Hallo lieve mensen,
Met onze Ghina (bijna 9)(Tervuerense herder) gaat het nog altijd niet goed. Even de beschrijving:
Ze woont nu sinds 1,5 jaar bij ons. Hiervoor kwam ze van de fokker, door omstandigheden verwaarloosd en herplaatst. Van 35 kilo inmiddels een hond van 23 kilo schoon aan de haak. Ze was een hele stabiele en rustige hond, een jaar lang. Tot het eind van mijn zwangerschap. Reden dat ik dit vermeld is dat ik ook zeker opensta voor psychische oorzaken..
Ze stond soms te trillen en te hijgen. Nadat mijn zoontje geboren werd nam de frequentie toe, waarna wij naar de dierenarts zijn gegaan. Bloedonderzoek gedaan, kwam niks uit. Daarna epileptiemedicatie gaan geven, de DA dacht aan het beginstadium van epileptie. Hiermee kregen wij weer redelijk onze Ghina terug. Wel niet helemaal, maar ze zat een stuk beter in dr vel.
Tot eind januari.. Beestje begon weer te trillen en te stressen zonder oorzaak. Wij terug naar de dierenarts, in overleg de medicatie opgehoogd. Helaas was dit zonder effect. Wederom terug naar de dierenarts.. Eerst werd de optie stress geopperd, omdat ze niks konden vinden. Ik gaf als weerwoord dat Ghina voorheen 5 dagen alleen thuis was, nu 2, omdat mijn zoontje geboren is zijn wij veel meer thuis. Daarnaast hebben we geen huilbaby, krijgt ze haar aandacht en haar wandeling. De dierenarts zocht toch verder.. Omdat ze zo trilt dacht ze aan iets met de zenuwen en is iets met de poten gaan doen. Dit was afwijkend. Hierdoor denkt ze aan Spondylose. Stoppen met de epileptiemedicatie en pijnstilling gaan geven. Twee weken aankijken.
Nou dat was geen succes.. Eergisteren heb ik uit pure armoede maar gewoon die pilletjes er weer ingegooid icm pijnbestrijding. Ik kwam namelijk thuis, beestje was 2 uur alleen geweest, had haar mand onder geplast, ze was zelf nat, weigerde te eten, kon niet meer stoppen met trillen en was ontzettend gestressd. Meteen maar een afspraak bij de dierenarts gemaakt voor morgen..
We willen morgen nog vragen om behandeling, maar het moet wel op korte termijn gaan helpen. Beestje zit nu al sinds oktober niet lekker in dr vel en dit willen we dr niet aan doen...
Ze heeft overigens beginnend staar, is behandeld tegen een blaasontsteking laatst, zit nog steeds lang te plassen, en lijkt beginnend dementerend..
Nu mijn vragen:
Herkend iemand dit verhaal uit eigen ervaring?
Wat zou het kunnen zijn waar we nog niet aan gedacht hebben?
Zou het spondylose kunnen zijn, en hoe kunnen we dit dan beter behandelen?
Zou het epileptie kunnen zijn, en hoe kunnen we dit dan beter behandelen?
Hoe ver moeten we nog gaan met de zoektocht/behandeling? Wat zou jij doen?
Bedankt voor het lezen!
Liefs


Reageren



