Los van de discussie wel/niet geloofwaardigheid van een dierentolk is het denk ik vooral heel belangrijk dat jij dwars door het rouwproces heen in jezelf de rust en berusting gaat vinden. Er is niets wat een tolk kan wat jij zelf niet kunt.
Bijna iedereen die te maken krijgt met overlijden van een dier (of mens), waar je zo intens mee samengeleefd hebt, gaat na het overlijden door allerlei fases heen. Daar hoort een emotionele achtbaan bij. Gevoelens van verdriet, soms boosheid, schuld, twijfels die elkaar beurtelings afwisselen, alles trekt aan je voorbij. Ook de dingen die je nog had willen zeggen/doen en niet gedaan hebt en vragen die je nog hebt. Het hoort er echt bij.
Soms ook na heel lange tijd kunnen dingen blijven kwellen en blijf je in een cirkeltje hangen omdat het maar niet lukt met die onafgemaakte gevoelens in het reine te komen. Het is dan verleidelijk om de geruststelling en bevestiging te zoeken in antwoorden die buiten jezelf liggen. Bv zo'n gesprek met dierentolk. Toch geeft dit lang niet altijd de berusting die je hoopt te vinden. Ook dan bestaat het risico dat je kunt blijven twijfelen over hetgeen gezegd is en of dit wel echt is of niet als jij niet met je eigen gevoelens in het reine komt.
Werkelijk berusting zal altijd binnenin jezelf ontstaan en niet door bevestiging van buitenaf, van je dier, een dierentolk of omgeving. In jou liggen alle antwoorden waar je niet aan hoeft te twijfelen, omdat je hart voelt en 'weet'. Jij hebt lang samengeleefd met je dier. Jullie kennen elkaar zo door en door.
Gun jezelf de tijd in stilte contact te maken met je eigen hart en jullie gezamenlijk 'plek' daar (waar jullie verbinding samenkomt) die over de grenzen van de dood heen altijd blijft bestaan. Voel wat er te voelen is en laat het er allemaal zijn, zeg wat je nog wilt zeggen, vertel je eigen hart over jouw gevoelens, stel de vragen die je hebt en vooral ... zet je hart open voor antwoorden. Soms kan het helpend zijn om hier wat steun, voor je zelf, bij te krijgen van iemand die met jou meeluistert en je een hand toesteekt. Iemand die je laat zien waar je jouw antwoorden kunt vinden, maar ze je niet influistert.
De berusting die je zoekt, de mooie herinneringen en de onvoorwaardelijke liefde, het is allemaal daar. Er is daarin niets wat jij zelf niet kunt wat een dierentolk wel kan.
Sterkte met je proces
"
Mooi verwoord, Petra! En heel erg waar!


Reageren









