Zoals ik al eerder in een topic schreef, er zat vanaf het einde van de zomervakantie echt een stijgende lijn in het gedrag van Rik. Hij leek stabieler te worden in zijn gedrag met af en toe nog een uitzondering in een situatie waarbij hij het echt even te spannend vond.
Helaas lijken er nu een paar problemen bij te komen: waar hij voorheen te lomp speelde met andere onzekere, jongere honden en alleen pestgedrag liet zien, vertoont hij nu echt agressie richting andere jonge reuen rond de leeftijd van een jaar (dus net wat jonger dan hemzelf) Hij vliegt erop af en gromt behoorlijk tegen ze (bijt niet) Als de andere hond onzeker reageert doet hij er nog een schepje bovenop. Als de andere hond uiteindelijk zijn grenzen aangeeft en een felle tegenreactie geeft kalmeert Rik direct. Bij jongere onzekere honden ziet hij dus zijn kans schoon om eens even stoer te doen terwijl hij eigenlijk onzeker is. Bij stabiele volwassen honden (reu of teefje gedraagt hij zich voorbeeldig)
Maar het meest opvallende is toch wel dat hij opnieuw steeds angstiger wordt tijdens de wandelingen, hij blaft tegen felle zonnestralen die door de takken schijnen, tegen de mist, een fiets die ergens anders staat of een vuilniszak etc.
Het ergste daarvan is dat hij er nu ook de gewoonte van lijkt te maken om te gaan grommen en blaffen tegen mensen die we tegen komen waarvan hij vindt dat ze eng zijn, mensen met een pet op, andere houding, met harde muziek of een voorbijganger die ineens vanuit een bospad tevoorschijn komt in een verder rustig bos. Hij rent dan naar de persoon toe om vervolgens vanaf een meter afstand te grommen en te blaffen. Roepen heeft dan geen zin want hij is niet meer te bereiken op zo'n moment. De meeste mensen schrikken in eerste instantie want het is natuurlijk geen kleine hond maar ik leg ze snel uit dat hij gromt vanuit angst en dat ze hem moeten negeren.
Er is een persoon die we regelmatig tegen komen en die heb ik gevraagd om Rik een snoepje te geven op het moment dat Rik is gekalmeerd om te voorkomen dat het zich steeds herhaalt aangezien we deze man vrijwel iedere ochtend tegen komen (hij loopt iets krom vanwege een ziekte) Dit lijkt te werken, Rik houdt hem nog wel oplettend in de gaten maar blaft of gromt niet meer..
Doordat Rik steeds feller wordt in zijn reactie en het ook steeds vaker voorkomt ben ik erg bang dat hij misschien vanuit angst ook gaat bijten..
Ik heb dit natuurlijk voorgelegd aan de gedragsdeskundige en zij gaf onderstaande als reactie:
Het gebeurt vaker dat jonge honden, zo tussen de 1 en 2 jaar, steeds
feller gaan reageren op allerlei prikkels die ze eigenlijk eng vinden.
Als pup vinden diezelfde honden het ook eng, maar reageren ze nog niet
fel; ze trekken zich dan juist meestal terug. Naarmate honden ouder
worden treden ze meer naar buiten toe, ook met fel gedrag. Ik kan me
voorstellen dat dit voor jullie moeilijk is.
Waarschijnlijk is het goed om Rik in meer situaties aan de lijn te
doen. Ik denk niet dat Rik snel echt zal bijten, maar elke keer dat hij
dit felle gedrag richting mensen kan oefenen zorgt ervoor dat hij dit
verkeerde gedrag nog beter oefent. Bij elke keer dat Rik de kans krijgt
om zo fel op mensen te reageren, wordt het risico op een bijtincident
iets groter; de reactie van de mensen op Rik in zo'n situatie is hierbij
ook nog een factor. Daarom is het belangrijk om dit felle gedrag zo veel
mogelijk te voorkomen, door Rik meer aan de lijn te doen. Als je
ondertussen bezig blijft met oefenen (vooral het hierkomen, en daarbij
toewerken naar juist ook luisteren in situaties van opwinding/spanning)
dan zal Rik als hij wat ouder is weer beter los kunnen lopen.
We gaan haar advies zeker opvolgen en doen ook nog steeds mee met de sociale wandelingen maar ik vind het intussen erg moeilijk om positief te blijven. Ik vind het verschrikkelijk dat ik een hond heb die gromt en blaft naar mensen en loop zelf intussen behoorlijk gespannen met hem over straat wat natuurlijk ook niet helpt. Maar ik kan m'n gevoel maar niet uitschakelen. Als ik ergens iemand zie lopen met een uiterlijk waarvan ik vermoed dat Rik daarvan zal schrikken voel ik me al gespannen worden, als hij maar niet...Maar er zijn intussen ook situaties geweest waarbij hij gromde naar mensen die we voorheen normaal voorbij konden lopen...het neemt dus alleen maar toe..
Ik ben benieuwd naar jullie mening. Heeft iemand dit ook meegemaakt met zijn/haar hond en hoe ging je daar mee om?


Reageren













