Hoi Lindsey.
Net even in vogelvlucht je topic doorgelezen.
Je zit momenteel echt in een lastige situatie, en daardoor wordt het steeds moeilijker om elke keer weer onbevangen en rustig te reageren.
Goed van je dat je het positieve van je hond blijft zien!
Er zijn heel veel goede adviezen gegeven en zover ik het lees doe je er alles aan om de goede weg te vinden, maar is het moeilijk de rust voor jezelf te vinden om dit naar de hond uit te stralen.
Honden zijn erg gevoelig voor signalen van ons en je hebt een gevoelig typje getroffen, die feilloos jouw gemoedstoestand aanvoelt.
Bij een onbehouwen pup, ook nog eens vol beginnende puberhormoontjes kan het allemaal wat heftiger zijn.
Door jezelf daar bewust van te zijn kun je daar zeker veel aan hebben!
Ik las ergens dat de hond erg veel met jou bezig is/bij je is overdag.
Zijn er wel momenten dat hij echt even zijn eigen plek en rust heeft zonder dat jij in de buurt bent? Het even los laten is voor zowel jou als de hond ook een broodnodig rustpuntje.
Hou vol, blijf rustig en duidelijk voor hem dan denk ik zeker dat met jouw inzet je er gaat komen en dat je over een tijd een geweldige band met hem zult krijgen.
Succes!