Tuurlijk schrik je er van, maar het zou niet mogen. Het was JIJ en BINK, niet zij en BINK.
Tenzij je iemand leert kennen die hetzelfde heeft doorstaan, moet/mag je die reacties uitselecteren als zijnde troep, Robert.
Het spijtige is dat niemand jou iets kan zeggen. Nu gaat het volledig over jou zonder Bink. Het is heel zwaar, maar enkel jij kan dit doen op jezelf. Dit gaat tijd nemen, onderschat het niet, neem je tijd. Bink ga je nooit vergeten, Bink was je beste vriend. Maar tussen de pijn door, ga je meer merken dat de goede herinneringen de bovenhand gaan nemen, en dat helpt enorm.
Bink ga je altijd missen, want hij was bijzonder voor jou. En dat zal ie altijd blijven, geloof me. Je zal uiteindelijk meer dankbaar wezen dat jullie elkaar hebben gekend, zonder al te veel aan het einde te denken. Uiteindelijk ga je dankbaar zijn dat jij diegene was die bij het einde van Bink was.
Maar zoals ik het zie, en zoals ik me terug inleef in de tijd dat ik mijn allerliefste meisje verloor (niet zo moeilijk), is de tijd daarvoor nog lang niet rijp. Jij hoeft of moet niks. Jij hebt alle recht om te huilen, te roepen, te tieren tot het minder wordt. Luister niet naar mij of om het even wie anders. Het gaat niet over hen of over ons, het gaat nu over jou.
Wees wie je bent, wees jezelf. Je bent een mooi mens, Bink wist dat als geen ander. Nu jij nog!
Bink heeft je geholpen dit ver te komen. Hij heeft dit niet voor niks gedaan, en je weet het maar al te goed.
Het ga je goed, Robert, ik blijf het maar zeggen, maar ik meen het daarom niet des te minder.
Het ga je héél goed, Robert. je bent de moeite waard.