Hallo iedereen,
Wij hebben als eerste hond een cardigan welsh corgi puppy gekregen. Wij zijn helemaal inmiddels helemaal verzot op onze Monty. Hij is actief, rent de hele dag rond, sociaal en stelt zich normaal heel onderdanig op tegen andere honden. Heeft een eigenwijze tik met commando's opvolgen maar van meerdere corgi bezitters heb ik begrepen dat dit ras eigen is.
Echter, hij vind het heerlijk om te blaffen. Bij ons thuis waakt hij als een tierelier (waakse blaf), iemand komt in de buurt van het huis en wij weten het, af en toe blaft hij overdag maar dat is voor ons geen probleem (1x 2 snelle blafjes per uur). Sterker nog, wij vinden het fijn dat hij toch een beetje op ons let (en op de papegaai past!).
Het probleem komt pas op het moment dat wij naar familie gaan. Wij gaan regelmatig naar de opa en oma van Monty toe en dan is hij niet meer te houden. Gesprekken kunnen niet gevoerd worden, opdringerig met speelgoed en constant geblaf (inconsistent, zelfde toonhoogte aanhoudende blaf, aandachsblaf?).
Eerste wat wij hebben gedaan is een gedragsdeskundige inschakelen. Deze heeft het volgende advies gegeven. Luide stem, autoritair 'UIT' zeggen. Is hij stil? 5 seconde wachten en belonen.
Dit hebben we de laatste weken geprobeerd maar het heeft geen enkel effect. Hij is 5 seconde stil, wij belonen met de 'stem' of een klein 'koekje' en gaan weer door en daarna blaft hij weer naar de opa en oma of andere familieleden.
De gedragsdeskundige houdt vol dat het een kwestie is van doorzetten. Maar ik begin te twijfelen of het überhaupt effect heeft en of er geen effectievere methodes zijn.
Wie kan ons advies geven? Want wij merken dat sommige familieleden het vreselijk vinden, ook al zouden zij dat nooit zeggen.

Reageren

