Ik weet niet goed waar te plaatsen dus ik dacht bij opvoeding volwassen hond...
Zo niet mag dit topic naar de juiste rubriek geplaatst worden.
Nu mijn "probleem". Het zit namelijk zo.
Sinds maart dit jaar woon ik samen met mijn vriend.
Chica had ik al voordat ik mijn vriend kende en eigenlijk is 98% van de zorg voor Chica aan mij besteed. Mijn hond he![]()
Een week geleden in het weekend moest mijn vriend vroeg op om in de tuin te gaan werken dus ik vroeg hem: wil jij dan chica even een stukje uitlaten, dat ze dr behoeftes even heeft gedaan dan kan ik eens wat langer blijven liggen. Dat vond hij geen probleem.
Maaaaaar Chica gaat met zeer veel moeite met hem mee. Als hij haar eenmaal gepaaid heeft en dr tuig aan heeft blijft ze buiten veel treuzelen en wilt eigenlijk terug.
Hij neemt haar dan wel mee want ja, hij is dan de baas en bepaald (vind ik) en niet Chica...![]()
Het komt ook wel eens voor dat ik ben werken en dan heeft mijn vriend ook de zorg voor haar en moet haar dan ook uitlaten.
En dan..... gaat ze gewoon met hem mee!
Dan kwispelt ze voor hem uit en doet totaal niet moeilijk.
Kortom lijkt ze gewoon fratsen te hebben als ze weet dat ik gewoon thuis ben.....
Of hebben jullie er een andere verklaring voor? En hoe zouden ik en mijn vriend samen dit kunnen verbeteren ?
Niet dat het heel erg is maar het zou fijn zijn als madam ook gewoon met vriendlief mee gaat . Ook handig als ik bv echt een keer ziek ben of iets dergelijks. ...
Sorry voor dit toch iets lange verhaal ![]()


Reageren











