Ik sta op van de computer, loop naar de deur, ga naar de keuken, pak smuldier voor morgen uit de vriezer en hop de koelkast in. Ik loop terug en kijk of ik Dobby zie. Niet in de gang. Ik kom de kamer in, ook niet in de kamer. Of...? Jawel, Dobby is lekker op zijn plaats blijven liggen bij de computer.
Ik had het zelf zo snel niet eens door! En dat terwijl hij 99 van de 100 keer achter me aan loopt, en ik een blijf moet geven als ik de kamer uit ga. En dan nog gaat hij als ik weg ben me achterna en gaat bij de deur liggen.



3 doggies







