ja het blijft intressant Lola was ook wel een heel aparte, in het begin kon ze bijv. ook ineens vol met haar voorpoten op je schoot springen, als ik op de bank ging zitten wat best eng was met haar maatje rottweiler toen ik haar nog niet kende en zij mij niet
(Ze had me al de eerste avond gebeten omdat ik zo dom was om haar te willen aaien, ze was mijn eerste herplaatser en ik dacht aangezien ik haar in de auto de hele tijd geaaid had en ze haar kop onder mijn jas gestoken had dat het al goed zat tussen ons. Wat dus helemaal niet het geval was, thuis was weer heel anders dan in de auto.)
Bij dat op de schoot springen had ik zoiets van nee, beter niet, teveel opwinding. Ik sprak haar dan rustig toe om te kalmeren zonder haar aan te raken en dan ontspande ze gelukkig en het was weer goed. Later heeft ze zulke dingen ook nooit meer gedaan.
Van deze hond heb ik echt heel veel geleerd, ook al omdat zij heel goed was in communiceren.