Hoe pak ik dit het beste aan?

Nena is nogal schuw.
Dit heeft zonder twijfel vooral te maken met de situatie bij haar vorige eigenaars, maar natuurlijk zal ook de heel nieuwwe situatie ervoor zorgen dat ze niet helemaal gerust is.

Tijdens het wandelen toont ze geen angst, ze geniet er echt van om alles te ontdekken en de geurtjes op te pikken van andere hondjes.
Maar in huis is ze wel wat schuw.
Ze laat zich wel aaien maar zakt dan door haar pootje met haar staartje bijna tegen haar buik aan gedrukt. Als je naar haar toestapt heeft ze de neiging om zich snel ergens onder te verstoppen.
Als Gio en Nouki een beetje beginnen te spelen kruipt ze vaak onder de tafel om zich te verstoppen.

Ik weet dat het allemaal normaal is gezien de hele situatie, maar ik vraag mij af hoe ik dit het best kan aanpakken.
Als ze onder tafel zit en ik roep haar komt ze echt niet. Dan neem ik een klein snoepje en na enkele minuten durft ze het dan toch komen nemen.
Dan mag ik haar ook aaien, maar zodra ik ook maar aastalte maak om haar op te nemen verdwijnt ze terug onder tafel. Als ik op de bank zit komt ze wel aan mijn voeten zitten ,maar zodra ik har wil aaien gaat ze door haar pootjes met haar oortjes plat in de hals.
Verder loopt ze de hele dag achter mij aan.

Ik wil het voor haar gewoon wat aangenamer maken zodat ze wat rustiger kan zijn.
Ik was aan het denken aan "bach bloesem remedie" maar ik heb hier heel weinig ervaring mee.
Ik vroeg mij dus of het ook bij angst/stress zou kunnen helpen.

Verder heeft ze niet echt schrik van geluiden of dingen. De stofzuiger daar reageert ze gewoon niet op en de wasmachine doet haar ook helemaal niets.

Buiten schrikt ze ook niet van auto's of fietser, de stress/angst toont zich vooral bij aanrakingen door mensen. Dus ik denk dat ze inderdaad geslagen is geweest.

Zou bach bloesem haar kunnen helpen, En zijn hier mensen die mij zouden kunnen vertellen welke bach bloesems voor haar geschikt zijn enzo,...

Hier in de buurt is 1 bachbloesem therapeute, maar die vrouw heeft er volgens vele erg wienig verstand van en geeft maar wat mee.
Ik ken mensen die met 8 verschillende flesjes naar huis gingen die allemaal dienen voor een ander probleem (ja tuurlijk, met veel geluk it het juiste er dan waarschijnlijk wel tussen)

Ik wil geen gewone medicatie geven, daar ben ik persoonlijk erg op tegen in geval van angst/stress

Als iemand nog andere hulpmiddeltjes kent (liefst natuurlijke) mag je mij dit ook altijd melden.

ik denk dat ze gewoon wat tijd nodig heeft. ze is er nog maar net heeft al een enorm verleden achter de rug en ze is in een omgeving waar alles nieuw is.

ze zoekt al toenadering door bij je voeten te gaan liggen en dat is al een goed teken. ze vind het alleen niet fijn om geaaid te worden. dit is voor een hond uit nature al heel vreemd want er komt ineens een hand van boven die zo op je hoofd beland. ze voelt zich niet op der gemak als iemand haar aait. en kruipt dus weg in haar schulp.

ik denk dat je haar het beste de komende tijd haar der gaan kan laten gaan en der niet meer aaien of oppakken als dit niet echt nodig is. op die manier komt ze wel vaker toenadering zoeken en kan ze beter aan de situatie wennen.

ik weet dat het leuk is om een hond te aaien en al die aandacht te geven maar in het geval van nena is dit niet aan te raden.

ik hoop dat het beter zal gaan

Hm, nou als ik het zo hoor heb je in ieder geval geluk dat de hond toch wel redelijk gesocialiseerd is met vreemde geluiden... Ik ben even blanco wat voor achtergrond Nena heeft... Komt ze uit een asiel of zo? Of is ze mishandeld?

Wat betreft spelen met de andere honden: geen idee, ik denk dat je haar rustig moet laten wennen aan de situatie. Als ze er aan toe is gaat ze wel meespelen.

Over haar angstige reacties naar jou toe: maak jezelf klein en buig niet over haar heen. Aai haar niet over de kop of rug maar over haar borst. Dat is minder bedreigend voor haar.

Ik denk dat je Bach Bloesem nog even moet laten staan. Het is denk ik een kwestie van wennen aan de nieuwe situatie want kennelijk is ze niet bang voor de gewone dingen (stofzuiger, auto's etc.) maar voor de nieuwe dingen (nieuw baasje, nieuwe honden en zo).

Als je naar haar toe wilt lopen, maak jezelf dan heel klein. Zij kijkt omhoog naar jou op en probeer je eens voor te stellen hoe dat eruit moet zien. Een grijnzend figuur dat naar je toe komt en over je heen buigt. Dat kan heel beangstigend zijn.

Laat haar echt weten dat jou aanraking iets leuks is en dat ze niet bang hoeft te zijn voor slaag. Als je haar aanraakt, geef haar dan iets lekkers. Geen brokje, maar echt iets speciaals. Een stukje kaas of worst werkt altijd goed.

Succes!

sorry voor die niet nederlandse zin snap er zelf ook niks van maar ik bedoelde dus dat je haar de komende tijd het beste gewoon haar gang kan laten gaan en niet meer aaien en oppakken als dit niet echt nodig is.

hihihih

Haha Denise, ik had het wel begrpen hoor

Ik neem haar zo weinig mogelijk op, en laat haar momenteel een beetje haar eigen zin doen. Als ze onder de tafel wil, mag ze onder de tafel. Als ze zich achter de kerstboom wil verstoppen mag ze dit van mij ook.

Als ik haar bij me roep ga ik zelf op de grond zitten, omdat ik al eerder had gelezen dat je een bange hond het best benaderd op zijn/haar hoogte.

Zodra ik haar aan het aaien ben gaat het goed, dan begint ze zelfs stilletjes te kwispelen alsof ze zegt "mmmm, dit is zo erg nog niet". ik stap ook nooit zelf op haar af, maar laat haar naar mijn hand toekomen. Ze komt wel maar de kleinste beweging zorgt ervoor dat ze door der pootjes gaat en der oren plat is de hals legt. Zodra ik dan aan het aaien ben word ze terg rustiger en ontspant terug wat meer.

Voor mij is het duidelijk dat ze denkt geslagen te worden. Deze avond had ze een klein plasje gedaan in de keuken, en toen liep ze echt helemaal door haar pootjes gezakt met haar staartje tegen haar buik mij voorbij. Ik dacht "wat heeft ze nou gezien" en toen ik naar de keuken ging spurte ze ineens onder de kerstboom en was echt aan het beven. En oen zag ik het plasje. Ik heb niets gezegd en haar gewoon genegeerd en toen ze na enkele minuten terug vanonder de boom kwam heb ik haar beloond met een snoepje en met mijn stem "Flinke meid".

Toen begon ze meteen terug te kwispelen en was de angst vedwenen. Ik denk dat ze bij haar vorige eigenaars vreselijk is behandeld en erg veel op haar donder heeft gekregen.

@ Dobber:

Nena is pas sinds vrijdag hier nadat ze was weggehaald bij haar vorige eigenaar. Ze heeft 3 daagjes in een opvang gezin geleeft en toen heb ik haar geadopteerd. Wat er precies is gebeurd zullen we nooit weten, maar het is wel duidelijk dat ze erg verwaarloosd werd.

Ze zat onder de vlooien, heeft een oorontsteking in beide oren en is erg mager.
En aan haar gedrag te zien ben ik bijna zeker dat ze ook wel geslagen geweest zal zijn.

Wat ik heb begrepen is dat de vorige eigenaars alcoholverslaafde zijn die hun honden verwaarloosden.
In daopvang gezin zit ook nog een teckelteefje vanuit hetzelfde gezin, morgen komt er iemand voor haar kijken dus ik hoop dat ze dan ook een nieuwe thuis heeft.

kelly, als ik dit lees van je, is er niet een heel groot probleem, geluiden , onbekende dingen zoals stofzuiger radio t.v. en buiten de autoos, dat gaat allemaal prima, vrijdag bij jullie in huis ? ze heeft nog geen enkele vertrouwen, dat moet nog komen, geef ze veel geborgenheid, laat haar even de eigen gang gaan, blijf alert dat ze niet van je schrikt, negeert ze een beetje als ze weg kruipt voor je of voor anderen, heus als ik dit lees van je, krijg je straks echt een fijne hond eraan. even geduld hebben, ze net bij jullie binnen, zie het als een pup die van mams en broertjes en zusje verlaten is, de eerste dagen zijn ook onwennig en dat is ook bij jouw hondje, even laten wennen, dit komt heus goed, en als ze niet een twee drie geaaid wil worden, dat komt heus , geloof me maar, over vier weken zeg je heel verbaasd , wat dat nou dat schuchterige hondje ?

en jee kelly, ik wil je toch nog even zeggen, dat ik het fantastisch vind, ten eerste hoe je met je nieuwe aanwinst omgaat, vind dat mag ook wel gezegd worden, en dat je deze hond bij je hebt opgenomen, ze zal veel mee gemaakt hebben, de meeste onder ons willen graag een hond zonder problemen, weet haast wel zeker, als ik zo tussen de regels leest , dat het jou zeker zal lukken om van deze hond een goed maatje te maken, en dat je alle geduld van de wereld hebt.
wil van jou graag een update voor over vier weken hoe het dan gaat.

het gedrag komt me bekend voor onze Quey die dook ook altijd weg als we plotselinge bewegingen maakte of ineens te dicht bij waren en met name als hij iets had uitgevreten (slopen) we hebben toen idd ook eerst zijn vertrouwen terug gewonnen. maar als ik het zo lees doe je het erg goed en is het een kwestie van kijken hoe nena reageert. ze komt vanzelf steeds verder uit die beschermende cocon die ze zichzelf heeft aangeleerd.
en dat wanneer ze in huis geplast had en zo weg kruipt bewijst idd wel dat er een hoop gebeurt is en het zal me niet verbazen dat ze gewoon geslagen/geschopt is als ze iets deed wat hun niet zinde. en dat zal ook de reden zijn waarom ze echt heel veel moeite deed om het niet in huis te doen wat je laatst zei.

als ze der vertrouwen terug heeft zal het een leuk hondje worden lijkt mij en ze zal nog moeten leren ontspannen en te vertrouwen.

bij ons is het ook helemaal goed gekomen met Quey en het is nu een schat van een hond die niet meer zonder ons kan en gek is op al die aandacht van ons.

Ik ben ervan overtuigd dat ze snel zal openbloeien. Want nu na 3 dagen zie ik al heel wat verandering.
Nuja, het zijn telkens maar kleine stapjes vooruit maar ze maken voor Nena een wereld van verschil. De eerste avond zag je of hoorde je haar bijna niet. Ze was zo stilletjes en schuw. Zaterdag morgen stond ze al naast mijn bed te kwispelen maar zodra ik mij recht zette ging ze onder het bed liggen.

Zaterdag namiddag was ze lekker in de tuin aan het spelen eerst was ze wat onwennig met het gras onder haar voetjes (heeft nooit iets anders buiten gezien dan een koertje) maar na enkele minutjes begon ze echt gek te doen. Dan was ze de hele tijd haar "voetjes aan het vegen" zoals sommige honden doen nadat ze hun behoefte hebben gedaan.

Toen ze het wat meer gewend was heb ik eerst Giovanni bij haar gelaten, daar heeft ze erg leuk mee gespeeld. Hij is ook erg rustig.
Nouki ging de eerste 5minuten ook ok, maar dan begon hij de hele tuin rond te spurten en toen schrok ze weer even en wou meteen terug naar binnen.
Nadien stond ze vanaf de achterdeur toe te kijken hoe Gio en Nouki aan het spelen waren.
Nouki is onze jongste telg en is nog maar 11maand, dus die krijgt zijn puppy kuren nog regelmatig.


Zondagmorgen zijn we met haar de 1ste keer echt een wandelingetje gaan maken en ik heb haar in die 2dagen niet zo blij gezien als toen. Staartje recht omhoog en alles besnuffelen, zelfs die gekke mensen die voorbij liepen stoorden haar niet.
Alleen maar de verschillende geurtjes en dingen kregen haar volledige aandacht.

Toen we terug thuis waren was ze duidelijk wel wat moe. Ik heb haar toen even in de bench gezet met een lekker dik kussentje erin en ze is meteen gaan liggen en in slaap gevallen.

Intussen ben ik dan met mijn 2 ventjes gaan wandelen en toen ik thuis kwam lag ze nog altijd rustig te slapen.

Ze heeft voor ze in dat opvang gezin is terecht gekomen nooit gewandeld, dus ik vind het prachtig dat het meteen zo goed ging.

Eten gaat wel net iets moeilijker en daar ze nogal magertjes is moet ze elke dag wel voldoende eten.

Dus heb ik voor haar wat cesar gaan halen tot ze een beetje op gewicht is.
Het enige voer dat ze duidelijk kent is blikvoer en chips
Toen ik een zak chips nam stond ze meteen bij mij te bedelen voor een stukje. Het was echt wel hard maar heb haar toch maar geen stukje gegeven. Mijn ventjes krijgen dit ook niet en ik vind het al erg genoeg dat ik haar cesar moet geven.
Ik ga deze week proberen om haar op zijn minst duck te laten eten.

Brokken hoeft ze van mij niet te eten, dit geef ik alleen maar aan mijn reutjes omdat ze het zo lekker vinden. Maar als ze die ook zou willen eten zal ik haar nauurlijk niet tegenhouden.

Geduld heb ik zeker wel (dan toch met mijn honden ) Ik laat haar rustig haar eigen gangetje gaan en als ze klaar is voor een volgende stap zal ze dit zeker wel aangeven.

Ik ga vanavond met haar bij de dierenarts om haar even helemaal te laten nakijken.
Vooral haar oortjes dan en ook de vlooienbeetjes die ze bij haar staart aanzet heeft.
Ik hoop alleen dat ze niet teveel angst zal hebben van de dierenarts.

En verder is ze volgens mij volledig gezond. Ze eet goed (als ze cesar krijgt) en haar ontlastig ziet er ook goed uit. En op die 3 dagen is ze al van 2000gram naar 2183 gram gegaan, dus daar mag ik ook al niet over klagen. Alleen heeft ze een heel klein beetje tandplak en een licht ruikende adem, maar ik denk dat dit met het versvoer wel zal verdwijnen. En als ze mij volledig vertrouwt kan ik haar ook leren om haar tandjes te poetsen.

Ik denk ook dat ze moet wennen. Wij mensen willen vaak dingen sneller dan de honden aankunnen. Laat haar naar jou toekomen, ook al duurt het weken. Loop niet naar haar toe of zo, ik denk dat ze dat eng vindt. Ze moet eerst vertrouwen krijgen.

Wilde even zeggen dat het super is dat dit hondje bij jou een veilig plekje gevonden heeft en dat al zo snel een verbetering te merken is. Dit gaat vast helemaal goed komen!!