" Ik vind jouw aannames heel erg vreemd, Suzanne, en eerlijk gezegd kan ik er kop noch staart aan krijgen.
De ene keer heeft een hond geen besef van fout omdat ie andere doodbijt, de andere keer is het doodbijten er onder invloed van de mens en niet vanuit de hond zelf… euh… over wiens moraal heb je het dan nog?
Dat dieren empathisch zijn en een rechtvaardigheidsgevoel hebben, is al langer bekend. Dit kunnen ze enkel door hun morele intelligentie. En moraal is net het onderscheid kunnen maken tussen goed/fout.
Als een hond geen moraal zou hebben.. hoe kan je er dan mee samenleven, vraag ik me af? Een wezen dat geen moraal heeft, kan je ook nooit vertrouwen. You never know what you gonna get. En dat is net de basis van alles, toch, vertrouwen? Tenminste wel hier bij ons thuis.
"
Dieren doden om te eten, of voortbestaan van de eigensoort.
Is er door een gevecht een nieuw mannelijk dier het hoofd geworden, dood hij in veel gevallen de aanwezige jongen, die hebben nl niet meer de genen van het sterkste dier, die nu de macht heeft.
Onze honden, zijn door het domesticatie proces, 100% van ons afhankelijk geworden. Ze hoeven niet meer te doden om te eten en zelfs de voortplanting, bepalen wij. Doden heeft voor hun geen functie meer.
Geen een hond wordt momenteel geboren om te doden.
Waarom er wel honden of mensen worden dood gebeten is door invloed van ons mens. De manier van opvoeden, met fysieke correcties en dwang, zorgt voor de tijdbom hond.
Als een hond een mens of een hond heeft doodgebeten, voelen ze geen schuld erna. Het interesseert ze niet.
Ja, er zal een hoop adrenaline vrij gekomen zijn, een hoop gegil en gedoe eromheen. De hond zal opgefokt zijn, maar niet over zijn doodbijten, dat is hij weer vergeten.
Er zijn honden met een heel sterk jacht instinkt, die rennen achter iets wat snel van ze weg rent. Er wordt gedood, maar daarna verliezen ze al het interesse. Door succes, kan dit gedrag versterkt worden.
Net zo als katten die zitten nog vol in hun domesticatie proces, het instinkt achter iets bewegends aan te gaan, te doden, soms toeval en wordt versterkt door successen. Eenmaal dood, geen interesse meer. Doden heeft zijn functie verloren.
Zo vaak hoor ik: hij weet dat het fout is dat hij opspringt, hij weet dat hij niet op de bank mag, hij weet dat hij niet uit de prullenbak mag eten, hij weet dat hij moet blijven zitten.
Nee dus, dat weten ze niet.
We leren ze aan, dat wij bepaald gedrag niet of juist wel willen. Honden leren sociaal, nemen gedrag over.
Hebben een enorm sterk gevoel, zien soms aan een wenkbrouw die we optrekken of jij gedrag al dan niet afkeurt. Het anders gedragen van de baas, wat we zelf niet eens door hoecen hebben. Zo goed kunnen ze ons lezen.
Honden hebben zeker een moraal, ze kennen geen normen en waarden. Sex in het openbaar, over elkaar plassen, aan elkaars komt ruiken, eten stelen, een mens of hond doden, doen ze zonder blikken of blozen, zonder schuldgevoel, wat ze niet hebben.
Ons moraal is dat je niet zal moorden, geen sex in het openbaar, niet liegen, niet stelen, niet aan iemands kont ruiken, van ons niet dat van een hond. Wij vinden fout of goed.
Dat ze niet moorden komt door het domesticatie proces, het afhankelijk worden van ons mens.
Een tijger die als huisdier is opgevoed, zal zonder medogen zijn baas doden als die bvb valt, of op een andere manier wordt geprikkeld.
Honden vermijden soms gedrag, niet omdat ze weten dat iets niet mag, maar uit angst voor de straf. Uit angst voor de baas die ze op hun kop geeft, of op een andere manier duidelijk maakt dat die dat gedrag niet prettig vind. De hond beseft niet dat het geen fout is, leert van het gedrag van de baas.
Op de bank liggen als de baas thuis komt, betekend een reactie van de baas, het zwaarder ademen, de wenkbrauw, het anders reageren.
Honden zijn zeer sociaal, ze leren heel snel door ervaring welk gedrag wel of niet gewaardeert wordt. Ze hebben daar een enorm sterk gevoel en neus voor.
In een roedel, kijken ze gedrag af, leren zo sociaal. Ook van ons leren ze zonder dat je het door hebt, door te kijken
Het lijkt of een hond van zelf weet wat „goed of fout" is, maar dat is in een roedel aangeleerd gedrag, door sociaal leren.
Welk gedrag levert iets positief of en welk niet. Maar goed of fout, nee.
En ik ben dan nog een mens dus ja. Hoe moeilijk is het dan voor een dier alles perfect te doen zoals die mens het wil.
Reageren
Het mooiste is dat hij zelf juist degene is die de 'regels' het meeste/vaakste overtreed, hij is nogal grensverleggend als hij de kans krijgt. Geen haar op mijn hoofd die eraan twijfelt of hij de 'regels' wel begrepen heeft. 
' want hij stopt/staat het gelijk af en gaat vrolijk verder met de rest van zijn dag..... Terwijl de ander ernaast trots staat te wezen wachtend op een complimentje hahaha.....ja echt waar hoor!
