde niet dat Evita misschien zou reageren, dus stond ik daar al schoppend een pirouette te draaien tot mijn man met onze andere hond bij me was en de honden wegjoeg!  Het moet een belachtelijk zicht geweest zijn.  Maar ik wilde niet dat mijn hond zou moeten gaan vechten...

Er bestaat zoiets als een sociale hondenwandeling.Dat is vanuit een hondenschool en/of gedragstherapeut.

Dan ga je gecontroleerd met een groep wandelen,honden aan de lijn en goed kijken wat er gebeurt en wat je kunt doen om je hond te begeleiden in een groep.In jouw geval wellicht een idee om hem weer wat vertrouwen terug te gaan geven,omdat het goed begeleid wordt.

En jij zal er vast ook een boel van opsteken,omdat een GT goed kan zien waar,hoe en of het 'mis' gaat.

Twee voorbeelden:
http://www.puppies-en-honden.com/sociale-wandeling.html

http://www.calmingsigns.nl/opvoeding/sociale-wandelingen

Mocht je dit willen doen,let er wel goed op dat er écht goede begeleiding is,want ik zag al weer iets voorbij komen wat door ging voor 'sociale wandeling' ,maar was is op eigen risico,in een los loop gebied,waar iedereen direct los wordt gegooid...ja dan kun je net zo zelf naar een los loop gebied gaan en je hond daar in zijn sopje gaar laten koken.

Mocht je niet bij deze hondenschool in de buurt wonen,dan kun je hem misschien een mailtje sturen en vragen naar info over een sociale wandeling in jouw stad.

Dankjewel voor de tip, ik zal eens kijken of er ook zoiets bij mij in de buurt georganiseerd wordt of misschien zelfs wel door de hondenschool waar ik heen ga. Want daar maakt Joep ook kennis met andere honden, na de les gaan de honden los op het veld waar een instructeur bij is. Joep vond dit in het begin ook super spannend maar dit gaat nu goed. Echt te spelen durft hij nog niet zo goed, soms staat hij te piepen van enthousiasme als hij andere honden ziet te spelen maar durft dan zelf niet mee te doen. Bij deze gelegenheid is het trouwens nog nooit voorgekomen dat een hond naar hem uitviel gelukkig. 

 Ik denk dat het precies is wat jij zegt, dat Joep onzekerheid uitstraalt en dat honden daar op reageren. Het gebeurt eigenlijk ook alleen maar hier in de buurt waar inderdaad niet de meest sociale hondeneigenaren wonen die vaak een hond hebben als een soort van statussymbool. Het erge is dat ze hun hond dan ook vaak nog gewoon los laten lopen.

Ik ga meerdere malen per week naar het bos en hier durf ik Joep met een gerust hart los te laten omdat hier over het algemeen een heel ander soort mensen komen met honden die wel sociaal zijn. Maar het zou goed zijn als Joep wat zelfverzekerder wordt en iets meer voor zichzelf op durft te komen, hij laat alles maar toe, bijvoorbeeld andere honden die op hem rijden, dit gebeurd ook regelmatig. 

Voorkomen dat het gebeurd dat andere honden hem aanvallen, wegkijken etc. is een kalmerend signaal en eigenlijk heel goed wat hij doet. Maar het schijnt zo te zijn dat niet elke hond de hondentaal spreekt en gewoon door drammen.

Ik kan me voorstellen dat hij als hij vaker aangevallen is wat onzeker geworden is, en misschien heeft hij van zichzelf al een beetje onzeker karakter.

Ik zou hem dus gaan beschermen door hem niet meer in zulke situaties te brengen. Een volwassen hond heeft ook niet altijd zin in "spelen". Wij zien het als spelen maar voor sommige honden is er niets leuks aan dat zogenaamde spelen. Helaas zien sommige bazen helemaal niet wat hun hond aanricht bij de andere hond.

Ik liep gisteravond nog met Jenna die bang voor honden is, gewoon in de stad, en ineens komt er een baldadige labrador op ons afgestormd, ze gilde het uit van schrik. Dus ik vroeg (nouja brulde) of die vrouw haar hond bij zich wil houden. Wat ze probeerde maar niet lukte, onderwijl roepend dat hij niets doet. En dan ben je al zo lang bezig om haar angst voor andere honden weg te nemen en dan ben je door zo'n voorval weer een paar stappen terug helaas.