Ging ik gisteren vol goede moed naar het Natuurpark. Camera mee, broodjes mee (dan zou ik lopend gaan lunchen), maar helaas...
Ze kwam wel uit de auto, maar daar is dan ook alles mee gezegd. Deed een paniek-poep achter de auto en stond alleen maar met grote ogen tussen mijn auto en een andere auto. Ben een stukje verderop gaan staan, heb haar bij me geroepen. Zodra ze tussen de auto's vandaan kwam schrok ze en deinsde terug.
Ik zie altijd wel of het écht is of een beetje aanstelleritis. Dit was écht: staart strak tegen buik, grote ogen, proberen of er een opening was om in de auto te komen.
Dus maar weer terug. Op de dijk even op het parkeerstrookje gelopen. Ze wilde alle kanten op, maar zodra ik dan overstak wilde ze wéér oversteken. Ook vooral niet te ver lopen, dus na een minuut of 10 vond ik ook dat wel mooi geweest.
Ben een uur weg geweest maar het lopen is minimaal geweest helaas.
Was wel even geïrriteerd, maar ik kon het wegstoppen.
Ik had wel behoefte aan een wandeling, dus ben zelf nog even op de fiets naar de Oostvaardersplassen gegaan, rondje bij het bezoekerscentrum gelopen (het stuk waar geen honden mogen komen). Toch nog een klein uurtje gelopen. Alleen. Saai. Maar ik moest even mijn hoofd leegmaken.
Toen ik terug kwam was ze blij (en ik ook weer) en heeft een plasje gedaan op de hoek. Gewoon zoals altijd, niks aan de hand.
Om iets over vijven nog een plasje, 's avonds ook een plasje.
Alleen in het Natuurpark was het blijkbaar Heel Erg Eng.
Vanmiddag kijk ik wel even wat ik doe. Niet naar het Natuurpark in ieder geval, is toch bijna 20 minuten rijden, beetje zonde als het wéér niet lukt. Gaan we in het weekend wel met z'n drieën.