Dat is lastig. Ik herken het gedrag niet, maar misschien kun je eens met je hond op straat gaan staan/zitten en dan samen kijken naar de dichtslaande portieren?
Dan ziet je hond waar het geluid vandaan komt en ga je steeds een stukje verder staan bij goed gedrag. Uiteraard belonen wanneer die stil is.
Verder zou ik niet weten hoe je dit probleem anders kunt aanpakken.
Jenna blafte in het begin dat ze bij ons was ook veel op geluiden. Ik heb dit opgelost door haar daarvoor belonend toe te spreken: goedzo goed gehoord, dat is de buurman, de paardjes, de kindjes etc. in jouw geval dus de autoportieren, en haar dan te kalmeren door haar bij me te roepen en daarvoor te belonen met iets lekkers of een klein spelletje.
In het begin trok ze zich niet heel veel van mij aan, maar dan haalde ik haar zelf uit de blafmodus door op te staan en haar rustig aan de halsband mee te nemen naar een rustig plekje en haar dan pas te belonen.
Het kwartje viel al gauw en later leerde ze natuurlijk ook de geluiden kennen en wist dat het er allemaal bij hoorde.
Dat valt nog mee, Dobby sprong zowat uit zijn vel van schrik in het begin. Echt verschrikt omdraaien en "graaaarrrrrrk" geluiden maken voor het geval het iets was waarbij aanval de beste verdediging was.
Hier is het vanzelf over gegaan.