" Zal hij helaas niet begrijpen. Hoewel, deze broer is wat bedachtzamer en zal eerder een gesprek aangaan om te weten te komen hoe hij het dan wél aan moet pakken dan die andere broer. Met Bink hebben we het namelijk wél zo aangepakt toen hij pup was: geen gedonder, ík ben de baas en daar heb jij helemaal niets tegen in te brengen.
Bij Bink werkte het, en ik snap dat ze het dus weer zo aan zouden pakken. Maar jaren later zijn mijn ouders en ik er meer over gaan lezen en zijn we er achter gekomen dat het niet altijd zo hoeft. M'n broers daarentegen zijn heel zwart-wit in dat soort dingen en hebben zich véél minder bemoeid met opvoeding en gedrag. 'Een hond is immers een ding dat gewoon z'n kop moet houden, jij staat erboven'.
Ze zijn hier nogal van de "alfamethode". Zeker als hij bijvoorbeeld hapt of in zijn spel iets te enthousiast is of zo, dan duwen ze hem het liefst tegen de grond 'want ik ben de baas'. Ik kan dat moeilijk aanzien. Ja, je moet grenzen aangeven en het is niet de bedoeling dat hij gaat domineren. Maar ik vraag me af in hoeverre een pup van deze leeftijd denkt aan domineren.
Maar ga de discussie maar eens aan met zo iemand. Ik ben natuurlijk geen expert, maar het zit me echt dwars dat je thuis meteen afgedaan wordt als een stuk vuil dat gewoon d'r bek moet houden want CM zal het wel weten want die heeft er verstand van. En heeft zelfs zijn eigen TV-show. Ik niet.
Klopt. Helemaal gelijk in. Maar ik ben van mening dat het ook anders kan en had me er oprecht op verheugd om het met Beer zo goed mogelijk aan te gaan pakken. Volgende week gaan we trouwens samen de puppycursus doen. "
Ik begrijp je broers in een bepaald opzicht wel. En niet alleen bij Bink werkte deze methode, het werkt bij vrijwel elke hond. Ik bedoel met het begrijpen van je broers niet dat ze er op los moeten meppen, maar wel de instelling dat de hond moet luisteren, punt! Als ik wil dat hij stopt met kluiven aan een bot, pak ik dat bot weg. Ik ruil ook niet snel tegen een koekje of iets. Ik bepaal wanneer het genoeg is. Ik blijf toch een beetje vergelijken met kinderen, als ik vroeger zo'n mega grote lolly kreeg, zei mijn moeder ook op een gegeven moment, lig hem nu maar even weg en dan kreeg ik echt niet een ander snoepje.
Maar ik heb wel in de loop der tijd geleerd, dat rustig blijven, rustig vragen een veel beter effect heeft op de hond. Als ik zo verschrikkelijk kwaad was op Peer, dat ik liep te schreeuwen, daar werd hij alleen maar dwarser van en luisteren, ho maar. Zal voor meerdere rassen gelden, maar bij een Bull is het zo belangrijk om rustig te blijven, ze worden alleen maar hyper van schreeuwen, daarbij, je zou het niet zeggen, maar ze zijn bijzonder gevoelig
. Je hoeft ze ook niet met fluwelen handschoenen aan te pakken, maar meppen, schoppen en tegen de grond werken, werkt echt averechts. Althans het werkt wel, maar het is niet de bedoeling dat de hond naar je luistert uit angst voor een mep.
Ben benieuwd naar de puppycursus, daar zal je geduld ook wel flink worden getest, haha.