Faro kan me zo aanstaren als hij wat lekkers wil, maar als ik mijn hoofd recht in zijn gezicht doe en hem aankijk dan draait hij weg, maar een beetje normale hond doet dat, tenminste die in mijn directe omgeving wel.
dat is wel anders geweest, en nu nog zien we veranderingen.
Nieuwe routes lopen vind Faro geweldig, al is het maar door een straatje waar hij nog nooit geweest is, wel is het zo dat hij dingen die ik vaak hetzelfde doe, hij zelf al doet, maar ik kan daar zonder problemen van afwijken buiten, binnen is het een hond van de tijd en rituelen, maar daar hebben we zelf ook een beetje aan meegewerkt.
Trouwens de meeste spanjaarden die ik ken kijken je nooit recht aan, de honden die in een kennel geleefd hebben of in een grote groep.
Volgens mij is dat hondentaal?
Dus ik herken wel dingen maar ook weer niet. Faro was wel in het begin heel erg zo.
dat is beter geworden, ik denk bij een hersenafwijking dat het dan niet beter word.
Hij word nog steeds meer zichzelf, vind ik, hij durft meer.
Faro was heel bang voor grote machines , vrachtwagens, dat soort dingen, nu loopt hij fier naast me, wel heel erg naast, dat wel, maar vroeger wilde hij vluchten.
Ik denk niet dat Faro een hersenprobleem heeft, hij linkt het met mishandeling, ook in de tijd van vuurwerk is hij heel alert wie er achter hem loopt, dat hij niet een schop krijgt, dat is erger met vuurwerk, in de zomer komt dat maar af en toe voor.
Ik denk dat de schrik er nog in zit, ik noem dat (bij Faro) geen hersenafwijking.